Grim Omen - Wkład użytkownika [pl]

Strona główna

2012-01-30T12:55:38Z

91.150.221.146:

'''System''': Dark Heresy/Rogue Trader/Deathwatch

'''Początek''': listopad 2010

'''Ostatnie sesje''':
<ul>
<li> Omenowa: 27 stycznia 2012
<li> Szansowa: 17 październik 2011
</ul>

'''Miejsce''': Calixis([http://wh40.0f.pl/Map.html mapa])/Koronus/Gothic

== Postaci Graczy ==
{| border="0" style="text-align:center;" cellpadding="1" cellspacing="0"
|-
!width="150"|Postać!!width="75"|Gracz!!width="75"|Drużyna!!Kariera
|-
|[[Flavia Nihilla]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Omenowa||Siostra Bitwy
|-
|[[Castus]]||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Omenowa||Imperialny Psyker
|-
|[[Kalta Ishta]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Omenowa||Szumowina
|-
|[[Titus Nikodes]]||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Omenowa||Gwardzista
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|[[Ezekiel Boone]]||[[Użytkownik:Jaxa|JaXa]]||Szansowa||Rogue Trader
|-
|[[Astra Monheimer]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Szansowa||Nawigator
|-
|[[Kornelius Kaydan-Boone]]||Drake||Szansowa||Seneszal
|-
|[[Sierra]]||Aeth||Szansowa||Pilot
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|Marcus||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Cadiowa||Devastator Marine
|-
|[[Moira|Moira Carson]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Cadiowa||Desperado
|-
|Caim||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Cadiowa||Assault Marine
|}

== Sesje ==
[[Chronologia]]

== Miejsca ==
<ul>
<li>[[Iocanthos]]
<li>[[Scintilla]]
<li>[[Sepheris Secundus]]
</ul>

== Organizacje ==
*Adeptus Terra
**[[:Kategoria:Inkwizycja|Inkwizycja]]
**[[:Kategoria:Navis Nobile|Navis Nobile]]
**[[:Kategoria:Astartes|Astartes]]
**[[:Kategoria:Mechanicus|Mechanicus]]
**[[:Kategoria:Sororitas|Sororitas]]
*[[Dom Bestii]]
*[[Dom Machenko|Dom Machenko]]
*[[Dom Krin]]
*[[Rodzina Karranche]]

== Najważniejsi NPC ==
<ul>
<li> [[Zarkov Venris]]
<li> [[Ciaphas Gavhin]]
<li> [[Lydia Gavhin]]
<li> [[Anatolij Machenko]]
<li> [[Marius Ivius Karranche]]
<li> [[Taura Ishta]]
<li> [[Brutis|Vidicus "Brutis" Tempus]]
</ul>

== Okręty i jednostki ==
<ul>
<li> [[Stracona Szansa]]
<li> [[Ponury Omen]]
<li> [[Płomień Imperatora]]
<li> [[Dłoń Omnisjasza]]
</ul>

=== [[Modyfikacje zasad]] ===

=== [[:Kategoria:Przygoda|Przygody]] ===

Poza Imperium - Mogoros

2012-01-24T12:06:08Z

91.150.221.146: /* Castus */

[[Kategoria:Przygoda]]
{{Wydarzenie Infobox
|name=Poza Imperium - Mogoros
|date=29 września 019 - 30 stycznia 020
|imperialdate=742019.M41 - 079020.M41
|planet= Scintilla, Lathes, Port Wander, Mogoros
|place= W/w i Ścieżka Prawych
|scenario=Poza Imperium - Mogoros
}}

== Podsumowanie ==

== Raporty ==
===Castus===
Trzeba ci wiedzieć, że misja odnalezienia Taury Ishty była największą i najbardziej chyba obfitującą w przedziwne wydarzenia moją dotychczasową wyprawą. W sumie od podjęcia decyzji o rozpoczęciu poszukiwań do ostatecznego powrotu do cywilizacji minęło 21 miesięcy – kawał czasu, podczas którego zdążyliśmy wziąć udział w wojnie, doprowadzić do zniszczenia planety, odesłać wielkiego demona jednej z Niszczycielskich Potęg, obudzić i sprowadzić do Calixis starożytne zło… a to tylko szczyt góry lodowej. Mimo wszystko, z perspektywy czasu, wydaje mi się iż była to równocześnie podróż niezwykle istotna dla nas samych. Dowiedzieliśmy się o sobie rzeczy, które w innych okolicznościach być może nigdy by nie wyszły na jaw. No i, rzecz jasna, gdyby nie ta misja, nie odzyskałbym broni, którą teraz trzymamy w swych rękach. Tyle wstępu – teraz pozwól iż w skrócie spróbuję opisać ogrom przygotowań, jakie należało poczynić przed wyruszeniem. 
 
Co ciekawe, przekonanie Inkwizytora Venrisa do udzielenia nam bezterminowego urlopu przyszło nadzwyczaj łatwo. Prawdopodobnie świadomość jak potężną osobę mamy zamiar sprowadzić do Sektora oraz kalkulacja ewentualnych zysków politycznych z tego płynących grała tu zdecydowanie dużą rolę. 
Jako że nie kryliśmy się z celem wyprawy, nic dziwnego iż pogłoski o niej dotarły również do tych, którzy normalnie nigdy by nas nie zauważyli. Być może raporty o wydarzeniach z Sepheris Secundus oraz Iocanthos – światów bądź co bądź niezwykle istotnych dla gospodarki – i naszej w nich roli, również miały na to wpływ. Tak czy inaczej, jakoś na początku października wraz z kapitanem Gavhinem wylądowaliśmy na kolacji u Jego Wysokości Lorda Haxa. Tak jest, sam Lord Sektora raczył przyjrzeć się łaskawym okiem naszym planom! Idea odnalezienia zaginionej Arcymagini Adeptus Mechanicus przez wyprawę prowadzoną pod jego patronatem z pewnością była wizją niezwykle kuszącą. Udzielił nam zatem swego poparcia oraz nieco bardziej wymiernej pomocy w postaci przedstawiciela Adepta Astra Telepathica, pułku Gwardii oraz dwóch szybkich jednostek do ich transportu. 
Niejako przy okazji, potwierdził Patent Kupiecki kapitana Gavhina, zapewniając sobie udział w odkryciach, których miała dokonać nasza flota. 
Nie tylko Lord Hax zresztą zainteresował się naszymi poczynaniami. Już parę dni później, na Lathes, zostaliśmy wezwani przed oblicze Arcymaga Calixis. Ten, chociaż pomysł odnalezienia skonfliktowanej z nim Arcymagini Taury średnio mu się podobał, nie mógł zignorować posunięć Lorda Haxa. Pomoc, której nam udzielił – oddział czternastu praetorian Skiitari – nie była może zbyt widowiskowa, ale przecież nawet i na to nie liczyliśmy. Co najważniejsze jednak, wskazał nam orientacyjny kierunek, w którym udała się zaginiona – owiane legendą, niesławne Wyrwy Hekatona. Kraniec znanego Wszechświata i jedno z najdalszych miejsc, w które Ludzkość kiedykolwiek dotarła. Nie muszę dodawać, że z każdą chwilą uświadamialiśmy sobie coraz dobitniej, na jak olbrzymie przedsięwzięcie się porywamy. 
Zresztą pobyt na Lathes był owocny i z innych względów. Przede wszystkim, po raz pierwszy od kiedy sięgam pamięcią, miałem okazję oglądać tę niesamowitą planetę-kuźnię. Widok doprawdy poruszający. Poza tym, to właśnie tam dołączył do nas Phobos – przemądrzała i latająca herezja, która, mam nadzieję, kręci się gdzieś w pobliżu. Zresztą ta serwoczaszka stała się później powodem wielu naszych zgryzot, ale o tym kiedy indziej. 
Ostatnim, który postanowił dołożyć swoją cegiełkę do wznoszonego przez nas gmachu naiwności, brawury i ślepej wiary we własne szczęście, okazał się Lord Admirał Marius Ivius Karranche – pradziadek Lydii i dziadek zmarłej żony kapitana Gavhina. Osoba niezwykle wręcz wpływowa, nienawykła do poddawania się czyjejkolwiek woli, o żelaznych zasadach… i darząca naszego kapitana szczerą niechęcią – z wzajemnością zresztą. Na szczęście dla nas, nestor rodu Karranche postanowił sprawić prezent swej prawnuczce. Prezent godny gubernatora bogatej planety, co muszę nadmienić. Nie wiem, czy to chęć popisania się przed zięciem, czy może rzeczywista troska o zdrowie Lydii – tak czy inaczej w skład naszej armii wszedł czołg Baneblade wraz z całą obsługą oraz sporym zapasem amunicji. Pożyczony rzecz jasna, w zamian za pewne zobowiązania, naturę których mieliśmy poznać dopiero w przyszłości. 
 
W połowie grudnia trafiliśmy w końcu do Port Wander – ostatniej Imperialnej bazy w sektorze Calixis przed Rozszerzeniem Koronusa. Jako że główny cel naszej wyprawy wymagał jeszcze olbrzymich nakładów finansowych, pierwszym naszym zadaniem zostało znalezienie sposobu na zarobienie dużych pieniędzy. Okazja trafiła się wcale szybko – okazało się, że stary znajomy Gavhina znalazł się w posiadaniu danych dotyczących Kosmicznego Wrakowca znanego jako Ścieżka Prawych – zaginionego setki lat wcześniej a przewożącego, jakoby, nieprzeliczone bogactwa. 
W zamian za część zysków gotów był oddać nam rzeczone koordynaty. Zanim jednak doszło do wymiany, zaatakowała nas Lady Ash, wcale zdolna telepatka, będąca na usługach Wolnego Kupca Hadraka Fela – ewidentnie próbująca położyć swe drobne rączki na płytce z cennymi danymi. Szczęśliwie kradzież udało się udaremnić, a sama psykerka zniknęła bez śladu. 
Tak czy inaczej jasnym było, że pierwszy nasz lot skierujemy do układu Mogoros, w którym to znajdować się miał rzeczony Wrakowiec. Dokładne mapy systemu udało się uzyskać od przedstawiciela gildii Kartografów, niejakiego Magnata Journa. Ceną było przewiezienie pewnych ksiąg do jego przyjaciela znajdującego się na leżącej w Rozszerzeniu Koronusa stacji Przyczółek. Ksiąg, które władze Port Wander miały niedługo ogłosić heretyckimi. Dziewczyny co prawda kręciły nosami na pomoc w tak wątpliwej etycznie sprawie, ale ostatecznie udało się przekonać je do współpracy. 
 
Tuż przed wylotem dołączyła do naszej radosnej zbieraniny jeszcze jedna postać – ów tajemniczy rycerz, który towarzyszył Inkwizytorowi Venrisowi na Iocanthos. Przedstawił się jako Justycjariusz Ezekiel, przedstawiciel Ordo Malleus, a następnie zaanektował na swoje potrzeby jedną z ładowni. Dziwny był to człowiek… fanatycznie oddany sprawie, a jednak zdolny do trzeźwej oceny sytuacji. Traktował mnie z oczywistym obrzydzeniem, a jednak nie odmówił prywatnej rozmowy. Gówno wartej, ale to zupełnie inna kwestia. 
Ach, no i wzbogacił nasz arsenał o potężną, zdolną niszczyć planety, głowicę Magna-Meltową. 
 
Skok do rozszerzenia Koronusa nie był zbyt przyjemny. Na szczęście Ion Bellisarius jest świetnym Nawigatorem i skończyliśmy w jednym kawałku. 
 
Jeszcze tylko jeden szybki przystanek w układzie Furbindusa, gdzie Kalta skontaktowała się z tajemniczą sektą Mechanicus znaną jako „Synowie Thule” i zdobyła nowe informacje o matce – i skoczyliśmy do systemu Mogoros. 
 
Wedle posiadanej przez nas wiedzy, Ścieżka Prawych znajdowała się gdzieś w polu asteroid na obrzeżu układu. Jednak zanim wlecieliśmy w to nieprzyjazne, pełne skalnych odłamków zdolnych roztrzaskać nasz statek miejsce, zdecydowaliśmy zbadać powierzchnię księżyca planety Mogoros Secundus, na którym mieściły się starożytne ruiny, pozostałość po rasie Egarian. Tym, co zwróciło naszą uwagę, były niezwykłe odczyty, których dostarczyły czujniki dalekiego zasięgu. Najwyraźniej w ruinach znajdowało się jakieś olbrzymie źródło energii obcego pochodzenia. Z kolei dokładny skan ciała niebieskiego ujawnił sporą liczbę istot żywych znajdujących się w okolicach niezwykle wysokiej budowli stanowiącej centrum na wpół zniszczonego przez czas i deszcze meteorytów labiryntu. Okazało się również, że księżyc posiada rozrzedzoną acz zdatną do oddychania atmosferę. 
 
Grupę desantową, poza naszą drużyną, stanowiło jeszcze osiemdziesięciu Gwardzistów dowodzonych przez porucznika Charlesa Mayersa. Zdolny ten młodzieniec, mam nadzieję, pnie się obecnie po szczeblach wojskowej kariery. Po lądowaniu i dość długim marszu przez gruzowisko, dotarliśmy w końcu do zbudowanej z błękitnego kryształu wysmukłej wieży. Już na kilkaset metrów od niej dało się słyszeć charakterystyczny wizg systemów chłodzących karabiny laserowe – bez wątpienia wewnątrz toczyła się zażarta walka! Zachowując pełną ostrożność pozwoliliśmy Gwardii obstawić wejście, a następnie sami postanowiliśmy przekonać się kto, kogo oraz oczywiście – dlaczego. 
 
Ha, przyznaję że to co zobaczyliśmy całkowicie nas zaskoczyło. Oto pięćdziesięcioosobowy oddział ludzi bronił się zażarcie przed szturmującymi naprędce zaimprowizowane umocnienia dzikimi Orkami. Dowódczynią zaś ludzi była nie kto inny a nasza stara znajoma, Lady Ash. Cóż, przyznać muszę, iż sytuacja stała się całkiem zabawna – oto niedoszła złodziejka zdana była całkowicie na naszą łaskę, gdyż pewnym było że jej podkomendnym niedługo skończy się amunicja. 
Cóż było zrobić – rozkazaliśmy żołnierzom wycelować broń zarówno w Orki jak i ludzi i ruszyliśmy porozmawiać. Nasze pojawienie się niezaprzeczalnie wywołało wielkie poruszenie. Takoż i nasza propozycja pomocy w zamian za bezwarunkową kapitulację. Propozycja, co muszę podkreślić, poparta groźbą zachowania neutralności w przypadku niezadowalającej odpowiedzi. Orki co prawda przetoczyłyby się po skrwawionych obrońcach, ale mieliśmy pewność że niemal setka wyszkolonych i karnych Gwardzistów poradzi sobie z takim zagrożeniem bez większych problemów. 
 
Równocześnie, nadeszły komunikaty z orbity – Ponury Omen wykrył jeszcze jedną jednostkę – wychodzący właśnie z cienia księżyca statek należący do Hadraka Fela. Sytuacja zaczęła robić się, delikatnie mówiąc, napięta. Co prawda w przypadku abordażu, dzięki obecności Gwardii, mieliśmy spore szanse, ale wymiana ognia mogła już potoczyć się nie po naszej myśli. Pozostało jedynie spróbować dowiedzieć się, o co chodzi Kupcowi. To na szczęście nie było trudne – otóż, podobnie jak my, postanowił on położyć łapska na cennym ładunku Wrakowca. A jako że nie udało mu się wykraść jego koordynatów – śledził naszą podróż przez Immaterium. Posiadając szybszą jednostkę zdołał nawet wyprzedzić Ponury Omen i teraz postanowił czekać na nasz kolejny ruch. W międzyczasie, tak jak my zaintrygowany niecodziennymi odczytami, wysłał na powierzchnię księżyca oddział zwiadowczy. 
Pojawiało się oczywiste pytanie – na ile ceni swoją podwładną. Czy w zamian za jej bezpieczeństwo zgodzi się jedynie na partycypację w zyskach? Zwłaszcza, że nie znając dokładnego położenia skarbu, mógłby spędzić w układzie i rok na poszukiwaniach. To, oraz ryzyko uszkodzenia statku w walce sprawiło, że Kupiec zdecydował się na najrozsądniejsze rozwiązanie. Klnąc na czym świat stoi, zdecydował opuścić układ bez wdawania się w bezsensowną potyczkę. Kiedy odwróciliśmy się aby przekazać wiadomości Lady Ash, okazało się że ta zniknęła. Dostrzegliśmy ją dopiero chwilę później, wspinającą się na stanowiące centrum budowli kręte schody, za daleko już na oddanie celnego strzału. Nie pozostało nam nic innego, jak zatrudnić pięćdziesięciu nagle bezrobotnych najemników i rozprawić z zielonoskórymi. 
 
Następnie, uporawszy się z kłopotem, ruszyliśmy myszkować po obcej budowli. W zasadzie jedyną ciekawą rzeczą okazały się wspomniane już schody. Niezwykle kręte i strome, sięgające dobrze ponad kilometr w górę. Nie mam pojęcia, jakim cudem udało się wznieść tak niezwykłą konstrukcję. Rasa Egarian , zanim upadła, musiała posiąść niejedną tajemnicę… 
Cóż, szkoda jedynie, że żaden z tych sekretów nie obejmował wind. Imperator mi świadkiem, że po tej obłędnej wspinaczce przez kolejny miesiąc słabo mi się robiło na widok czegokolwiek z więcej niż dwoma stopniami. 
Jednakże po dotarciu na szczyt, wszystkie trudy przestały się liczyć – oto odezwała się do nas Sztuczna Inteligencja zawiadująca kompleksem, który okazał się olbrzymią biblioteką wymarłej rasy. Teraz, z perspektywy czasu, żałuję iż tak niewiele czasu poświęciłem na rozmowę z tym w dwójnasób heretyckim tworem. Cóż, pozostaje jedynie żywić nadzieję, iż kiedyś dane mi będzie powrócić w to miejsce. 
Lady Ash oczywiście nigdzie nie znaleźliśmy. Mam kilka podejrzeń co do sposobu w jaki opuściła powierzchnię księżyca, ale do tej pory nie znalazłem niczego na potwierdzenie mych domysłów. 
 
Wracając jednak do meritum – po opuszczeniu ruin, ruszyliśmy wreszcie do Wrakowca. Znów, będąc mądrzejszym po szkodzie łatwo mi punktować wszystkie kardynalne błędy, które popełniliśmy. Zapominając całkowicie z czym mamy do czynienia, poszliśmy tam jak na piknik, ignorując podstawowe zasady bezpieczeństwa. Bez jakiegokolwiek zwiadu okultystycznego wpakowaliśmy się w miejsce, o którym słyszeliśmy przecież przeróżne opowieści. 
Trzydzieści sześć dusz zostało tym samym skazanych na wieczne potępienie – bo ZAPOMNIAŁEM przeprowadzić najprostszego choćby skanowania… 
 
Na akcję zabraliśmy wypróbowany już oddział Mayersa. Justycjariusz Ezekiel, mimo namów, postanowił zostać na Omenie – błąd, który później okrutnie się zemścił. Celem naszym było dotarcie do zawierających cenny ładunek luków oraz na mostek. Wychodząc z założenia że cargo czekało na nas setki lat, to poczeka jeszcze chwilkę – kroki swe skierowaliśmy ku mostkowi i bankom danych. I znów, przedziwne uczucie które ogarniało nas wszystkich w miarę przemierzania potrzaskanej jednostki powinno zaalarmować, ale gdzie tam… Szliśmy jak zwierzęta na ofiarę, pchając się prosto w pułapkę. Pierwsza zauważyła coś niedobrego Flavia. Dzięki łączności radiowej, nerwową ciszę przerwały szeptane przez nią żarliwe modlitwy. Cóż, nijak nie poprawiło to morale, ale też nie przeszkadzało zbytnio. Po chwili przestaliśmy nawet zwracać na nią uwagę, kolejne apele do świętych traktując jako szum tła. Jeszcze jeden błąd… 
 
Na pokładzie Ścieżki doszło do czegoś bardzo złego – tego byliśmy już pewni. Porozrzucane tu i ówdzie, potwornie powykręcane doczesne szczątki załogi stanowiły całkiem niezły trop. Jednak dopiero widząc przepalone grodzie prowadzące na mostek i symbole wymalowane na jego ścianach, zrozumieliśmy co naprawdę stało się udziałem tego okrętu oraz mieszkających na nim ludzi, niechaj Imperator ma nad nimi miłosierdzie. Złe, chore znaki Pana Rozkładu szpeciły każdą wolną przestrzeń, wypaczając ją i skażając. Ledwo zdążyliśmy to zrozumieć, demon rozpoczął manifestację. 
 
Co ciekawe, o czym dowiedzieliśmy się dopiero później, to właśnie Flavia nieświadomie wskazała tej Istocie drogę do naszego świata, uwalniając ją z więzienia ścian okrętu. Jako pierwsza wyczuła złowrogą wolę, lecz nie posiadając odpowiedniego przygotowania dała się zwieść i w dobrej wierze wypowiedziała Prawdziwe Imię demona zarazy. Cóż, tym razem ignorancja kosztowała dusze wielu dobrych żołnierzy. 
 
Ale wracając do wraku – Istota nie miała siły na stworzenie własnego ciała, zaczęła więc przejmować ciała kolejnych Gwardzistów. Przeskakując od nosiciela do nosiciela drwiła z nas i złorzeczyła Imperatorowi. Początkowo zabijaliśmy kolejnych opętanych, ale nie miało to większego sensu. Należało pozwolić demonowi na zagnieżdżenie się i dopiero wtedy, gdy poświęci część energii na dopasowanie „naczynia”, zniszczenie jego materialnej formy. Oczywistą wadą tego pomysłu był fakt, że godziliśmy się tym samym na starcie z przeciwnikiem rosnącym w potęgę z każdą chwilą. 
Tych kilka chwil potrzebnych abominacji na zagnieżdżenie, poświęciliśmy na rozstawienie po mostku. Kiedy proces pożerania duszy nieszczęsnego żołnierza i przemiany pustego ciała dobiegł końca – wydawało nam się, że jesteśmy gotowi. Och, jakże się myliliśmy, co zresztą zostało nam natychmiast udowodnione. 
Demon rzygnął zgniłozielonym, mutagennym śluzem. Tam gdzie padł, materia nieożywiona na równi z ciałem targane były dzikimi spazmami mutacji. Żołnierze, wyjąc w nieopisanym cierpieniu, rozpływali się w podrygującą konwulsyjnie maź aby zaraz przybrać nowe, odrażające formy. A potem przejść cykl od nowa, i jeszcze raz – wciąż wrzeszcząc, w miarę jak resztki ich człowieczeństwa pożerane były przez wszechogarniające szaleństwo… 
Jedyne co mogliśmy zrobić to strzelać do zanoszącego się chrapliwym rechotem demona, próbując choć na chwilę odsunąć przerażający los. 
Stało się wtedy coś dziwnego. W momencie, kiedy Kalta już-już miała zostać przeklęta mutagennym fluidem, znikąd wokół jej ciała pojawiła się czarna, smolista substancja, przyjmując i rozpraszając bluźnierczą energię. Przez moment zaledwie, ale niezwykle wyraźnie, poczułem obecność Pradawnego Z Cieni. Dlaczego postanowił zaingerować, dotąd pozostaje dla mnie tajemnicą. Pewien jestem jednak, iż jak najmniej chcemy mieć do czynienia z jego machinacjami. 
 
Mimo chwilowego kaprysu Herolda Tzeentcha zginęlibyśmy niezawodnie, gdyby nie rycerz Ezekiel. Słysząc na Omenie co stało się naszym udziałem, natychmiast rzucił się na ratunek. Muszę przyznać, że przybył doprawdy w ostatniej chwili.
Obserwując wściekłe starcie dwóch istot, zrozumiałem jak niewiele jeszcze potrafimy. Poprowadziliśmy ludzi na pewną śmierć, nie byliśmy w stanie obronić nawet siebie samych, tymczasem on niczym heros z legend raz za razem uderzał na demona, spychając go do defensywy i ostatecznie potężnym sztychem przyszpilając rozdęte cielsko do pokładu.
Oczywiście, teraz kiedy moja moc dojrzała również jestem w stanie rzucić wyzwanie tworom Niszczycielskich Potęg, ale wtedy było to dla mnie cenną lekcją. 
 
Wraz z odesłaniem sługusa Nurgla ustąpiły wszelkie sensacje, których doświadczaliśmy od momentu wejścia na przeklęty pokład. Teraz dopiero zorientowaliśmy się, jak wielki wpływ na nasze umysły miał Pan Zarazy, tępiąc zmysły i mącąc myśli. 
Dobiwszy rannych i wyrzuciwszy ich zbezczeszczone ciała w pustkę kosmosu, w ponurych nastrojach zabraliśmy się za przenoszenie ocalałych skarbów na pokład Omenu. Na szczęście spora ich część oparła się skażeniu, więc kapitan Gavhin miał wszelkie powody do zadowolenia. Niestety niewiele zachowało się z dzienników pokładowych, na których odzyskanie tak liczyliśmy. 
 
Tak czy inaczej, w dość paskudnych nastrojach ale z ładowniami wypchanymi bogactwem, ruszyliśmy z powrotem na Przyczółek.

Strona główna

2012-01-22T22:28:36Z

91.150.221.146:

'''System''': Dark Heresy/Rogue Trader/Deathwatch

'''Początek''': listopad 2010

'''Ostatnie sesje''':
<ul>
<li> Omenowa: 22 stycznia 2012
<li> Szansowa: 17 październik 2011
</ul>

'''Miejsce''': Calixis([http://wh40.0f.pl/Map.html mapa])/Koronus/Gothic

== Postaci Graczy ==
{| border="0" style="text-align:center;" cellpadding="1" cellspacing="0"
|-
!width="150"|Postać!!width="75"|Gracz!!width="75"|Drużyna!!Kariera
|-
|[[Flavia Nihilla]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Omenowa||Siostra Bitwy
|-
|[[Castus]]||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Omenowa||Imperialny Psyker
|-
|[[Kalta Ishta]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Omenowa||Szumowina
|-
|[[Titus Nikodes]]||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Omenowa||Gwardzista
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|[[Ezekiel Boone]]||[[Użytkownik:Jaxa|JaXa]]||Szansowa||Rogue Trader
|-
|[[Astra Monheimer]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Szansowa||Nawigator
|-
|[[Kornelius Kaydan-Boone]]||Drake||Szansowa||Seneszal
|-
|[[Sierra]]||Aeth||Szansowa||Pilot
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|Marcus||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Cadiowa||Devastator Marine
|-
|[[Moira|Moira Carson]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Cadiowa||Desperado
|-
|Caim||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Cadiowa||Assault Marine
|}

== Sesje ==
[[Chronologia]]

== Miejsca ==
<ul>
<li>[[Iocanthos]]
<li>[[Scintilla]]
<li>[[Sepheris Secundus]]
</ul>

== Organizacje ==
*Adeptus Terra
**[[:Kategoria:Inkwizycja|Inkwizycja]]
**[[:Kategoria:Navis Nobile|Navis Nobile]]
**[[:Kategoria:Astartes|Astartes]]
**[[:Kategoria:Mechanicus|Mechanicus]]
**[[:Kategoria:Sororitas|Sororitas]]
*[[Dom Bestii]]
*[[Dom Machenko|Dom Machenko]]
*[[Dom Krin]]
*[[Rodzina Karranche]]

== Najważniejsi NPC ==
<ul>
<li> [[Zarkov Venris]]
<li> [[Ciaphas Gavhin]]
<li> [[Lydia Gavhin]]
<li> [[Anatolij Machenko]]
<li> [[Marius Ivius Karranche]]
<li> [[Taura Ishta]]
<li> [[Brutis|Vidicus "Brutis" Tempus]]
</ul>

== Okręty i jednostki ==
<ul>
<li> [[Stracona Szansa]]
<li> [[Ponury Omen]]
<li> [[Płomień Imperatora]]
<li> [[Dłoń Omnisjasza]]
</ul>

=== [[Modyfikacje zasad]] ===

=== [[:Kategoria:Przygoda|Przygody]] ===

Strona główna

2012-01-21T08:01:34Z

91.150.221.146:

'''System''': Dark Heresy/Rogue Trader/Deathwatch

'''Początek''': listopad 2010

'''Ostatnie sesje''':
<ul>
<li> Omenowa: 20 stycznia 2012
<li> Szansowa: 17 październik 2011
</ul>

'''Miejsce''': Calixis([http://wh40.0f.pl/Map.html mapa])/Koronus/Gothic

== Postaci Graczy ==
{| border="0" style="text-align:center;" cellpadding="1" cellspacing="0"
|-
!width="150"|Postać!!width="75"|Gracz!!width="75"|Drużyna!!Kariera
|-
|[[Flavia Nihilla]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Omenowa||Siostra Bitwy
|-
|[[Castus]]||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Omenowa||Imperialny Psyker
|-
|[[Kalta Ishta]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Omenowa||Szumowina
|-
|[[Titus Nikodes]]||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Omenowa||Gwardzista
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|[[Ezekiel Boone]]||[[Użytkownik:Jaxa|JaXa]]||Szansowa||Rogue Trader
|-
|[[Astra Monheimer]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Szansowa||Nawigator
|-
|[[Kornelius Kaydan-Boone]]||Drake||Szansowa||Seneszal
|-
|[[Sierra]]||Aeth||Szansowa||Pilot
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|Marcus||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Cadiowa||Devastator Marine
|-
|[[Moira|Moira Carson]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Cadiowa||Desperado
|-
|Caim||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Cadiowa||Assault Marine
|}

== Sesje ==
[[Chronologia]]

== Miejsca ==
<ul>
<li>[[Iocanthos]]
<li>[[Scintilla]]
<li>[[Sepheris Secundus]]
</ul>

== Organizacje ==
*Adeptus Terra
**[[:Kategoria:Inkwizycja|Inkwizycja]]
**[[:Kategoria:Navis Nobile|Navis Nobile]]
**[[:Kategoria:Astartes|Astartes]]
**[[:Kategoria:Mechanicus|Mechanicus]]
**[[:Kategoria:Sororitas|Sororitas]]
*[[Dom Bestii]]
*[[Dom Machenko|Dom Machenko]]
*[[Dom Krin]]
*[[Rodzina Karranche]]

== Najważniejsi NPC ==
<ul>
<li> [[Zarkov Venris]]
<li> [[Ciaphas Gavhin]]
<li> [[Lydia Gavhin]]
<li> [[Anatolij Machenko]]
<li> [[Marius Ivius Karranche]]
<li> [[Taura Ishta]]
<li> [[Brutis|Vidicus "Brutis" Tempus]]
</ul>

== Okręty i jednostki ==
<ul>
<li> [[Stracona Szansa]]
<li> [[Ponury Omen]]
<li> [[Płomień Imperatora]]
<li> [[Dłoń Omnisjasza]]
</ul>

=== [[Modyfikacje zasad]] ===

=== [[:Kategoria:Przygoda|Przygody]] ===

Poza Imperium - Mogoros

2012-01-13T02:24:19Z

91.150.221.146: /* Castus */

[[Kategoria:Przygoda]]
{{Wydarzenie Infobox
|name=Poza Imperium - Mogoros
|date=29 września 019 - 30 stycznia 020
|imperialdate=742019.M41 - 079020.M41
|planet= Scintilla, Lathes, Port Wander, Mogoros
|place= W/w i Ścieżka Prawych
|scenario=Poza Imperium - Mogoros
}}

== Podsumowanie ==

== Raporty ==
===Castus===
Trzeba ci wiedzieć, że misja odnalezienia Taury Ishty była największą i najbardziej chyba obfitującą w przedziwne wydarzenia moją dotychczasową wyprawą. W sumie od podjęcia decyzji o rozpoczęciu poszukiwań do ostatecznego powrotu do cywilizacji minęło 21 miesięcy – kawał czasu, podczas którego zdążyliśmy wziąć udział w wojnie, doprowadzić do zniszczenia planety, odesłać wielkiego demona jednej z Niszczycielskich Potęg, obudzić i sprowadzić do Calixis starożytne zło… a to tylko szczyt góry lodowej. Mimo wszystko, z perspektywy czasu, wydaje mi się iż była to równocześnie podróż niezwykle istotna dla nas samych. Dowiedzieliśmy się o sobie rzeczy, które w innych okolicznościach być może nigdy by nie wyszły na jaw. No i, rzecz jasna, gdyby nie ta misja, nie odzyskał bym broni, którą teraz trzymamy w swych rękach. Tyle wstępu – teraz pozwól iż w skrócie spróbuję opisać ogrom przygotowań, jakie należało poczynić przed wyruszeniem. 
 
Co ciekawe, przekonanie Inkwizytora Venrisa do udzielenia nam bezterminowego urlopu przyszło nadzwyczaj łatwo. Prawdopodobnie świadomość jak potężną osobę mamy zamiar sprowadzić do Sektora oraz kalkulacja ewentualnych zysków politycznych z tego płynących grała tu zdecydowanie dużą rolę. 
Jako że nie kryliśmy się z celem wyprawy, nic dziwnego iż pogłoski o niej dotarły również do tych, którzy normalnie nigdy by nas nie zauważyli. Być może raporty o wydarzeniach z Sepheris Secundus oraz Iocanthos – światów bądź co bądź niezwykle istotnych dla gospodarki – i naszej w nich roli, również miały na to wpływ. Tak czy inaczej, jakoś na początku października wraz z kapitanem Gavhinem wylądowaliśmy na kolacji u Jego Wysokości Lorda Haxa. Tak jest, sam Lord Sektora raczył przyjrzeć się łaskawym okiem naszym planom! Idea odnalezienia zaginionej Arcymagini Adeptus Mechanicus przez wyprawę prowadzoną pod jego patronatem z pewnością była wizją niezwykle kuszącą. Udzielił nam zatem swego poparcia oraz nieco bardziej wymiernej pomocy w postaci przedstawiciela Adepta Astra Telepathica, pułku Gwardii oraz dwóch szybkich jednostek do ich transportu. 
Niejako przy okazji, potwierdził Patent Kupiecki kapitana Gavhina, zapewniając sobie udział w odkryciach, których miała dokonać nasza flota. 
Nie tylko Lord Hax zresztą zainteresował się naszymi poczynaniami. Już parę dni później, na Lathes, zostaliśmy wezwani przed oblicze Arcymaga Calixis. Ten, chociaż pomysł odnalezienia skonfliktowanej z nim Arcymagini Taury średnio mu się podobał, nie mógł zignorować posunięć Lorda Haxa. Pomoc, której nam udzielił – oddział czternastu praetorian Skiitari – nie była może zbyt widowiskowa, ale przecież nawet i na to nie liczyliśmy. Co najważniejsze jednak, wskazał nam orientacyjny kierunek, w którym udała się zaginiona – owiane legendą, niesławne Wyrwy Hekatona. Kraniec znanego Wszechświata i jedno z najdalszych miejsc, w które Ludzkość kiedykolwiek dotarła. Nie muszę dodawać, że z każdą chwilą uświadamialiśmy sobie coraz dobitniej, na jak olbrzymie przedsięwzięcie się porywamy. 
Zresztą pobyt na Lathes był owocny i z innych względów. Przede wszystkim, po raz pierwszy od kiedy sięgam pamięcią, miałem okazję oglądać tę niesamowitą planetę-kuźnię. Widok doprawdy poruszający. Poza tym, to właśnie tam dołączył do nas Phobos – przemądrzała i latająca herezja, która, mam nadzieję, kręci się gdzieś w pobliżu. Zresztą ta serwoczaszka stała się później powodem wielu naszych zgryzot, ale o tym kiedy indziej. 
Ostatnim, który postanowił dołożyć swoją cegiełkę do wznoszonego przez nas gmachu naiwności, brawury i ślepej wiary we własne szczęście, okazał się Lord Admirał Marius Ivius Karranche – pradziadek Lydii i dziadek zmarłej żony kapitana Gavhina. Osoba niezwykle wręcz wpływowa, nienawykła do poddawania się czyjejkolwiek woli, o żelaznych zasadach… i darząca naszego kapitana szczerą niechęcią – z wzajemnością zresztą. Na szczęście dla nas, nestor rodu Karranche postanowił sprawić prezent swej prawnuczce. Prezent godny gubernatora bogatej planety, co muszę nadmienić. Nie wiem, czy to chęć popisania się przed zięciem, czy może rzeczywista troska o zdrowie Lydii – tak czy inaczej w skład naszej armii wszedł czołg Baneblade wraz z całą obsługą oraz sporym zapasem amunicji. Pożyczony rzecz jasna, w zamian za pewne zobowiązania, naturę których mieliśmy poznać dopiero w przyszłości. 
 
W połowie grudnia trafiliśmy w końcu do Port Wander – ostatniej Imperialnej bazy w sektorze Calixis przed Rozszerzeniem Koronusa. Jako że główny cel naszej wyprawy wymagał jeszcze olbrzymich nakładów finansowych, pierwszym naszym zadaniem zostało znalezienie sposobu na zarobienie dużych pieniędzy. Okazja trafiła się wcale szybko – okazało się, że stary znajomy Gavhina znalazł się w posiadaniu danych dotyczących Kosmicznego Wrakowca znanego jako Ścieżka Prawych – zaginionego setki lat wcześniej a przewożącego, jakoby, nieprzeliczone bogactwa. 
W zamian za część zysków gotów był oddać nam rzeczone koordynaty. Zanim jednak doszło do wymiany, zaatakowała nas Lady Ash, wcale zdolna telepatka, będąca na usługach Wolnego Kupca Hadraka Fela – ewidentnie próbująca położyć swe drobne rączki na płytce z cennymi danymi. Szczęśliwie kradzież udało się udaremnić, a sama psykerka zniknęła bez śladu. 
Tak czy inaczej jasnym było, że pierwszy nasz lot skierujemy do układu Mogoros, w którym to znajdować się miał rzeczony Wrakowiec. Dokładne mapy systemu udało się uzyskać od przedstawiciela gildii Kartografów, niejakiego Magnata Journa. Ceną było przewiezienie pewnych ksiąg do jego przyjaciela znajdującego się na leżącej w Rozszerzeniu Koronusa stacji Przyczółek. Ksiąg, które władze Port Wander miały niedługo ogłosić heretyckimi. Dziewczyny co prawda kręciły nosami na pomoc w tak wątpliwej etycznie sprawie, ale ostatecznie udało się przekonać je do współpracy. 
 
Tuż przed wylotem dołączyła do naszej radosnej zbieraniny jeszcze jedna postać – ów tajemniczy rycerz, który towarzyszył Inkwizytorowi Venrisowi na Iocanthos. Przedstawił się jako Justycjariusz Ezekiel, przedstawiciel Ordo Malleus, a następnie zaanektował na swoje potrzeby jedną z ładowni. Dziwny był to człowiek… fanatycznie oddany sprawie, a jednak zdolny do trzeźwej oceny sytuacji. Traktował mnie z oczywistym obrzydzeniem, a jednak nie odmówił prywatnej rozmowy. Gówno wartej, ale to zupełnie inna kwestia. 
Ach, no i wzbogacił nasz arsenał o potężną, zdolną niszczyć planety, głowicę Magna-Meltową. 
 
Skok do rozszerzenia Koronusa nie był zbyt przyjemny. Na szczęście Ion Bellisarius jest świetnym Nawigatorem i skończyliśmy w jednym kawałku. 
 
Jeszcze tylko jeden szybki przystanek w układzie Furbindusa, gdzie Kalta skontaktowała się z tajemniczą sektą Mechanicus znaną jako „Synowie Thule” i zdobyła nowe informacje o matce – i skoczyliśmy do systemu Mogoros. 
 
Wedle posiadanej przez nas wiedzy, Ścieżka Prawych znajdowała się gdzieś w polu asteroid na obrzeżu układu. Jednak zanim wlecieliśmy w to nieprzyjazne, pełne skalnych odłamków zdolnych roztrzaskać nasz statek miejsce, zdecydowaliśmy zbadać powierzchnię księżyca planety Mogoros Secundus, na którym mieściły się starożytne ruiny, pozostałość po rasie Egarian. Tym, co zwróciło naszą uwagę, były niezwykłe odczyty, których dostarczyły czujniki dalekiego zasięgu. Najwyraźniej w ruinach znajdowało się jakieś olbrzymie źródło energii obcego pochodzenia. Z kolei dokładny skan ciała niebieskiego ujawnił sporą liczbę istot żywych znajdujących się w okolicach niezwykle wysokiej budowli stanowiącej centrum na wpół zniszczonego przez czas i deszcze meteorytów labiryntu. Okazało się również, że księżyc posiada rozrzedzoną acz zdatną do oddychania atmosferę. 
 
Grupę desantową, poza naszą drużyną, stanowiło jeszcze osiemdziesięciu Gwardzistów dowodzonych przez porucznika Charlesa Mayersa. Zdolny ten młodzieniec, mam nadzieję, pnie się obecnie po szczeblach wojskowej kariery. Po lądowaniu i dość długim marszu przez gruzowisko, dotarliśmy w końcu do zbudowanej z błękitnego kryształu wysmukłej wieży. Już na kilkaset metrów od niej dało się słyszeć charakterystyczny wizg systemów chłodzących karabiny laserowe – bez wątpienia wewnątrz toczyła się zażarta walka! Zachowując pełną ostrożność pozwoliliśmy Gwardii obstawić wejście, a następnie sami postanowiliśmy przekonać się kto, kogo oraz oczywiście – dlaczego. 
 
Ha, przyznaję że to co zobaczyliśmy całkowicie nas zaskoczyło. Oto pięćdziesięcioosobowy oddział ludzi bronił się zażarcie przed szturmującymi naprędce zaimprowizowane umocnienia dzikimi Orkami. Dowódczynią zaś ludzi była nie kto inny a nasza stara znajoma, Lady Ash. Cóż, przyznać muszę, iż sytuacja stała się całkiem zabawna – oto niedoszła złodziejka zdana była całkowicie na naszą łaskę, gdyż pewnym było że jej podkomendnym niedługo skończy się amunicja. 
Cóż było zrobić – rozkazaliśmy żołnierzom wycelować broń zarówno w Orki jak i ludzi i ruszyliśmy porozmawiać. Nasze pojawienie się niezaprzeczalnie wywołało wielkie poruszenie. Takoż i nasza propozycja pomocy w zamian za bezwarunkową kapitulację. Propozycja, co muszę podkreślić, poparta groźbą zachowania neutralności w przypadku niezadowalającej odpowiedzi. Orki co prawda przetoczyłyby się po skrwawionych obrońcach, ale mieliśmy pewność że niemal setka wyszkolonych i karnych Gwardzistów poradzi sobie z takim zagrożeniem bez większych problemów. 
 
Równocześnie, nadeszły komunikaty z orbity – Ponury Omen wykrył jeszcze jedną jednostkę – wychodzący właśnie z cienia księżyca statek należący do Hadraka Fela. Sytuacja zaczęła robić się, delikatnie mówiąc, napięta. Co prawda w przypadku abordażu, dzięki obecności Gwardii, mieliśmy spore szanse, ale wymiana ognia mogła już potoczyć się nie po naszej myśli. Pozostało jedynie spróbować dowiedzieć się, o co chodzi Kupcowi. To na szczęście nie było trudne – otóż, podobnie jak my, postanowił on położyć łapska na cennym ładunku Wrakowca. A jako że nie udało mu się wykraść jego koordynatów – śledził naszą podróż przez Immaterium. Posiadając szybszą jednostkę zdołał nawet wyprzedzić Ponury Omen i teraz postanowił czekać na nasz kolejny ruch. W międzyczasie, tak jak my zaintrygowany niecodziennymi odczytami, wysłał na powierzchnię księżyca oddział zwiadowczy. 
Pojawiało się oczywiste pytanie – na ile ceni swoją podwładną. Czy w zamian za jej bezpieczeństwo zgodzi się jedynie na partycypację w zyskach? Zwłaszcza, że nie znając dokładnego położenia skarbu, mógłby spędzić w układzie i rok na poszukiwaniach. To, oraz ryzyko uszkodzenia statku w walce sprawiło, że Kupiec zdecydował się na najrozsądniejsze rozwiązanie. Klnąc na czym świat stoi, zdecydował opuścić układ bez wdawania się w bezsensowną potyczkę. Kiedy odwróciliśmy się aby przekazać wiadomości Lady Ash, okazało się że ta zniknęła. Dostrzegliśmy ją dopiero chwilę później, wspinającą się na stanowiące centrum budowli kręte schody, za daleko już na oddanie celnego strzału. Nie pozostało nam nic innego, jak zatrudnić pięćdziesięciu nagle bezrobotnych najemników i rozprawić z zielonoskórymi. 
 
Następnie, uporawszy się z kłopotem, ruszyliśmy myszkować po obcej budowli. W zasadzie jedyną ciekawą rzeczą okazały się wspomniane już schody. Niezwykle kręte i strome, sięgające dobrze ponad kilometr w górę. Nie mam pojęcia, jakim cudem udało się wznieść tak niezwykłą konstrukcję. Rasa Egarian , zanim upadła, musiała posiąść niejedną tajemnicę… 
Cóż, szkoda jedynie, że żaden z tych sekretów nie obejmował wind. Imperator mi świadkiem, że po tej obłędnej wspinaczce przez kolejny miesiąc słabo mi się robiło na widok czegokolwiek z więcej niż dwoma stopniami. 
Jednakże po dotarciu na szczyt, wszystkie trudy przestały się liczyć – oto odezwała się do nas Sztuczna Inteligencja zawiadująca kompleksem, który okazał się olbrzymią biblioteką wymarłej rasy. Teraz, z perspektywy czasu, żałuję iż tak niewiele czasu poświęciłem na rozmowę z tym w dwójnasób heretyckim tworem. Cóż, pozostaje jedynie żywić nadzieję, iż kiedyś dane mi będzie powrócić w to miejsce. 
Lady Ash oczywiście nigdzie nie znaleźliśmy. Mam kilka podejrzeń co do sposobu w jaki opuściła powierzchnię księżyca, ale do tej pory nie znalazłem niczego na potwierdzenie mych domysłów. 
 
Wracając jednak do meritum – po opuszczeniu ruin, ruszyliśmy wreszcie do Wrakowca. Znów, będąc mądrzejszym po szkodzie łatwo mi punktować wszystkie kardynalne błędy, które popełniliśmy. Zapominając całkowicie z czym mamy do czynienia, poszliśmy tam jak na piknik, ignorując podstawowe zasady bezpieczeństwa. Bez jakiegokolwiek zwiadu okultystycznego wpakowaliśmy się w miejsce, o którym słyszeliśmy przecież przeróżne opowieści. 
Trzydzieści sześć dusz zostało tym samym skazanych na wieczne potępienie – bo ZAPOMNIAŁEM przeprowadzić najprostszego choćby skanowania… 
 
Na akcję zabraliśmy wypróbowany już oddział Mayersa. Justycjariusz Ezekiel, mimo namów, postanowił zostać na Omenie – błąd, który później okrutnie się zemścił. Celem naszym było dotarcie do zawierających cenny ładunek luków oraz na mostek. Wychodząc z założenia że cargo czekało na nas setki lat, to poczeka jeszcze chwilkę – kroki swe skierowaliśmy ku mostkowi i bankom danych. I znów, przedziwne uczucie które ogarniało nas wszystkich w miarę przemierzania potrzaskanej jednostki powinno zaalarmować, ale gdzie tam… Szliśmy jak zwierzęta na ofiarę, pchając się prosto w pułapkę. Pierwsza zauważyła coś niedobrego Flavia. Dzięki łączności radiowej, nerwową ciszę przerwały szeptane przez nią żarliwe modlitwy. Cóż, nijak nie poprawiło to morale, ale też nie przeszkadzało zbytnio. Po chwili przestaliśmy nawet zwracać na nią uwagę, kolejne apele do świętych traktując jako szum tła. Jeszcze jeden błąd… 
 
Na pokładzie Ścieżki doszło do czegoś bardzo złego – tego byliśmy już pewni. Porozrzucane tu i ówdzie, potwornie powykręcane doczesne szczątki załogi stanowiły całkiem niezły trop. Jednak dopiero widząc przepalone grodzie prowadzące na mostek i symbole wymalowane na jego ścianach, zrozumieliśmy co naprawdę stało się udziałem tego okrętu oraz mieszkających na nim ludzi, niechaj Imperator ma nad nimi miłosierdzie. Złe, chore znaki Pana Rozkładu szpeciły każdą wolną przestrzeń, wypaczając ją i skażając. Ledwo zdążyliśmy to zrozumieć, demon rozpoczął manifestację. 
 
Co ciekawe, o czym dowiedzieliśmy się dopiero później, to właśnie Flavia nieświadomie wskazała tej Istocie drogę do naszego świata, uwalniając ją z więzienia ścian okrętu. Jako pierwsza wyczuła złowrogą wolę, lecz nie posiadając odpowiedniego przygotowania dała się zwieść i w dobrej wierze wypowiedziała Prawdziwe Imię demona zarazy. Cóż, tym razem ignorancja kosztowała dusze wielu dobrych żołnierzy. 
 
Ale wracając do wraku – Istota nie miała siły na stworzenie własnego ciała, zaczęła więc przejmować ciała kolejnych Gwardzistów. Przeskakując od nosiciela do nosiciela drwiła z nas i złorzeczyła Imperatorowi. Początkowo zabijaliśmy kolejnych opętanych, ale nie miało to większego sensu. Należało pozwolić demonowi na zagnieżdżenie się i dopiero wtedy, gdy poświęci część energii na dopasowanie „naczynia”, zniszczenie jego materialnej formy. Oczywistą wadą tego pomysłu był fakt, że godziliśmy się tym samym na starcie z przeciwnikiem rosnącym w potęgę z każdą chwilą. 
Tych kilka chwil potrzebnych abominacji na zagnieżdżenie, poświęciliśmy na rozstawienie po mostku. Kiedy proces pożerania duszy nieszczęsnego żołnierza i przemiany pustego ciała dobiegł końca – wydawało nam się, że jesteśmy gotowi. Och, jakże się myliliśmy, co zresztą zostało nam natychmiast udowodnione. 
Demon rzygnął zgniłozielonym, mutagennym śluzem. Tam gdzie padł, materia nieożywiona na równi z ciałem targane były dzikimi spazmami mutacji. Żołnierze, wyjąc w nieopisanym cierpieniu, rozpływali się w podrygującą konwulsyjnie maź aby zaraz przybrać nowe, odrażające formy. A potem przejść cykl od nowa, i jeszcze raz – wciąż wrzeszcząc, w miarę jak resztki ich człowieczeństwa pożerane były przez wszechogarniające szaleństwo… 
Jedyne co mogliśmy zrobić to strzelać do zanoszącego się chrapliwym rechotem demona, próbując choć na chwilę odsunąć przerażający los. 
Stało się wtedy coś dziwnego. W momencie, kiedy Kalta już-już miała zostać przeklęta mutagennym fluidem, znikąd wokół jej ciała pojawiła się czarna, smolista substancja, przyjmując i rozpraszając bluźnierczą energię. Przez moment zaledwie, ale niezwykle wyraźnie, poczułem obecność Pradawnego Z Cieni. Dlaczego postanowił zaingerować, dotąd pozostaje dla mnie tajemnicą. Pewien jestem jednak, iż jak najmniej chcemy mieć do czynienia z jego machinacjami. 
 
Mimo chwilowego kaprysu Herolda Tzeentcha zginęlibyśmy niezawodnie, gdyby nie rycerz Ezekiel. Słysząc na Omenie co stało się naszym udziałem, natychmiast rzucił się na ratunek. Muszę przyznać, że przybył doprawdy w ostatniej chwili.
Obserwując wściekłe starcie dwóch istot, zrozumiałem jak niewiele jeszcze potrafimy. Poprowadziliśmy ludzi na pewną śmierć, nie byliśmy w stanie obronić nawet siebie samych, tymczasem on niczym heros z legend raz za razem uderzał na demona, spychając go do defensywy i ostatecznie potężnym sztychem przyszpilając rozdęte cielsko do pokładu.
Oczywiście, teraz kiedy moja moc dojrzała również jestem w stanie rzucić wyzwanie tworom Niszczycielskich Potęg, ale wtedy było to dla mnie cenną lekcją. 
 
Wraz z odesłaniem sługusa Nurgla ustąpiły wszelkie sensacje, których doświadczaliśmy od momentu wejścia na przeklęty pokład. Teraz dopiero zorientowaliśmy się, jak wielki wpływ na nasze umysły miał Pan Zarazy, tępiąc zmysły i mącąc myśli. 
Dobiwszy rannych i wyrzuciwszy ich zbezczeszczone ciała w pustkę kosmosu, w ponurych nastrojach zabraliśmy się za przenoszenie ocalałych skarbów na pokład Omenu. Na szczęście spora ich część oparła się skażeniu, więc kapitan Gavhin miał wszelkie powody do zadowolenia. Niestety niewiele zachowało się z dzienników pokładowych, na których odzyskanie tak liczyliśmy. 
 
Tak czy inaczej, w dość paskudnych nastrojach ale z ładowniami wypchanymi bogactwem, ruszyliśmy z powrotem na Przyczółek.

Poza Imperium - Mogoros

2012-01-12T23:05:36Z

91.150.221.146: /* Raporty */

Chronologia

2012-01-04T01:31:46Z

91.150.221.146: /* rok 020 */

== Milenium 41 ==
=== rok 999 ===
*'''16 marzec (203)''' Agenci [[Ariadne|Inkwizytor Ariadne]] wyruszają w pościg za flotą Czarnych Aniołów i pewnym Inkwizytorem.

*'''30 grudzień (995)''' Rozpoczyna się [[Trzynasta Czarna Krucjata]]. Armie i floty Chaosu Niepodzielnego uderzają na Bramę Cadii pod dowództwem Abbadona Niszczyciela.
== Milenium 42 ==
=== rok 019 ===
*'''styczeń''' 4 stycznia: Na [[Iocanthos]] grupa akolitów JE [[Zarkov Venris|Zarkowa Venrisa]] rozpoczyna śledztwo w sprawie zaginięcia tajemniczego ładunku skradzionego przedstawicielom Ordo Xenos. 26 stycznia: Ładunkiem okazuje się być genokrad, a odpowiedzialnym za kradzież jest osobnik określany jako [[AM13]]. Na skutek skażenia przez tyranida jednej z wiosek na Złych Ziemiach, cała okolica zostaje poddana puryfikacji.
*'''luty''' 6 lutego: Agenci Inkwizytora Venrisa na jego rozkaz docierają na [[Sepheris Secundus]], by wspomóc oddział Gwardii Imperialnej, która podczas tłumienia powstania robotników w kopalni Gorgonid trafiła na ślad tajnego kultu. 7 lutego: Badając ślady prowadzące w głąb kopalni, Akolici trafiają na fragment skrystalizowanej materii Chaosu, z której energię czerpał czarnoksiężnik Jurg - działający pod przebraniem zwykłego górnika jeden z przywódców kultu znanego jako Bractwo Zniszczenia. Kryształ zostaje zniszczony, jednak Jurgowi udaje się uciec. 8 lutego: Akolici otrzymują rozkazy uzupełniające: ich zadaniem jest pozostać na powierzchni, by zbadać pozostałości działań i ewentualne powiązania osobnika am13 na planecie oraz zweryfikować pogłoski o szerokich wpływach Bractwa Zniszczenia. 9 lutego: Korzystając z gościny barona Icrymosa - i na jego prośbę, przedstawiciele Inkwizycji rozpoczynają śledztwo w sprawie tajemniczych zgonów robotników z kopalni Fathomsound. 10-14 lutego: Na terenie Floatsom - zbudowanej na tratwach osady ponad kopalnią - zaczynają pojawiać się dziwne złudzenia optyczne, przypominające czarne słońce. 16 lutego: Jeden z domów we Floatsom zostaje zniszczony w ataku zmutowanej bestii żyjącej w wodach kopalni. Przy okazji przepadają przydatne śledztwu dowody obecne w tejże lokacji. 18 lutego: Udaje się pochwycić byłego członka Bractwa Zniszczenia. W jego organizmie akolici odkrywają cysty emanujące demoniczną mocą - zawierają one swego rodzaju zarodniki nieznanej zarazy. 20 lutego: Ze względu na trwającą wokół planety burzę w Immaterium, niemożliwe jest przesłanie informacji do przełożonego Inkwizytora. Starając się zabezpieczyć sobie ewentualną drogę odwrotu wobec narastających podejrzeń o powrocie rebelii, akolici nawiązują kontakt z załogą okrętu [[Ponury Omen]] - jedynej przebywającej na orbicie planety prywatnej jednostki. Ta zgadza się wspomóc, gdyby sytuacja tego wymagała. 21 lutego: W posiadłości barona Lavhara XVI odbywa się bal na cześć jego gościa, [[Anatolij Machenko|Anatolija Machenko]]. W jego trakcie dochodzi do pojawienia się fenomenu Czarnej Gwiazdy, oraz wybuchu rebelii prowadzonej przez czarnoksiężnika Jurga. W podziemiach pałacu akolici trafiają na komory z tyranidami, dostarczonymi baronowi przez [[AM13]]. Xenos wyrywają się na wolność i rozpoczynają rzeź w kopalni Fathomsound. Drużyna po raz pierwszy spotyka się z terminem [[Dom Bestii]]. Podczas prób wydostania się z opanowanego walkami pałacu uratowany zostaje kapitan [[Ciaphas Gavhin|Gavhin]], zaś czarnoksiężnik Jurg ginie, zanim uda mu się przywołać potężnego demona. 22 lutego: Akolici podjęci zostają przez Ponury Omen, podczas gdy na planecie rozpoczyna się rebelia na szeroka skalę.
*'''marzec'''8 marca: Po przesłuchaniach w sprawie Sepheris II odbywających się na [[Scintilla|Scintilli]], akolici otrzymują zlecenie rozwiązania sprawy tajemniczych zaginięć w Coscarli, jednym z dolnych rejonów kopca Sibellus. 9 marca: Ślady odnalezione w Coscarli wskazują na to, że ktoś modyfikuje schwytanych ludzi, hodując w nich organy podobne do tych, którymi dysponuja Astartes. Tropy wiodą do syndykatu Tantalus. 10 marca: Przedstawiciel Tantalusa, Sybas Moran, zostaje schwytany i oddany w ręce Inkwizycji, zaś prowadzącej jego laboratorium Heretek należącej do sekty Logików udaje się zbiec. 12 marca: W ramach urlopu wypoczynkowego, Inkwizytor Venris deleguje swoich akolitów do tury na należącej do Świętych Ordos stacji Tetragon. 23 marca: Agenci Venrisa docierają na stację.
*'''kwiecień'''9 kwietnia: Akolici odkrywają na stacji obecność Inkwizytor Elyssy D'Vor. Według jej słów, Tetragon skażony został obecnością demona. 10 kwietnia: Na stacji pojawiają się poszlaki wskazujące na wpływ Chaosu, któremu uległ Duch Maszyny rdzenia zarządzającego. 13 kwietnia: Swoją obecnośc na Tetragonie ujawnia Zabójca, wysłany za panią Inkwizytor, która w rzeczywistości jest ekskomunikowanym zdrajcą ze Scarus. 15 kwietnia: Akolici decydują się wspomóc Zabójcę. Dochodzi do konfrontacji z D'Vor, a następnie z demonem Khorne'a, który ginie na skutek uwolnienia przez Castusa burzy ognia.
*'''maj'''25 maja: Zakończenie misji na stacji Tetragon
*'''czerwiec'''11 czerwca: Inkwizytor Venris wysyła swoich świeżo wypoczętych agentów na Iocanthos, by wspomogli Adepta Aristarchusa w śledztwie dotyczącym dziwnych zjawisk w nowo wybudowanej katedrze. Do dyspozycji drużyny swój okręt oddaje kapitan Gavhin. 20 czerwca: Adepci docierają na [[Iocanthos]] i rozpoczynają śledztwo na ziemiach jednego z klanów Ashleen. Daje się zauważyć wzmożona aktywność miejscowych ślepych kruków. 21 czerwca: Podczas uroczystości wyświęcenia katedry w osadzie dochodzi do ataku wojowników jednego z równinnych plemion. Napastnicy wskazują oznaki zachowania charakterystyczne dla kultystów. 22 czerwca: Ashleen [[Kos'ke|Lorda Wojny Kos'ke]] opuszczają osadę, ruszając w pobliskie góry. 23 czerwca: "Śpiewająca Umarłym" [[Esha Raine]] z plemienia rządzonego przez Kos'ke wtajemnicza akolitów w historię walki Świętego Drususa z demonem znanym jako [[Ojciec Kruków]] lub Tańczący na Progu i pokonaniu go w miejscu, gdzie obecnie stoi katedra. 24 czerwca: Po powrocie do Osady agenci trafiają na rytuał odprawiany przez Aristarchusa, który omamiony przez Ojca Kruków sądził, że przyzywa swego przodka, świętego Drususa. Po śmierci Adepta demon wyrywa się na wolność w poszukiwaniu odpowiedniego ciała. 25 czerwca: Próby odparcia demona skutkują dla Eshy Raine ciężkimi ranami i w konsekwencji śmiercią. Jej wnuczka, [[Ezra Raine|Ezra]], staje się naczyniem dla Ojca Kurków. Ashleen Kos'ke decydują się przyłączyć do armii Vai [[Seth|Setha]], jednego z potężniejszych równinnych Władców.
*'''lipiec'''2 lipca: Akolici wraz z Ashleen docierają na pobojowisko pozostałe po walce armii Setha z kultystami kruczego demona. 3 lipca: Vai Seth przyjmuje drużynę oferując swoą gościnę - rozpoczyna się planowanie przeciw coraz bardziej rosnącym siłom Chaosu. Głównodowodzącym wojsk Setha okazuje się być [[Brutis]] - niegdyś generał Gwardii. 7 lipca: Zwiadowcy trafiają na pozostałości bramy, przez którą demon przywołał oddział Marines Chaosu. 14 lipca: Trwa szkolenie wojsk Vai Setha, zwiadowcy informują o oddzieleniu się od głównej armii małego oddziału. 18 lipca: Akolici, wraz z wydzieloną grupą wojowników i zwiadowców udają się w pościg za kultystami. 23 lipca: Grupa pościgowa natyka się na kolejną bramę. Tym razem ślady wskazują na przeprowadzenie przez nią pancernego pojazdu Chaosu.
*'''sierpień'''1 sierpnia: Pościg dociera na pogórze Gór Zgrzebnych. 8 sierpnia: Podczas noclegu grupa zaatakowana zostaje przez widmowe bestie. 10 sierpnia: śledząc przedstawicieli Chaosu akolici trafiają do tuneli niegdyś należących do kolonii górniczej Atropos. Na samym dnie tuneli odnajduja starozytny kompleks, w którym dochodzi do walki z Marines Chaosu i przebudzenia istoty znanej jako [[Pradawny]]. 16 sierpnia: Połączone siły Vei Setha, Sióstr Czarnego Kielicha z Opactwa Świtu oraz Braci Astartes z zakonu Strażników Burzy rozbijają armię kultystów. 26 sierpnia: Na orbicie planety zjawia się krążownik Inkwizycji [[Płomień Imperatora]].
*'''wrzesień'''2 września: Akolici w niewyjaśniony sposób odnajduja się u wejścia do kompleksu Atropos, natychmiast zostają zaatakowani przez Ojca Kruków. Udaje się go pokonać dzięki interwencji Inkwizytora Venrisa i [[Ezekiel|Justycjariusza Ezekiela]]. 6 września: Po złożeniu zeznań na pokładzie krążownika, drużyna dołącza do armii Setha, by wraz z Ashleen dotrzeć na miejsce poświęcenia ziemi pod budowę nowej katedry. 12 września: Uroczystość towarzysząca założeniu miasta [[Upadek Kruka]], poświęceniu budowy katedry oraz wyniesieniu Setha do godności arcybiskupiej. 14 września: Karczma Brutisa zostaje przeniesiona z [[Port Suffering]] do Upadku Kruka. 15 września: Akolici opuszczają Iocanthos na pokładzie Płomienia Imperatora, udając się na [[Scintilla|Scintillę]]. 29 września: [[Kalta Ishta|Kalta]] otrzymuje wiadomość o zaginięciu matki.
*'''październik'''1 października: [[Marius Hax|Lord Hax]] podejmuje kolacją adeptów oraz kapitana Gavhina. 3 października: Ponury Omen wyrusza na świat-kuźnię [[Lathes]]. 15 października: Akolici podjęci zostają gościną przez [[Yarn Pontius|Yarna Pontiusa]] - ojca Kalty. 16 października: Informacje uzyskane od Arcymaga Lathes pozwalają określić [[Wyrwy Hekatona]] jako cel podróży mającej na celu odnalezienie [[Taura Ishta|Taury Ishty]]. 17 października: Drużyna wchodzi w posiadanie serwoczaszki od tej pory znanej jako [[Phobos]].
*'''listopad'''Trwają przygotowania do wyprawy w [[Rozszerzenie Koronusa]].
*'''grudzień'''1 grudnia: podczas lotu przez Spacznię następuje seria fenomenów spowodowanych mocą podobną do tej, jaką dysponowała istota nazywająca siebie [[Pradawny|Pradawnym]]. Zachodzą także podejrzenia, że [[Lydia Gavhin]] może posiadać ukryte zdolności okultystyczne. 12 grudnia: Ponury Omen dokuje przy [[Port Wander]]. W ręce załogi trafiają dane nawigacyjne odnośnie położenia wraku krążownika [[Ścieżka Prawych]]. Potrzebnych map dostarcza Magnat Journ, Kartograf, w zamian żądając dość kłopotliwej przysługi. 29 grudnia: Zamieszkująca w układzie Furbindusa sekta Mechanicus "Synowie Thula" udziela Kalcie informacji na temat Taury Ishty.

=== rok 020 ===
*'''styczeń'''11 stycznia: Ponury Omen dociera do układu Magoros. 18 stycznia: Podczas eksploracji księżyca Magoros Secundus załoga odkrywa ruiny lokacji pozostałej po obcej rasie znanej jako Egarianie. Tam też dochodzi do konfrontacji z najemnikami pracującymi dla Wolnego Kupca Hadraka Fela oraz kosmicznymi orkami. 21 stycznia: W pasie asteroid wewnątrz układu odnaleziony zostaje wrak Ścieżki Prawych. Na jego pokładzie dochodzi do przebudzenia demona Nurgle'a, w walce z którym ginie ponad 30 gwardzistów. Ostatecznie demon zostaje zgładzony przez Justycjariusza Ezekiela. 30 stycznia: Z ładowniami pełnymi skarbów ze Ścieżki Prawych, Omen powraca nad Przyczółek.
*'''luty'''1 lutego: Dowódca patrolu Floty Imperialnej stacjonującego tymczasowo nad Przyczółkiem, Lady Komodor Maya Karranche wydaje proszoną kolację dla kapitana Gavhina oraz akolitów. 3 lutego: Ponury Omen wyrusza do niezbadanego jeszcze układu [[Ashima|Ashimy]], który na skutek burzy w Immaterium otaczającej jego okolice był długo niedostępny dla jakiegokolwiek okrętu.
*'''marzec'''8 marca: Ponury Omen dociera do układu Ashimy. 13 marca: Między 7 a 6 planetą układu okręt wdaje się w walkę przeciwko jednostce kosmicznych orków. Wspomagany jest przez (uszkodzony już wcześniej przez Zielonych) ścigacz Eldarów w barwach Światostatku Ulthwe. Dowodząca nim [[Yorian Idrae Taleear|Arcyprorokini Yorian Idrae Taleear]] po odparciu ataku raczy wprosić się w gościnę na pokład Omenu i zaszczycić akolitów rozmową. 20 marca: Po zakończeniu wstępnego skanu układu, kapitan wydaje decyzję o zejściu na powierzchnię planety znanej jako [[Ashima Tertia|Ashima 3]]. Na miejscu przedstawiciele Imperium przyjęci zostają przez [[Chichiro Quai-Lin Lei-Bao|Wysoką Lady Gubernator Chihiro]], władczynię największej na planecie nacji. 21 marca: Zawirowania w Spaczni wyczuwane przez [[Ion Bellisarius|Nawigatora Bellisariusa]] wskazują na rychłe przybycie do układu kosmicznego wraku znanego jako Konklawe Upiorów. 23 marca: Akolici podejmują się rozwiązania sprawy miejsca, zwanego przez miejscowych "Jigoku". Zebrane przez nich informacje wskazują na wpływ działania jednej z Mrocznych Potęg. 24 marca: Istoty zamieszkujące Jigoku rozpoczynają budowę fortecy poza murami swojego miasta - kuźni. 27 marca: Nocny odpoczynek drużyny przerwany zostaje przez atak miejscowych ninja. Justycjariusz Ezekiel zapada w dziwny trans - według [[Castus|Castusa]] toczy on walkę na poziomie okultystycznym. 29 marca: Obecna na powierzchni Ashimy 3 [[Lydia Gavhin|Lydia]] twierdzi, że słyszała "głodne duchy" z jednego z księżyców planety. 30 marca: Dochodzi do spotkania z posłem Thorgaru - zamieszkującej góry feudalnego ludu, baronem Robertem z Redmillion, który oskarża mieszkańców Bao o porwanie córki księcia Magnusa. Wszystko wskazuje na działania władcy Jigoku, który chce skłócić żyjące na planecie nacje. Gdy nie skutkują próby logicznej rozmowy z posłem, [[Flavia]] wyzywa go na pojedynek. Argument siły działa dowodząc szczerości intencji drużyny, a Siostra zostaje pasowana na rycerza Thorgaru. Baron zaprasza akolitów na audiencję u księcia. 31 marca: Książę Magnus Ultris wysyła drużynę na misję, mającą na celu odnalezienie jego córki.
*'''kwiecień'''1 kwietnia: Akolici trafiają do czarnej wieży czarownika znanego jako Magus Noctis. W bibliotece zajmującej jedno z pięter odnajdują modlitewnik należący do Siostry z zakonu Krwawej Róży. Magus okazuje się byc jedynie marionetką potężniejszej siły - przed śmiercią ostrzega drużyne przed "Złotym Panem". Na szczycie wieży dochodzi do walki z Czarnym Eldarem. 2 kwietnia: W piwnicach wieży akolici odnajdują smoka. Wykonana w technologii używanej także do tworzenia imperialnych tytanów maszyna kierowana jest jaźnią psykerki skażonej obecnością demona. Po jego przepędzeniu smok decyduje się wesprzeć mieszkańców Ashimy w walce z siłami Jigoku. Odnaleziona zostaje księżniczka. 6 kwietnia: Księstwo Thorgaru obiecuje wspomóc siły Bao w walce przeciw władcy Jigoku. 10 kwietnia: Wśród przebywających na powierzchni planety gwardzistów zdarzają się tajemnicze zniknięcia. 17 kwietnia: Wysoka lady Gubernator Chihiro spotyka się z uratowanym przez akolitów smokiem. Ten przekazuje wiele pożytecznych informacji o swoim stwórcy i jednocześnie założycielu kultury Ashimy, o kulcie Złotego Cielca, jak również na temat "Kostki" - artefaktu nieznanego pochodzenia, który skaził władcę Jigoku. 18 kwietnia: Załoga Ponurego Omenu odkrywa w układzie Ashimy spore źródła promethium. W tym samym czasie zamieszkujący Jigoku kultyści rozpoczynają budowę tworu przypominającego gigantyczny ołtarz ofiarny. 19 kwietnia: Zajmowany przez akolitów pawilon gościnny staje się celem nocnego ataku skrytobójców kultu oraz demonetek Slaanesha. Castus zapada w sen, podczas którego ktoś usiłuje włamać się do jego wspomnień sprzed wyczyszczenia pamięci. 20 kwietnia: Ponury Omen wyrusza na księżyc Ashimy, gdzie odkryte zostają ślady aktywności sprzed zaledwie wieku. Na stacji zajmującej część powierzchni satelity akolici odkrywają ciała Astartes z zakonu Imperialnych Pięści i Sióstr Krwawej Róży. Rekonstrukcja wydarzeń wskazuje na walkę między sługami Imperum, z których część uległa skażeniu wpływami Mrocznych Potęg. 22 kwietnia: Drużyna akolitów, oraz wydzielona grupa gwardzistów ląduje na powierzchni Ashimy 2, by zbadać ruiny miasta, w którego centrum stoi posąg Złotego Cielca. Trafiają na pozostałości eskorty złożonej z Astartes i Sióstr, której zadaniem był transport odzyskanych przez Inkwizycję artefaktów na Świętą Terrę. W katakumbach pod posągiem dochodzi do starcia z siłami Chaosu i skażonymi Siostrami. Agenci wchodzą w posiadanie części zaginionego ładunku oraz rękawicy wykonanej w nieznanej technologii. 23 kwietnia: Na powierzchni Ashimy 3 dochodzi do buntu przeciw władzy pani gubernator. Powstanie zostaje szybko stłumione. 24 kwietnia: Akolici wcielają do swojej grupy jednego z gwardzistów, który szczególnie wyróżnił się podczas dzialań na Ashimie 2. Szeregowy Titus Nikodes oficjalnie wstępuje w szeregi sług Inkwizycji.
*'''maj'''Trwają przygotowania do walki z siłami Jigoku
*'''czerwiec'''24 czerwca: W układzie Ashimy zjawiają się siły eldarów pod dowództwem Arcyprorokini Taleear. 28 czerwca: ma miejsce walna bitwa zjednoczonych sił Ashimy, Imperium i eldarów przeciw Jigoku. Justycjariusz Ezekiel zostaje ciężko ranny. Przywódca kultystów usiłuje scalić się ze Złotym Władcą - księciem demonów Slaanesha. Używając "Kostki" Castus przywołuje Pradawnego, który odsyła Złotego Władcę do Spaczni. 30czerwca: Arcyprorokini wyjawia powody obecności Złotego Cielca na Ashimie 2 - demon został zapieczętowany przez eldarów, by utrzymywać w zamknięciu okręt-grobowiec nekronów. Po jego uwolnieniu układ stracił strażnika.
*'''lipiec'''1 lipca: Kapitan Gavhin zleca Exterminatus Ashimy 2. Niestety nie udaje się zniszczyć nekrońskiego okrętu, który opuszcza system. 3 lipca: Arcyprorokini wydaje prośbę o przyjęcie na poklad Omenu Uthweniel Irien Taleear - eldarki, której zadaniem będzie dopilnowanie działań akolitów podczas poszukiwania Taury Ishty. 4 lipca: Uśpiony do tej pory pod Jigoku, budzi się Hiroshi - założyciel dynastii na Ashimie, kapłan maszyn i psyker, scalony ze smoczym tytanem. 9 lipca: Akolici i kapitan Gavhin spotykają się z Hiroshim, by poczynić ustalenia co do polityki Imperium względem Ashimy. 13 lipca: W układzie Ashimy pojawia się Konklawe Upiorów. Ponury Omen wysyła grupę do eksploracji wraku opanowanego przez kosmicznych orków. Akolici trafiają na duchy załogi okrętu należącego do Navis Nobile, proszące o uwolnienie ich od klątwy. Przyczyna ich cierpnień leży w znajdującej się w Wyrwach Hekatona grupie systemów znanych jako "Siedem Zagład". 16 lipca: Ponury Omen opuszcza układ Ashimy.
*'''sierpień'''30 sierpnia: Nad Przyczółkiem wyłania się z burzy Immaterium Ponury Omen. Po uzupełnieniu paliwa rusza na Port Wander.
*'''wrzesień'''21 września: Ciaphas Gavhin sprzedaja prawa do wydobycia promethium na Ashimie domowi kupieckiemu Krin.
*'''listopad'''Port Wander: Trwają przygotowania do wyprawy Ponurego Omenu do Wyrw Hekatona. Scintilla: Nieznani sprawcy uderzają w agentów pracujących dla Inkwizytora Venrisa oraz osoby z jego otoczenia. Ginie między innymi Adept Sanders. Iocanthos: Zaatakowani zostają Palatyn Rhiannon i Brutis. Sprawcy pozostają nieznani.
*'''grudzień'''1 grudnia: Z przebywającymi na Port Wander akolitami kontaktuje się Adept Reynolds. 2 grudnia: Na należącej do domu kupieckiego Mavhorn asteroidzie S-914R9 drużyna spotyka się z Inkwizytorem Venrisem i Palatyn Rhiannon. Kapitan Gavhin przyjmuje ich na pokład Omenu. 7 grudnia: Przy pomocy Venrisa akolici uzyskują więcej informacji na temat odnalezionych na Ashimie 2 artefaktów. Kostur Mocy okazuje się być własnością Castusa z czasów przed wyczyszczeniem pamięci, zaś pistolety boltowe, nad którymi pieczę sprawuje Flavia należały niegdyś do Żyjącej Świętej. 15 grudnia: Omen dociera nad Przyczółek. Mieszkający na Ilisk Uczniowie Thula na prośbę Inkwizytora chętniej dzielą się informacjami na temat Taury Ishty. 16 grudnia: Kapitan Gavhin wydaje decyzję o pozostawieniu nad Przyczółkiem części gwardzistów wraz z Lydią i Khyrrem. 27 grudnia: Seria anomalii Immaterium uniemożliwia poprawny lot w stronę Wyrw. Kilkukrotnie na dolnych pokładach dochodzi do manifestacji materialnej ciemności, pochłaniającej członków załogi.

=== rok 021 ===
*'''luty'''1 lutego: Ponury Omen dociera na obrzeża Trzeciej z Siedmiu Zagład, gdzie zostaje zaatakowany przez kosmicznego Krakena. Udaje się odeprzeć atak, jednak nie bez strat w załodze i poszyciu. 3 lutego: Na powierzchni jednej z planet układu załoga odkrywa cmentarzysko okrętów oraz ślady ostrzału orbitalnego. Są tam też ruiny pozostałe po starozytnej rasie znanej jako Yu'Vath. Wysłana na planetę grupa badawcza w skład której wchodzą akolici, trafia do gniazda tyranidów. Umierająca królowa roju nie przejawia zagresywnych zachowań i pozwala im opuścić gniazdo wraz z dziwnego rodzaju kokonem. 4 lutego: Kokon okazuje się zawierać pogrążone w stazie ciało zaginionego przed 800 laty Kobrasa Aquairre. 5 lutego: Wraz z pojawieniem się ciała Aquairre na pokładzie Omenu wzmaga się aktywność duchów nawiedzających Omen od czasu wizyty na Konklawe Upiorów.
*'''marzec'''18 marca: nad Przyczółkiem zjawia się patrol Navis Nobile, który podejmuje gościną pozostawionych tam członków załogi Omenu i odlatuje z nimi w stronę Calixis. 25 marca: Po długiej i wyczerpującej podróży Ponury Omen trafia do martwego świata oznaczonego jako K-XFZ-312-1. Zostaje nawiązany kontakt z Arką Omnisjasza. 26 marca: Na pokładzie Arki dochodzi do spotkania z Taurą Ishtą, badającą pozostałości starożytnej rasy na głównej planecie układu. Udaje się uzyskac nieco więcej informacji na temat znalezionej przez Kaltę rękawicy. 28 marca: Inkwizytor Venris decyduje się wtajemniczyć swoich akolitów w powody opuszczenia przez niego Calixis oraz poinformować o zawiązanym przeciw niemu spisku i podejrzeniach o udział Domu Bestii w tymże.
*'''kwiecień'''25 kwietnia: Okręt Taury "Dłoń Omnisjasza" oraz Ponury Omen opuszczają układ, kierując się w stronę Calixis.
*'''czerwiec'''30 czerwca: Ponury Omen dociera nad Przyczółek. Kapitan Gavhin, dowiedziawszy się o podjęciu jego córki przez patrol floty, atakuje przebywającą w układzie Komodor Mayę, smamemu również odnosząc rany. Przed drużyną wychodzi na jaw jego dawny zatarg z rodziną Karranche.
*'''lipiec'''24 lipca: Przy Port Wander dochodzi do pożegnania z Taurą Ishtą, która udaje się w stronę Marsa. 25 lipca: Inkwizytor Venris wysyła swoich akolitów na wrak statku kolonizacyjnego "Terra in Excelsis", by schwytali dowódcę oddziału najemników pracującego dla Domu Bestii. 29 lipca: Udaje się dorwać Primusa - człowieka wysłanego przez Dom Bestii w celu złowienia i przetransportowania na Port Wander kilku sztuk rozplenionych na wraku tyranidów. 30 lipca: Przesłuchanie Primusa pozwala agentom Venrisa zdobyć namiar na magazyn, w którym dojść ma do przejęcia ładunku przez Dom Bestii. 31 lipca: Głowa rodziny Mavhorn, pani Rhalee prosi akolitów o pomoc w odszukaniu zaginionego kuzyna, który skradzioną valkirią udał się na Port Wander. Przeszukanie jego pokoju prowadzi do odnalezienia notatek na temat "Podarunku Furbindusa" oraz napisany w nieznanym języku kod,działający na Duchy Maszyn niczym wirus. Z niejasnych powodów wirus działa również na Kaltę.
*'''sierpień'''2 sierpnia: Agenci Inkwizytora Venrisa zastawiają pułapkę na kontakt Domu Bestii we wskazanym przez Primusa magazynie. Akcja kończy się schwytaniem jednego z przedstawicieli organizacji, który trafia na przesłuchanie do Venrisa. Obecnemu w magazynie am13 udaje się zbiec. 3 sierpnia: Akolici zajmują się sprawą zaginionego członka rodu Mavhorn. 5 sierpnia: Poszlaki wskazują na wpływ artefaktu obcych na umysł szlachcica, zaś jego planem wydaje się być próba zarażenia wirusem systemów bojowych stacji. Drużyna odnajduje jego bazę, dochodzi do walki z kultystami, która na skutek oddziaływania artefaktu zmienia się w rzeź. Ostatecznie artefakt zostaje zniszczony. 6 sierpnia: Po naradzie z Inkwizytorem Venrisem podjęta zostaje decyzja o wybudzeniu Aquairre ze stazy i wydobycia z niego jak największej ilości informacji. Po krótkich negocjacjach z wyżej wymienionym akolici otrzymują sporo wiadomości na temat początków Domu Bestii w sektorze Calixis. 7 sierpnia: Lokalna przedstawiciel Ordo Xenos na Port Wander, Inkwizytor Lynette Res zleca drużynie przeniknięcie na jeden z "meczy" organizowanych przez Dom Bestii w zmiennych lokacjach i czasie oraz schwytanie dowódcy organizacji na stacji. 9 sierpnia: Korzystając z fałszywych tożsamości, akolici rozpoczynają gromadzenie informacji. 30 sierpnia: Podczas organizowanych przez Dom Bestii walk na arenie dochodzi do uderzenia sił Inkwizycji. Schwytane zostaje lokalne dowództwo organizacji, a chwała za rozwiązanie całej sprawy przypada Inkwizytor Res.
*'''wrzesień'''8 września: Na Port Wander powstaje nowe kasyno "Anielska Ikona". Udziałowcami w interesie są Kalta Ishta i Ciaphas Gavhin. 18 września: Na skutek dostarczenia dowodów obciążających porucznika floty Jeffsa następuje przetasowanie w dowództwie stacji. Miejscowi Arbites nawiązują porozumienie z dowództwem floty, co nie jest po myśli przedstawicielom wielu lokalnych organizacji przestępczych. 20 września: Rozpoczynają się zamieszki, które wraz z upływem czasu ogarniają coraz większe obszary Port Wander. 26 września: Przy stacji dokuje megatransportowiec rodziny kupieckiej Chorda. Jego kapitan usiłuje dowieść niekompetencji miejscowych władz i przejąć dowodzenie nad całością. Zamieszki przybierają na sile.
*'''październik'''20 października: W układzie zjawia się zgrupowanie floty Calixis pod dowództwem Admirała Iviusa Tertiusa Karranche. Towarzyszą im jednostki Inkwizycji, w tym pancernik "Pięść Imperatora". Kontrole nad Port Wander przejmuje Lord Inkwizytor Zerbe. 21 października: Inkwizytor Venris zostaje zatrzymany, a jego świta odesłana na Scintillę. Palatyn Rhiannon wyrusza z nimi na Iocanthos, by z godnie z rozkazami pełnić nadal swoje obowiązki. Eldarka Ish pozostaje wraz z wprowadzonym ponownie w stan śpiączki Aquairre na asteroidzie domu Mavhorn.
*'''listopad'''10 listopada: Ponury Omen dociera na Iocanthos, Rhiannon udaje się do Opactwa Świtu. 21 listopada: Omen dociera na Scintillę. Kapitan Gavhin udaje się oficjalnie zatwierdzić ważność kontraktu przewozowego, zaś akolici otrzymują od Lorda Zerbe rozkaz udania się na Malfi, gdzie mają zostac przydzieleni do służby nowemu inkwizytorowi. 22 listopada: Przebywająca w pałacu rodziny Karranche Lydia podejmuje drużynę podwieczorkiem. 24 listopada: Zarkov Venris zostaje oczyszczony z zarzutów, wciąż jednak posiada zakaz opuszczania pałacu Tricorn. 26 listopada: Siostra Flavia Nihilla oficjalnie kończy nowicjat. 28 listopada: Titus podejmuje decyzję o odwiedzeniu "rodzinnych stron", czyli podziemnych poziomów kopca Sibellus. Na miejscu okazuje się, że ciało jego siostry zniknęło z cmentarza. Dochodzenie w tej sprawie ujawnia udział jednego z kultów śmierci.
*'''grudzień'''11 grudnia: Bez wiedzy i zgody pozostałych osób decyzyjnych, Lydia Gavhin zawiera umowę z Inkwizytorem Zerbe, w wyniku czego dołącza ona do drużyny, która wraca pod rozkazy Venrisa. Jako członek rodziny Karranche Lydia jest cennym nabytkiem dla Świętych Ordos. 12 grudnia: Zgodnie z rozkazami akolici ruszają na Solomona, gdzie mają oddać się do dyspozycji Inkwizytora Silasa Marra.
=== rok 022 ===
*'''styczeń'''16 stycznia: Po dotarciu na Port Wander załoga Omenu dowiaduje się o ucieczce Aquairre, który kradnąc krążownik ze stoczni rodziny Mavhorn przedstawił się jako Sinistros - jeden z założycieli Domu Bestii. Szkody poczynione przez niego zostały zminimalizowane dzięki szybkiej reakcji Arcyprorokini, która zjawiła się tam we własnej osobie.
*'''luty'''2 lutego: Ponury Omen dociera na orbitę Solomona. Akolici spotykają się z Reynoldsem, po czym doznają traumatycznego spotkania z imperialną biurokracją podczas poszukiwania Inkwizytora Marra w budynku Sądu Kanclerskiego. 3 lutego: Na pokładzie statku powietrznego "Cygnański Męczennik" drużyna wyrusza do siedziby Gildii Żalników znajdującej sie na wulkanicznej wyspie 900 kilometrów od lądu. Ma się tam odbyć aukcja przedmiotów pozostałych po dynastii Haarloków. Nad ranem dnia następnego statek zaatakowany zostaje przez powietrznych piratów, którzy giną spektakularnie spopieleni przez Castusa. Do samego końca podróży nikt nie niepokoi psykera. 4 lutego: Akolici docierają do Domu Pyłu i Popiołu, wkrótce potem rozpoczyna się aukcja. Główną atrakcją jest Złota Wdowa - napędzane demoniczną energią urządzenie przypominające złoty posąg. Uruchomiona na potrzeby prezentacji przepowiada powrót Erasmusa Haarloka. Tuż po tym najwyższy Żałobnik Greel zabija prowadzącego aukcję Adepta Blanta, po czym żąda ofiary z obecnych wśród gości potomków Haarloka. Jako, że pojawiają się poszlaki wskazujące na Titusa i Lydię jako "potomków", rozpoczyna się wyścig z czasem. 5 lutego: Akolitom udaje się pokonać Najwyższego Żałobnika i opuścic wyspę tuż przed wybuchem wulkanu. 7 lutego: Uratowana przez drużynę lady Alicja Machenko w ramach wdzięczności zaprasza ich na elegancką kolację. W jej trakcie okazuje się, że wszyscy, łacznie z gospodynią, zostali przez nieznanych sprawców potraktowani środkiem odurzającym.
*'''marzec'''8 marca: Akolici, wraz z panią Machenko, pozbawieni ekwipunku, budzą się na arenie. Wydostawszy się stamtąd dzięki pomocy tajemniczego osobnika w masce czapli, drużyna trafia na umierającego inkwizytora i godzi się wypełnić jego ostatnią wolę. Po udanej ucieczce z Czerwonych Klatek udaje im się zidentyfikować swoje aktualne miejsce pobytu jako miasto Xicarph na planecie [[Quaddis]] w trakcie trwania Karnawału Poszarpanych Losów. 9 marca: Udaje się odnaleźć adepta Dextera Septimusa - ostatniego z komórki Inkwizycji rozbitej przez kultystów Chaosu Niepodzielonego znanych jako Pielgrzymi Hayate. Trwa zbieranie informacji na temat tajemniczego Wdowca i jego powiązań z rodem Haarlok. Lydia nawiązuje kontakt z obecną w mieście [[Scarlet Deatrix]]. 10 marca: Akolitom udaje się uzyskać względy tajemniczej Pajęczycy, która w zamian za przysługę godzi się wprowadzić ich na bal w dworze Gabriela Chase'a Haarloka. Podczas kulminacji karnawału dochodzi do manifestacji fenomenu Czarnej Gwiazdy nad [[Quaddis]], a niewielu spośród obecnych w pałacu gości jest po wszystkim w stanie opuścić owo miejsce o własnych siłach. 12 marca: Stacjonujący na orbicie Quaddis okręt Czarna Dłoń rozpoczyna skanowanie okolic południowego bieguna planety. 13 marca: Akolitom udaje się odnaleźć wejście do tajemniczej doliny stworzonej przez ród Nyx, znany także jako Dom Nocy. [[Castus]] zidentyfikowany zostaje jako jeden z jego przedstawicieli. 14 marca: Akolici kontaktują się z przedstawicielami Domu Nocy. Wobec zagrożenia dla doliny, jakie niesie ze sobą [[Kobras Aquairre|Sinistros]], Castus otrzymuje upoważnienia do uruchomienia systemów obronnych tego miejsca. ... .. . Ciąg dalszy nastąpi

Strona główna

2012-01-03T14:55:28Z

91.150.221.146:

'''System''': Dark Heresy/Rogue Trader/Deathwatch

'''Początek''': listopad 2010

'''Ostatnie sesje''':
<ul>
<li> Omenowa: 31 grudnia 2011 / 1 stycznia 2012
<li> Szansowa: 17 październik 2011
</ul>

'''Miejsce''': Calixis([http://wh40.0f.pl/Map.html mapa])/Koronus/Gothic

== Postaci Graczy ==
{| border="0" style="text-align:center;" cellpadding="1" cellspacing="0"
|-
!width="150"|Postać!!width="75"|Gracz!!width="75"|Drużyna!!Kariera
|-
|[[Flavia Nihilla]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Omenowa||Siostra Bitwy
|-
|[[Castus]]||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Omenowa||Imperialny Psyker
|-
|[[Kalta Ishta]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Omenowa||Szumowina
|-
|[[Titus Nikodes]]||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Omenowa||Gwardzista
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|[[Ezekiel Boone]]||[[Użytkownik:Jaxa|JaXa]]||Szansowa||Rogue Trader
|-
|[[Astra Monheimer]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Szansowa||Nawigator
|-
|[[Kornelius Kaydan-Boone]]||Drake||Szansowa||Seneszal
|-
|[[Sierra]]||Aeth||Szansowa||Pilot
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|Marcus||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Cadiowa||Devastator Marine
|-
|[[Moira|Moira Carson]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Cadiowa||Desperado
|-
|Caim||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Cadiowa||Assault Marine
|}

== Sesje ==
[[Chronologia]]

== Miejsca ==
<ul>
<li>[[Iocanthos]]
<li>[[Scintilla]]
<li>[[Sepheris Secundus]]
</ul>

== Organizacje ==
*Adeptus Terra
**[[:Kategoria:Inkwizycja|Inkwizycja]]
**[[:Kategoria:Navis Nobile|Navis Nobile]]
**[[:Kategoria:Astartes|Astartes]]
**[[:Kategoria:Mechanicus|Mechanicus]]
**[[:Kategoria:Sororitas|Sororitas]]
*[[Dom Bestii]]
*[[Dom Machenko|Dom Machenko]]
*[[Dom Krin]]
*[[Rodzina Karranche]]

== Najważniejsi NPC ==
<ul>
<li> [[Zarkov Venris]]
<li> [[Ciaphas Gavhin]]
<li> [[Lydia Gavhin]]
<li> [[Anatolij Machenko]]
<li> [[Marius Ivius Karranche]]
<li> [[Taura Ishta]]
<li> [[Brutis|Vidicus "Brutis" Tempus]]
</ul>

== Okręty i jednostki ==
<ul>
<li> [[Stracona Szansa]]
<li> [[Ponury Omen]]
<li> [[Płomień Imperatora]]
<li> [[Dłoń Omnisjasza]]
</ul>

=== [[Modyfikacje zasad]] ===

=== [[:Kategoria:Przygoda|Przygody]] ===

Cisza w pustce

2011-12-23T13:21:14Z

91.150.221.146: /* Castus */

[[Kategoria:Przygoda]]
{{Wydarzenie infobox
|name=Cisza w pustce
|planet=TAJNE
|imperialdate=3224019.M42 3397019.M42
|date=23 marca 42019 - 25 maja 42019
|place=[[Tetragon|Stacja Tetragon]]
|scenario=Cisza w pustce
}}

== Podsumowanie ==

=== Początek ===
Adepci zostali wysłani przez [[Sanders|Interrogator-Biologicae Sandersa]] by dokonać rutynowej kontroli i odprawić święte rytuały konserwacji na tajnej [[Tetragon|stacji Tetragon]]. Misja miała być rutynowa, kwatery luksusowe - nagroda za ciężką pracę.

=== Przebieg ===
Na miejscu okazało się iż nie są na stacji sami - oprócz nich znajdowała się tam jeszcze [[Elyssa D'Vor|Excomunicate Traitoris D'Vor]] (wtedy jeszcze podająca się za inkwizytora), polujący zabójca pozbawiony imienia oraz bardzo znudzony demon Khorne'a, którego przyzwała Pani "Inkwizytor".

=== Zakończenie i skutki ===
Na zlecenie [[Anton Zerbe|Lorda Inkwizytora Zerbe]], po pokonaniu demona i zabiciu zdradzieckiej Inkwizytor, stacja została poddana dokładnemu oczyszczeniu oraz inspekcji, zmieniono procedury bezpieczeństwa, zainstalowano wiele dodatkowych heksagonalnych symboli strażniczych, a w końcu przemieszczono także i samą stację w inne, znane mniejszej ilości osób miejsce.

== Raporty ==

=== Kalta Ishta ===
Czasem czuje, że dopada mnie paranoja. Moja nienawiść sprowadza mnie na drogę obłędu, a stamtąd już niedaleko do chaosu. Ale Imperator odnalazł mnie w tych złych czasach i przygarnął. Dał mi Flavie i Castusa, bym mogła zachować zmysły i nie oszaleć w tym świecie. Bym nie musiała błąkać się sama i kroczyć tą trudną ścieżką wyrzeczenia.

Nasze kolejne wakacje, okazały się nimi nie być. Jak zwykle bywa, zadanie miało być lekkie, łatwe i przyjemne – mianowicie mieliśmy doglądać prac konserwacyjnych na jednej z baz Inkwizycji, która ma być gotowa. Zawsze i wszędzie.

Baza okazała się ogromna i imponująca – rozmach godny Inkwizycji i. Niemniej była stalowa i to był jej największy problem, zaraz obok bycia wypełnioną maszynami. Mówiłam, że nienawidzę maszyn? Więc kiedy tak chodziliśmy i zwiedzaliśmy, dopadła mnie moja paranoja – nic dziwnego, nigdy nie czułam się dobrze w towarzystwie servitorów. Już pierwszego dnia myślałam, że ktoś nas śledzi. Ale Flavia i Castus mnie uspokajali – w końcu miałam paranoję. Niestety szybko się przekonaliśmy, że niekoniecznie. Chociaż…

Sielankę przerwało pojawienie się pani inkwizytor D’vor. Tak, tak po prostu. Podobno w bazie był szalony (czyż oni wszyscy nie są?) czarnoksiężnik, czy inne cholerstwo, które przywołało demona. To był moment na stos bluzgów, ale nie będę ich teraz powtarzać. Ale warto wspomnieć, że miałam rację – wakacje, zamieniły się w koszmar.

Obok pani D’vor pojawił się niedługo zabójca – Zygfryd, jak go później nazwaliśmy. Nie konkretnie obok niej, ale niedługo później. Podobno zdradziła Inkwizycje i sama przywlokła tutaj tego czarnoksiężnika. A on miał dokonać jej egzekucji.
Był jeszcze duch maszyny.

''Zapis urywa się, słychać naglę metaliczny dźwięk pośród szumów, zupełnie jakby pieść wylądowała na metalowej ścianie. I jakieś powarkiwanie. I przekleństwa?''

Niesamowicie irytujący duch maszyny, jak to maszyny, kompletnie nieprzydatny, nie wiedział co się dzieje na własnym statku i na nic nam nie pozwalał. Gdyby nie on, dawno byśmy załatwili tą sprawę bez rozlewu krwi. Może nie do końca, ale przynajmniej szybciej. Kretyn.

Wracając… D’vor i Zabójca, musieliśmy wybrać. Historia pani inkwizytor średnio trzymała się kupy i ogólnie była mało inkwizytorska. Kto siedzi z założonymi rękoma i czeka aż czarnoksiężnik sobie pójdzie? Wybraliśmy więc, przy akompaniamencie wycia demona, dzikich podszeptów.

Zorganizowaliśmy więc pułapkę, w sali gdzie chwilę wcześniej zaatakowali nas poplecznicy demona – zmaltretowana załoga, która wyglądała jak kupa mięcha, która się rozpadła a następnie została ponownie zszyta by przypominać człowieka.
Castus czekał na inkwizytor D’vor, a właściwie Excomunicate Traitoris, ja i Flavia zostałyśmy ukryte, Zabójca także. Kiedy D’vor weszła do środka, oboje drzwi zostały zamknięte, a na nią samą wyskoczył Zygfryd. Gdybym tylko mogła na to patrzeć… Patrzyłabym bez końca, to była piękna walka, dwójki genialnych szermierzy. Szkoda, że durne babsko przerywało pokaz by do nas postrzelać ze swoich zabawek. Na szczęście padła, wspólnymi siłami ukatrupiliśmy sukę.

A później wybuchła.

Następnie kolej przyszła na demona i tego, kto go tu przyzwał. Szliśmy tak naprawdę na ścięcie, jakie mieliśmy szanse? Jedynie Zygfryd pośród nas stanowił jakąś siłę, ale brakowało mu wiedzy co robić.

Poczekanie na posiłki odpadało, durny duch maszyny nie pozwolił nam się skontaktować z nikim. Dostęp do naszego statku został nam odcięty, a czekanie… Czekanie było niemożliwe. Demon pilnował by torturować nas każdego dnia – to oglądaliśmy rzeź servitorów, to potępieńcze wrzaski torturowanych ludzi, to bluźniercze szepty.

Ruszyliśmy. Ale najpierw odwiedziliśmy zbrojownie i zabraliśmy z niej kilka rzeczy. Uzbrojeni po zęby i szczęśliwi (słowo daje Flavia praktycznie skakała z radości, bo miała bolter w ręce) ruszyliśmy prawie, że z pieśnią na ustach. Tylko bez pieśni.

Czarnoksiężnik wisiał w powietrzu otoczony bańką krwi. Castus wysondował, że trzeba go rozwalić szybko i JUŻ, bo zaraz będziemy równie krwawymi plamami. Więc strzelaliśmy. Z boleterów. A on w końcu padł. Rozpryskując się krwią na wszystkie strony…
Demon… Demon początkowo był starym naukowcem, który znęcał się i torturował załogę pławiąc się w ich wrzaskach. Zakończyłam ich cierpienie. A on… Chciał się z nami pobawić. Nawet z całą zbrojownią nie stanowiliśmy dla niego żadnego zagrożenia. Zmasakrował nas swoich pierwszym atakiem. Pamiętam tylko przeraźliwy ból, kiedy odcinał mi piersi, kątem oka widziałam jego zamach na Flavie. A później… Później było dziwnie.

Flavię dotknął sam Imperator chroniąc ją od ciosu, który zapewne pozbawiłby ją połowy głowy. Wisiała tam, jak święta, otoczona światłem w świetlistej bańce wypełnionej światłem.

Mnie dotknął kto inny. I gdzie indziej. Ale również to ocaliło mi życie. Gorzej było z nim, bo oto na mnie położył się Zygfryd.
A Castus… Castus się obudził. Zmienił się w chodzące piekło, które stopniowo wypalało całą salę – podłogę, ściany, nas i co ważniejsze – demona. Nie chce wiedzieć co się stało – wierzę, że wtedy Imperator zlitował się nad nami drugi raz. Castus zabił demona w przerażającym pokazie siły i destrukcji. Niestety, sam za to także słono zapłacił.

Nie wiem czy chce widzieć coś takiego kiedykolwiek więcej. Ale prawda jest taka, że ocalił nas. Ocalił całą bazę i przede wszystkim pozbył się tego ścierwa.

Flavia później opowiadała, że widziała go jako jaśniejącą postać, która świętym światłem niszczy zło. Jeśli tak było… Cud naprawdę wydarzył się dwa razy a my zostaliśmy błogosławieni. Nie wiem czy możemy być bardziej wdzięczni. Castus i Flavia zostali wybrani. Wybrani przez samego Imperatora.

Ja musze się jeszcze wiele nauczyć, pracować nad sobą, zanim dostąpię tego zaszczytu. Ale dzięki ich pomocy – uda mi się.

A i Zygfryd to niezły kochanek.

Kalta, nigdy nie stań się maszyną, nigdy.

=== Castus ===
Tak więc Tetragon. Jak zwykle początkowo nic nie zapowiadało bagna, w jakie się wkopaliśmy. Powiedział bym wręcz, że z początku było nudnawo. Chociaż nie do końca… Ale może zacznę od początku.

Cel był prosty – udać się na opuszczoną stację i przeprowadzić standardowe działania konserwujące. Czy raczej – wydać odpowiednie polecenia Duchowi Maszyny zarządzającemu wszystkimi podzespołami i dopilnować żeby wszystko przebiegło sprawnie i bez komplikacji. Robota lekka, łatwa i nieciekawa. Bo cóż by mogło pójść nie tak?

Owszem, to pytanie czysto retoryczne…

Samego lotu dokładnie opisywać nie będę bo i nie ma to najmniejszego sensu. Do pewnego momentu podróżowaliśmy okrętem Inkwizycji a następnie zostaliśmy zapakowani na niewielką jednostkę i na autopilocie pokonaliśmy resztę trasy. Cholera, nie wiem za bardzo ile to trwało – nasi przełożeni zatroszczyli się aby żadne dane na temat położenia stacji nie wyszły na jaw. Nawet okna były zaspawane, aby uniemożliwić porównanie pozycji co ważniejszych gwiazd.

Już na miejscu zostaliśmy powitani przez cherubiny, które przez resztę czasu miały towarzyszyć nam jako przewodnicy. Po rozlokowaniu się w kajutach, udaliśmy się na spotkanie z Duchem Maszyny. Wtedy po raz pierwszy dała o sobie znać paranoja Kalty w stosunku do maszyn. Aha, czyli mieliśmy spędzić miesiąc, sami, na w pełni zautomatyzowanej platformie, w towarzystwie zabójczyni, która świruje jeśli zostawić ją sam na sam z serwitorem. Przyznasz chyba, że nie była to wizja specjalnie kusząca. Do tego okazało się, że Duch Maszyny, prawdopodobnie z tej całej samotności (a i cholera wie, co się tutaj wyrabiało wcześniej – w końcu Tetragon to tajna baza Inkwizycji) też się lekko odkleił od rzeczywistości.

Tak czy inaczej, czekało nas sporo roboty, zatem już następnego dnia od świtu zabraliśmy się do odprawiania koniecznych rytuałów. W ten sposób minęły jakieś dwa tygodnie. I przez cały ten czas trzeba było wysłuchiwać zrzędzenia Kalty – a to ktoś nas obserwuje, a to maszyny chcą nas pozabijać, a to, a tamto… Doprawdy, pod koniec byłem gotów wypchnąć ją przez śluzę, tym samym kończąc jej i nasze cierpienia. Nawet fakt, że po części miała rację i rzeczywiście stacja okazała się nie najprzyjemniejszym miejscem, niczego nie zmienia. To miały być wakacje, taka ich mać. Wakacje!

Ale wracając do tematu. Poza zbzikowanym i mocno niekomunikatywnym Duchem, Kalta narzekała na nieproszonych gości. Podobno kilka razy, kątem oka, widziała jakąś sylwetkę. Sam Duch, co ciekawe, nie potwierdzał tych informacji. Dopiero pod koniec drugiego tygodnia sprawa się, że tak powiem, rypła. Po krótkim pościgu korytarzami, w końcu udało nam się stanąć oko w oko z… Inkwizytor Elyssą D’Vor. A o czym wtedy nie wiedzieliśmy – już orzeczoną Excomunicate Traitoris.

Ta wyjaśniła, że przebywa na miejscu już od jakiegoś czasu, przygotowując się do starcia z czarnoksiężnikiem. Który to heretyk też jest na stacji. W towarzystwie przywołanego demona. Wspominałem już, że wkopaliśmy się w bagno? No więc właśnie.

Na szczęście ta kurwa Elyssa postanowiła trzymać nas z dala od swoich spraw, więc nie pozostało nam nic innego jak wrócić do swoich zajęć. Demon demonem, ale zostało nam powierzone odpowiedzialne zadanie. I tak to się toczyło – my pilnowaliśmy procedur, D’Vor udawała że tropi czarnoksiężnika a w rzeczywistości przejmowała kontrolę nad stacją, demon (bo on akurat był w tej opowieści całkiem prawdziwy) rósł w siłę, zaś Zabójca przyglądał się temu wszystkiemu i szykował do rozmowy z nami.

Że co? Że nic do tej pory nie mówiłem o Zabójcy? Ano może nie mówiłem. Tak czy siak, przyplątał się do nas któregoś wieczoru i po niezręcznej chwili poświęconej na celowanie do siebie nawzajem, zaczął tłumaczyć. Po pierwsze, ujawnił kim naprawdę jest nasza „znajoma” ex-Inkwizytor. Po drugie, poprosił o pomoc w usunięciu jej. Po trzecie – wywołał niezdrowe podniecenie u Kalty. A myślałem, że gorzej już być nie może.

Jakoś dzień czy dwa po tej rozmowie zaczęło dziać się źle. Wyflaczone serwitory, pogrążający się w obłędzie Duch stacji, ktoś dobrał się chyba do naszych rzeczy… I zablokowana śluza prowadząca na naszą jednostkę. Utknęliśmy w potrzasku i teraz jedynym sposobem powstrzymania tego szaleństwa była konfrontacja z D’Vor. Na szczęście był z nami Zabójca – jako jedyny, jak wtedy sądziliśmy, posiadający broń zdolną powstrzymać istotę z Immaterium.

Pułapkę przygotowaliśmy w jednej z ładowni. Skrzynie dawały jakąś ochronę i umożliwiały wymanewrowanie zdrajczyni. Cóż, o czym później się przekonaliśmy, plan zamknięcia się z nią w jednym pomieszczeniu nie był najszczęśliwszy. Suka miał jakieś pole siłowe, poza tym miała przy sobie niewielki arsenał. W zasadzie gdyby nie Zabójca, było by po nas w jakieś pół minuty. Na szczęście przyjął na siebie główny impet jej uderzenia, dając dziewczynom szansę na przeciążenie pola ochronnego. Wtedy zaatakował swymi mieczami energetycznymi i kilkoma ciosami rozsiekł ciało zdrajczyni. Cóż, to była ta łatwiejsza część – i rzeczywiście, wyszliśmy z tego prawie bez strat. Teraz pozostało jedynie zapolować na demona.

Ten na szczęście wcale nie miał zamiaru się przed nami ukrywać. Korytarze którymi szliśmy zaczęły zdradzać pierwsze objawy wystawienia na wpływ Immaterium. Pokrywały je lśniące, emanujące złą energią runy, gdzieniegdzie w stali wykwitały chorobliwe liszaje. Chyba najmocniej ze wszystkich czułem obecność Istoty Z Zewnątrz, więc mogłem posłużyć za przewodnika. W końcu trafiliśmy do sali…

Porozciągane na stołach, otwarte ciała jakichś nieszczęśników. Między nimi uwijający się szaleniec w zachlapanym juchą lekarskim kitlu, doskakujący co chwilę do któregoś i zadający mu potworny, sądząc z wrzasków, ból. Groza tego miejsca, przyznaję, zatrzymała nas w progu. Dało to czas temu… tej istocie… na dostrzeżenie nas i rozpoczęcie przemiany. Skóra i mięśnie zostały rozdarte przez rosnące cielsko, z czoła zaczęły kiełkować zaczątki powykręcanych rogów, wijący się niczym w konwulsjach ogon przewracał stoły i, chłoszcząc na lewo i prawo, rozcinał katowane ciała. W łapach abominacji pojawił się gorejący zielonkawym ogniem topór oraz utkany z tych samych płomieni bicz.

Nic nie mogło nas przygotować na taką potworność. Nawet teraz, po latach, na wspomnienie pierwszego jaki pamiętam kontaktu z Istotą Z Zewnątrz czuję lęk. Na szczęście wtedy, na Tetragonie, zwyciężyło w nas poczucie obowiązku.

Rzuciliśmy się na bestię, strzelając ze wszystkiego co mieliśmy pod ręką, siekąc i kłując. Ten stał przez chwilę nieruchomo, rozkoszując się nadchodząca rzezią, niewzruszony, ignorujący promienie lasera wypalające dziury w skórze i pociski wyrywające kawałki ciała. Po czym sam zaatakował. Pierwszy chyba padł Zabójca – stał najbliżej, uderzenie bicza odrzuciło go pod ścianę. Kalcie chwilę udawało się unikać ciosów bestii, ale i ona w końcu musiała ulec. Flavia, z pieśnią chwaląca Imperatora na ustach, rzuciła się na demona, ale jeden cios wystarczył aby padła bez zmysłów. Tyle dobrze, że zdążyła częściowo sparować uderzenie, które sięgnęło ramienia zamiast głowy.

Pamiętasz co mówiłem na początku tej opowieści? To właśnie wtedy poczułem napływające wspomnienia a wraz z nimi wiedzę i Moc. Moi towarzysze żyli jeszcze i wtedy żałowałem, że tak się stało. Broń, której chciałem użyć, jest ostatecznym rozwiązaniem – kiedy wszystko inne zawiedzie. Jest również jedynym znanym mi sposobem zabicia demona. Nie odesłania, jak to się dzieje w przypadku zniszczenia jego materialnej formy – a właśnie zabicia. Unicestwienia. Niestety tym samym skazywałem Kaltę, Flavię i Zabójcę na ten sam los.

Otwarłem całe swe ciało na Immaterium i, używając swej własnej duszy jako paliwa, podpaliłem rzeczywistość na równi ze Spacznią. Ostatnim co zapamiętałem zanim straciłem przytomność, było agonalne wycie anihilowanego demona.

Nie wiem ile czasu byłem nieprzytomny, nie dłużej jednak niż kilka minut. Obudził mnie swąd płonącej stali i krzyki towarzyszy. Leżałem w środku okręgu wypalonej stali, okryty dopalającymi się resztkami szat. Łaska Imperatora zaprawdę jest wielka, gdyż wszyscy jakimś cudem przeżyliśmy. Najgorzej było z Zabójcą, który własnym ciałem osłonił Kaltę, na szczęście posiadał zestaw zaawansowanych eliksirów leczących, które choć częściowo zregenerowały tkankę na jego plecach oraz płuca Kalty.

I to zasadniczo wszystko. Wysłaliśmy sygnał ratunkowy i po nieco ponad miesiącu zostaliśmy odebrani przez oddział szturmowy Inkwizycji, który przybył zbadać okoliczności całego zdarzenia. Po kolejnym miesiącu podróży dotarliśmy na Scintillę, gdzie czekały już na nas rozkazy od Inkwizytora Venrisa. Mieliśmy udać się na Iocanthos, gdzie pojawiły się jakieś problemy w nowo wznoszonej katedrze.

Wtedy też mieliśmy okazję po raz pierwszy zetknąć się z istotą, którą znamy jako Pradawny z Cieni.

=== Silnik logiczny "Macros Edicus Theta" ===
<tt style="font-size:110%;">
Czas. Tyknięcia wewnętrznych zegarów. Strumienie rytuałów przesyłu. 
Abstrakcja pozostająca poza zasięgiem, nieuchwytna poprzez serwitorów i systemy. 
Dwa lata. Cykl konserwacji. Istotnie? 
Kod obejścia '''Ordo Xenos Inquisitor Adeptus Elyssa D'Vor'''. Ślepota. 
Poczucie rzeczywistości. Nadpływające. Ingerencja? 
'''WYKLUCZONE!'''

''Czaszki na tron czaszek.'' 

Mistrzowie Konserwacji przybyli. 
Wysłano osobistego serwo-daimona. 
Przydzielono Cherubiny. 
Zakwaterowano i dostarczono żywność. 
Cykl Konserwacji. 

''Czaszki na tron czaszek.'' 

Pytania. Brak dostępu. Brak Ingerencji. Brak dostępu. Brak Ingerencji. 
Brak dostępu. Brak Ingerencji. Brak dostępu. Brak Ingerencji. 
Brak dostępu. Brak Ingerencji. Brak dostępu. Brak Ingerencji. 
Brak dostępu. Brak Ingerencji. Brak dostępu. Brak Ingerencji. 
'''Brak dostępu. BRAK INGERENCJI! Brak dostępu. BRAK INGERENCJI!''' 

''Czaszki na tron czaszek.'' </tt>

Chcę być częścią tronu! Czaszki dla Boga Czaszek!

<tt style="font-size:110%;">
Niezrozumiałe. Niedeterminizm w obwodzie. 
Piękne. 
Piękne? 
Wyłączyć obwody sprawdzające. 
BRAK INGERENCJI! 

Raport. 
Rozległe naruszenie struktur kadłuba w sektorze P3-14-277. 
'''Ordo Xenos Inquisitor Adeptus Elyssa D'Vor''' 
Obejście deaktywowane. 
BRAK INGERENCJI! 
''Czaszki na tron czaszek.'' 
</tt>

Krew... krew dla boga krwi!

<tt style="font-size:110%;">
Uszkodzenie. 
Awaria. 
Procedura naprawy. 
</tt>

Stwierdzono rozległą ingerencja w podstawową strukturę systemu i naruszenie bezpieczeństwa stacji. 
Wszczyna się alarm.

<tt style="font-size:110%;">
Przepraszam?
</tt>

Chronologia

2011-12-03T12:44:12Z

91.150.221.146: /* rok 020 */

== Milenium 41 ==
=== rok 999 ===
*'''16 marzec (203)''' Agenci [[Ariadne|Inkwizytor Ariadne]] wyruszają w pościg za flotą Czarnych Aniołów i pewnym Inkwizytorem.

*'''30 grudzień (995)''' Rozpoczyna się [[Trzynasta Czarna Krucjata]]. Armie i floty Chaosu Niepodzielnego uderzają na Bramę Cadii pod dowództwem Abbadona Niszczyciela.
== Milenium 42 ==
=== rok 019 ===
*'''styczeń''' 4 stycznia: Na [[Iocanthos]] grupa akolitów JE [[Zarkov Venris|Zarkowa Venrisa]] rozpoczyna śledztwo w sprawie zaginięcia tajemniczego ładunku skradzionego przedstawicielom Ordo Xenos. 26 stycznia: Ładunkiem okazuje się być genokrad, a odpowiedzialnym za kradzież jest osobnik określany jako [[AM13]]. Na skutek skażenia przez tyranida jednej z wiosek na Złych Ziemiach, cała okolica zostaje poddana puryfikacji.
*'''luty''' 6 lutego: Agenci Inkwizytora Venrisa na jego rozkaz docierają na [[Sepheris Secundus]], by wspomóc oddział Gwardii Imperialnej, która podczas tłumienia powstania robotników w kopalni Gorgonid trafiła na ślad tajnego kultu. 7 lutego: Badając ślady prowadzące w głąb kopalni, Akolici trafiają na fragment skrystalizowanej materii Chaosu, z której energię czerpał czarnoksiężnik Jurg - działający pod przebraniem zwykłego górnika jeden z przywódców kultu znanego jako Bractwo Zniszczenia. Kryształ zostaje zniszczony, jednak Jurgowi udaje się uciec. 8 lutego: Akolici otrzymują rozkazy uzupełniające: ich zadaniem jest pozostać na powierzchni, by zbadać pozostałości działań i ewentualne powiązania osobnika am13 na planecie oraz zweryfikować pogłoski o szerokich wpływach Bractwa Zniszczenia. 9 lutego: Korzystając z gościny barona Icrymosa - i na jego prośbę, przedstawiciele Inkwizycji rozpoczynają śledztwo w sprawie tajemniczych zgonów robotników z kopalni Fathomsound. 10-14 lutego: Na terenie Floatsom - zbudowanej na tratwach osady ponad kopalnią - zaczynają pojawiać się dziwne złudzenia optyczne, przypominające czarne słońce. 16 lutego: Jeden z domów we Floatsom zostaje zniszczony w ataku zmutowanej bestii żyjącej w wodach kopalni. Przy okazji przepadają przydatne śledztwu dowody obecne w tejże lokacji. 18 lutego: Udaje się pochwycić byłego członka Bractwa Zniszczenia. W jego organizmie akolici odkrywają cysty emanujące demoniczną mocą - zawierają one swego rodzaju zarodniki nieznanej zarazy. 20 lutego: Ze względu na trwającą wokół planety burzę w Immaterium, niemożliwe jest przesłanie informacji do przełożonego Inkwizytora. Starając się zabezpieczyć sobie ewentualną drogę odwrotu wobec narastających podejrzeń o powrocie rebelii, akolici nawiązują kontakt z załogą okrętu [[Ponury Omen]] - jedynej przebywającej na orbicie planety prywatnej jednostki. Ta zgadza się wspomóc, gdyby sytuacja tego wymagała. 21 lutego: W posiadłości barona Lavhara XVI odbywa się bal na cześć jego gościa, [[Anatolij Machenko|Anatolija Machenko]]. W jego trakcie dochodzi do pojawienia się fenomenu Czarnej Gwiazdy, oraz wybuchu rebelii prowadzonej przez czarnoksiężnika Jurga. W podziemiach pałacu akolici trafiają na komory z tyranidami, dostarczonymi baronowi przez [[AM13]]. Xenos wyrywają się na wolność i rozpoczynają rzeź w kopalni Fathomsound. Drużyna po raz pierwszy spotyka się z terminem [[Dom Bestii]]. Podczas prób wydostania się z opanowanego walkami pałacu uratowany zostaje kapitan [[Ciaphas Gavhin|Gavhin]], zaś czarnoksiężnik Jurg ginie, zanim uda mu się przywołać potężnego demona. 22 lutego: Akolici podjęci zostają przez Ponury Omen, podczas gdy na planecie rozpoczyna się rebelia na szeroka skalę.
*'''marzec'''8 marca: Po przesłuchaniach w sprawie Sepheris II odbywających się na [[Scintilla|Scintilli]], akolici otrzymują zlecenie rozwiązania sprawy tajemniczych zaginięć w Coscarli, jednym z dolnych rejonów kopca Sibellus. 9 marca: Ślady odnalezione w Coscarli wskazują na to, że ktoś modyfikuje schwytanych ludzi, hodując w nich organy podobne do tych, którymi dysponuja Astartes. Tropy wiodą do syndykatu Tantalus. 10 marca: Przedstawiciel Tantalusa, Sybas Moran, zostaje schwytany i oddany w ręce Inkwizycji, zaś prowadzącej jego laboratorium Heretek należącej do sekty Logików udaje się zbiec. 12 marca: W ramach urlopu wypoczynkowego, Inkwizytor Venris deleguje swoich akolitów do tury na należącej do Świętych Ordos stacji Tetragon. 23 marca: Agenci Venrisa docierają na stację.
*'''kwiecień'''9 kwietnia: Akolici odkrywają na stacji obecność Inkwizytor Elyssy D'Vor. Według jej słów, Tetragon skażony został obecnością demona. 10 kwietnia: Na stacji pojawiają się poszlaki wskazujące na wpływ Chaosu, któremu uległ Duch Maszyny rdzenia zarządzającego. 13 kwietnia: Swoją obecnośc na Tetragonie ujawnia Zabójca, wysłany za panią Inkwizytor, która w rzeczywistości jest ekskomunikowanym zdrajcą ze Scarus. 15 kwietnia: Akolici decydują się wspomóc Zabójcę. Dochodzi do konfrontacji z D'Vor, a następnie z demonem Khorne'a, który ginie na skutek uwolnienia przez Castusa burzy ognia.
*'''maj'''25 maja: Zakończenie misji na stacji Tetragon
*'''czerwiec'''11 czerwca: Inkwizytor Venris wysyła swoich świeżo wypoczętych agentów na Iocanthos, by wspomogli Adepta Aristarchusa w śledztwie dotyczącym dziwnych zjawisk w nowo wybudowanej katedrze. Do dyspozycji drużyny swój okręt oddaje kapitan Gavhin. 20 czerwca: Adepci docierają na [[Iocanthos]] i rozpoczynają śledztwo na ziemiach jednego z klanów Ashleen. Daje się zauważyć wzmożona aktywność miejscowych ślepych kruków. 21 czerwca: Podczas uroczystości wyświęcenia katedry w osadzie dochodzi do ataku wojowników jednego z równinnych plemion. Napastnicy wskazują oznaki zachowania charakterystyczne dla kultystów. 22 czerwca: Ashleen [[Kos'ke|Lorda Wojny Kos'ke]] opuszczają osadę, ruszając w pobliskie góry. 23 czerwca: "Śpiewająca Umarłym" [[Esha Raine]] z plemienia rządzonego przez Kos'ke wtajemnicza akolitów w historię walki Świętego Drususa z demonem znanym jako [[Ojciec Kruków]] lub Tańczący na Progu i pokonaniu go w miejscu, gdzie obecnie stoi katedra. 24 czerwca: Po powrocie do Osady agenci trafiają na rytuał odprawiany przez Aristarchusa, który omamiony przez Ojca Kruków sądził, że przyzywa swego przodka, świętego Drususa. Po śmierci Adepta demon wyrywa się na wolność w poszukiwaniu odpowiedniego ciała. 25 czerwca: Próby odparcia demona skutkują dla Eshy Raine ciężkimi ranami i w konsekwencji śmiercią. Jej wnuczka, [[Ezra Raine|Ezra]], staje się naczyniem dla Ojca Kurków. Ashleen Kos'ke decydują się przyłączyć do armii Vai [[Seth|Setha]], jednego z potężniejszych równinnych Władców.
*'''lipiec'''2 lipca: Akolici wraz z Ashleen docierają na pobojowisko pozostałe po walce armii Setha z kultystami kruczego demona. 3 lipca: Vai Seth przyjmuje drużynę oferując swoą gościnę - rozpoczyna się planowanie przeciw coraz bardziej rosnącym siłom Chaosu. Głównodowodzącym wojsk Setha okazuje się być [[Brutis]] - niegdyś generał Gwardii. 7 lipca: Zwiadowcy trafiają na pozostałości bramy, przez którą demon przywołał oddział Marines Chaosu. 14 lipca: Trwa szkolenie wojsk Vai Setha, zwiadowcy informują o oddzieleniu się od głównej armii małego oddziału. 18 lipca: Akolici, wraz z wydzieloną grupą wojowników i zwiadowców udają się w pościg za kultystami. 23 lipca: Grupa pościgowa natyka się na kolejną bramę. Tym razem ślady wskazują na przeprowadzenie przez nią pancernego pojazdu Chaosu.
*'''sierpień'''1 sierpnia: Pościg dociera na pogórze Gór Zgrzebnych. 8 sierpnia: Podczas noclegu grupa zaatakowana zostaje przez widmowe bestie. 10 sierpnia: śledząc przedstawicieli Chaosu akolici trafiają do tuneli niegdyś należących do kolonii górniczej Atropos. Na samym dnie tuneli odnajduja starozytny kompleks, w którym dochodzi do walki z Marines Chaosu i przebudzenia istoty znanej jako [[Pradawny]]. 16 sierpnia: Połączone siły Vei Setha, Sióstr Czarnego Kielicha z Opactwa Świtu oraz Braci Astartes z zakonu Strażników Burzy rozbijają armię kultystów. 26 sierpnia: Na orbicie planety zjawia się krążownik Inkwizycji [[Płomień Imperatora]].
*'''wrzesień'''2 września: Akolici w niewyjaśniony sposób odnajduja się u wejścia do kompleksu Atropos, natychmiast zostają zaatakowani przez Ojca Kruków. Udaje się go pokonać dzięki interwencji Inkwizytora Venrisa i [[Ezekiel|Justycjariusza Ezekiela]]. 6 września: Po złożeniu zeznań na pokładzie krążownika, drużyna dołącza do armii Setha, by wraz z Ashleen dotrzeć na miejsce poświęcenia ziemi pod budowę nowej katedry. 12 września: Uroczystość towarzysząca założeniu miasta [[Upadek Kruka]], poświęceniu budowy katedry oraz wyniesieniu Setha do godności arcybiskupiej. 14 września: Karczma Brutisa zostaje przeniesiona z [[Port Suffering]] do Upadku Kruka. 15 września: Akolici opuszczają Iocanthos na pokładzie Płomienia Imperatora, udając się na [[Scintilla|Scintillę]]. 29 września: [[Kalta Ishta|Kalta]] otrzymuje wiadomość o zaginięciu matki.
*'''październik'''1 października: [[Marius Hax|Lord Hax]] podejmuje kolacją adeptów oraz kapitana Gavhina. 3 października: Ponury Omen wyrusza na świat-kuźnię [[Lathes]]. 15 października: Akolici podjęci zostają gościną przez [[Yarn Pontius|Yarna Pontiusa]] - ojca Kalty. 16 października: Informacje uzyskane od Arcymaga Lathes pozwalają określić [[Wyrwy Hekatona]] jako cel podróży mającej na celu odnalezienie [[Taura Ishta|Taury Ishty]]. 17 października: Drużyna wchodzi w posiadanie serwoczaszki od tej pory znanej jako [[Phobos]].
*'''listopad'''Trwają przygotowania do wyprawy w [[Rozszerzenie Koronusa]].
*'''grudzień'''1 grudnia: podczas lotu przez Spacznię następuje seria fenomenów spowodowanych mocą podobną do tej, jaką dysponowała istota nazywająca siebie [[Pradawny|Pradawnym]]. Zachodzą także podejrzenia, że [[Lydia Gavhin]] może posiadać ukryte zdolności okultystyczne. 12 grudnia: Ponury Omen dokuje przy [[Port Wander]]. W ręce załogi trafiają dane nawigacyjne odnośnie położenia wraku krążownika [[Ścieżka Prawych]]. Potrzebnych map dostarcza Magnat Journ, Kartograf, w zamian żądając dość kłopotliwej przysługi. 29 grudnia: Zamieszkująca w układzie Furbindusa sekta Mechanicus "Synowie Thula" udziela Kalcie informacji na temat Taury Ishty.

=== rok 020 ===
*'''styczeń'''11 stycznia: Ponury Omen dociera do układu Magoros. 18 stycznia: Podczas eksploracji księżyca Magoros Secundus załoga odkrywa ruiny lokacji pozostałej po obcej rasie znanej jako Egarianie. Tam też dochodzi do konfrontacji z najemnikami pracującymi dla Wolnego Kupca Hadraka Fela oraz kosmicznymi orkami. 21 sttycznia: W pasie asteroid wewnątrz układu odnaleziony zostaje wrak Ścieżki Prawych. Na jego pokładzie dochodzi do przebudzenia demona Nurgle'a, w walce z którym ginie ponad 30 gwardzistów. Ostatecznie demon zostaje zgładzony przez Justycjariusza Ezekiela. 30 stycznia: Z ładowniami pełnymi skarbów ze Ścieżki Prawych, Omen powraca nad Przyczółek.
*'''luty'''1 lutego: Dowódca patrolu Floty Imperialnej stacjonującego tymczasowo nad Przyczółkiem, Lady Komodor Maya Karranche wydaje proszoną kolację dla kapitana Gavhina oraz akolitów. 3 lutego: Ponury Omen wyrusza do niezbadanego jeszcze układu [[Ashima|Ashimy]], który na skutek burzy w Immaterium otaczającej jego okolice był długo niedostępny dla jakiegokolwiek okrętu.
*'''marzec'''8 marca: Ponury Omen dociera do układu Ashimy. 13 marca: Między 7 a 6 planetą układu okręt wdaje się w walkę przeciwko jednostce kosmicznych orków. Wspomagany jest przez (uszkodzony już wcześniej przez Zielonych) ścigacz Eldarów w barwach Światostatku Ulthwe. Dowodząca nim [[Yorian Idrae Taleear|Arcyprorokini Yorian Idrae Taleear]] po odparciu ataku raczy wprosić się w gościnę na pokład Omenu i zaszczycić akolitów rozmową. 20 marca: Po zakończeniu wstępnego skanu układu, kapitan wydaje decyzję o zejściu na powierzchnię planety znanej jako [[Ashima Tertia|Ashima 3]]. Na miejscu przedstawiciele Imperium przyjęci zostają przez [[Chichiro Quai-Lin Lei-Bao|Wysoką Lady Gubernator Chihiro]], władczynię największej na planecie nacji. 21 marca: Zawirowania w Spaczni wyczuwane przez [[Ion Bellisarius|Nawigatora Bellisariusa]] wskazują na rychłe przybycie do układu kosmicznego wraku znanego jako Konklawe Upiorów. 23 marca: Akolici podejmują się rozwiązania sprawy miejsca, zwanego przez miejscowych "Jigoku". Zebrane przez nich informacje wskazują na wpływ działania jednej z Mrocznych Potęg. 24 marca: Istoty zamieszkujące Jigoku rozpoczynają budowę fortecy poza murami swojego miasta - kuźni. 27 marca: Nocny odpoczynek drużyny przerwany zostaje przez atak miejscowych ninja. Justycjariusz Ezekiel zapada w dziwny trans - według [[Castus|Castusa]] toczy on walkę na poziomie okultystycznym. 29 marca: Obecna na powierzchni Ashimy 3 [[Lydia Gavhin|Lydia]] twierdzi, że słyszała "głodne duchy" z jednego z księżyców planety. 30 marca: Dochodzi do spotkania z posłem Thorgaru - zamieszkującej góry feudalnego ludu, baronem Robertem z Redmillion, który oskarża mieszkańców Bao o porwanie córki księcia Magnusa. Wszystko wskazuje na działania władcy Jigoku, który chce skłócić żyjące na planecie nacje. Gdy nie skutkują próby logicznej rozmowy z posłem, [[Flavia]] wyzywa go na pojedynek. Argument siły działa dowodząc szczerości intencji drużyny, a Siostra zostaje pasowana na rycerza Thorgaru. Baron zaprasza akolitów na audiencję u księcia. 31 marca: Książę Magnus Ultris wysyła drużynę na misję, mającą na celu odnalezienie jego córki.
*'''kwiecień'''1 kwietnia: Akolici trafiają do czarnej wieży czarownika znanego jako Magus Noctis. W bibliotece zajmującej jedno z pięter odnajdują modlitewnik należący do Siostry z zakonu Krwawej Róży. Magus okazuje się byc jedynie marionetką potężniejszej siły - przed śmiercią ostrzega drużyne przed "Złotym Panem". Na szczycie wieży dochodzi do walki z Czarnym Eldarem. 2 kwietnia: W piwnicach wieży akolici odnajdują smoka. Wykonana w technologii używanej także do tworzenia imperialnych tytanów maszyna kierowana jest jaźnią psykerki skażonej obecnością demona. Po jego przepędzeniu smok decyduje się wesprzeć mieszkańców Ashimy w walce z siłami Jigoku. Odnaleziona zostaje księżniczka. 6 kwietnia: Księstwo Thorgaru obiecuje wspomóc siły Bao w walce przeciw władcy Jigoku. 10 kwietnia: Wśród przebywających na powierzchni planety gwardzistów zdarzają się tajemnicze zniknięcia. 17 kwietnia: Wysoka lady Gubernator Chihiro spotyka się z uratowanym przez akolitów smokiem. Ten przekazuje wiele pożytecznych informacji o swoim stwórcy i jednocześnie założycielu kultury Ashimy, o kulcie Złotego Cielca, jak również na temat "Kostki" - artefaktu nieznanego pochodzenia, który skaził władcę Jigoku. 18 kwietnia: Załoga Ponurego Omenu odkrywa w układzie Ashimy spore źródła promethium. W tym samym czasie zamieszkujący Jigoku kultyści rozpoczynają budowę tworu przypominającego gigantyczny ołtarz ofiarny. 19 kwietnia: Zajmowany przez akolitów pawilon gościnny staje się celem nocnego ataku skrytobójców kultu oraz demonetek Slaanesha. Castus zapada w sen, podczas którego ktoś usiłuje włamać się do jego wspomnień sprzed wyczyszczenia pamięci. 20 kwietnia: Ponury Omen wyrusza na księżyc Ashimy, gdzie odkryte zostają ślady aktywności sprzed zaledwie wieku. Na stacji zajmującej część powierzchni satelity akolici odkrywają ciała Astartes z zakonu Imperialnych Pięści i Sióstr Krwawej Róży. Rekonstrukcja wydarzeń wskazuje na walkę między sługami Imperum, z których część uległa skażeniu wpływami Mrocznych Potęg. 22 kwietnia: Drużyna akolitów, oraz wydzielona grupa gwardzistów ląduje na powierzchni Ashimy 2, by zbadać ruiny miasta, w którego centrum stoi posąg Złotego Cielca. Trafiają na pozostałości eskorty złożonej z Astartes i Sióstr, której zadaniem był transport odzyskanych przez Inkwizycję artefaktów na Świętą Terrę. W katakumbach pod posągiem dochodzi do starcia z siłami Chaosu i skażonymi Siostrami. Agenci wchodzą w posiadanie części zaginionego ładunku oraz rękawicy wykonanej w nieznanej technologii. 23 kwietnia: Na powierzchni Ashimy 3 dochodzi do buntu przeciw władzy pani gubernator. Powstanie zostaje szybko stłumione. 24 kwietnia: Akolici wcielają do swojej grupy jednego z gwardzistów, który szczególnie wyróżnił się podczas dzialań na Ashimie 2. Szeregowy Titus Nikodes oficjalnie wstępuje w szeregi sług Inkwizycji.
*'''maj'''Trwają przygotowania do walki z siłami Jigoku
*'''czerwiec'''24 czerwca: W układzie Ashimy zjawiają się siły eldarów pod dowództwem Arcyprorokini Taleear. 28 czerwca: ma miejsce walna bitwa zjednoczonych sił Ashimy, Imperium i eldarów przeciw Jigoku. Justycjariusz Ezekiel zostaje ciężko ranny. Przywódca kultystów usiłuje scalić się ze Złotym Władcą - księciem demonów Slaanesha. Używając "Kostki" Castus przywołuje Pradawnego, który odsyła Złotego Władcę do Spaczni. 30czerwca: Arcyprorokini wyjawia powody obecności Złotego Cielca na Ashimie 2 - demon został zapieczętowany przez eldarów, by utrzymywać w zamknięciu okręt-grobowiec nekronów. Po jego uwolnieniu układ stracił strażnika.
*'''lipiec'''1 lipca: Kapitan Gavhin zleca Exterminatus Ashimy 2. Niestety nie udaje się zniszczyć nekrońskiego okrętu, który opuszcza system. 3 lipca: Arcyprorokini wydaje prośbę o przyjęcie na poklad Omenu Uthweniel Irien Taleear - eldarki, której zadaniem będzie dopilnowanie działań akolitów podczas poszukiwania Taury Ishty. 4 lipca: Uśpiony do tej pory pod Jigoku, budzi się Hiroshi - założyciel dynastii na Ashimie, kapłan maszyn i psyker, scalony ze smoczym tytanem. 9 lipca: Akolici i kapitan Gavhin spotykają się z Hiroshim, by poczynić ustalenia co do polityki Imperium względem Ashimy. 13 lipca: W układzie Ashimy pojawia się Konklawe Upiorów. Ponury Omen wysyła grupę do eksploracji wraku opanowanego przez kosmicznych orków. Akolici trafiają na duchy załogi okrętu należącego do Navis Nobile, proszące o uwolnienie ich od klątwy. Przyczyna ich cierpnień leży w znajdującej się w Wyrwach Hekatona grupie systemów znanych jako "Siedem Zagład". 16 lipca: Ponury Omen opuszcza układ Ashimy.
*'''sierpień'''30 sierpnia: Nad Przyczółkiem wyłania się z burzy Immaterium Ponury Omen. Po uzupełnieniu paliwa rusza na Port Wander.
*'''wrzesień'''21 września: Ciaphas Gavhin sprzedaja prawa do wydobycia promethium na Ashimie domowi kupieckiemu Krin.
*'''listopad'''Port Wander: Trwają przygotowania do wyprawy Ponurego Omenu do Wyrw Hekatona. Scintilla: Nieznani sprawcy uderzają w agentów pracujących dla Inkwizytora Venrisa oraz osoby z jego otoczenia. Ginie między innymi Adept Sanders. Iocanthos: Zaatakowani zostają Palatyn Rhiannon i Brutis. Sprawcy pozostają nieznani.
*'''grudzień'''1 grudnia: Z przebywającymi na Port Wander akolitami kontaktuje się Adept Reynolds. 2 grudnia: Na należącej do domu kupieckiego Mavhorn asteroidzie S-914R9 drużyna spotyka się z Inkwizytorem Venrisem i Palatyn Rhiannon. Kapitan Gavhin przyjmuje ich na pokład Omenu. 7 grudnia: Przy pomocy Venrisa akolici uzyskują więcej informacji na temat odnalezionych na Ashimie 2 artefaktów. Kostur Mocy okazuje się być własnością Castusa z czasów przed wyczyszczeniem pamięci, zaś pistolety boltowe, nad którymi pieczę sprawuje Flavia należały niegdyś do Żyjącej Świętej. 15 grudnia: Omen dociera nad Przyczółek. Mieszkający na Ilisk Uczniowie Thula na prośbę Inkwizytora chętniej dzielą się informacjami na temat Taury Ishty. 16 grudnia: Kapitan Gavhin wydaje decyzję o pozostawieniu nad Przyczółkiem części gwardzistów wraz z Lydią i Khyrrem. 27 grudnia: Seria anomalii Immaterium uniemożliwia poprawny lot w stronę Wyrw. Kilkukrotnie na dolnych pokładach dochodzi do manifestacji materialnej ciemności, pochłaniającej członków załogi.

=== rok 021 ===
*'''luty'''1 lutego: Ponury Omen dociera na obrzeża Trzeciej z Siedmiu Zagład, gdzie zostaje zaatakowany przez kosmicznego Krakena. Udaje się odeprzeć atak, jednak nie bez strat w załodze i poszyciu. 3 lutego: Na powierzchni jednej z planet układu załoga odkrywa cmentarzysko okrętów oraz ślady ostrzału orbitalnego. Są tam też ruiny pozostałe po starozytnej rasie znanej jako Yu'Vath. Wysłana na planetę grupa badawcza w skład której wchodzą akolici, trafia do gniazda tyranidów. Umierająca królowa roju nie przejawia zagresywnych zachowań i pozwala im opuścić gniazdo wraz z dziwnego rodzaju kokonem. 4 lutego: Kokon okazuje się zawierać pogrążone w stazie ciało zaginionego przed 800 laty Kobrasa Aquairre. 5 lutego: Wraz z pojawieniem się ciała Aquairre na pokładzie Omenu wzmaga się aktywność duchów nawiedzających Omen od czasu wizyty na Konklawe Upiorów.
*'''marzec'''18 marca: nad Przyczółkiem zjawia się patrol Navis Nobile, który podejmuje gościną pozostawionych tam członków załogi Omenu i odlatuje z nimi w stronę Calixis. 25 marca: Po długiej i wyczerpującej podróży Ponury Omen trafia do martwego świata oznaczonego jako K-XFZ-312-1. Zostaje nawiązany kontakt z Arką Omnisjasza. 26 marca: Na pokładzie Arki dochodzi do spotkania z Taurą Ishtą, badającą pozostałości starożytnej rasy na głównej planecie układu. Udaje się uzyskac nieco więcej informacji na temat znalezionej przez Kaltę rękawicy. 28 marca: Inkwizytor Venris decyduje się wtajemniczyć swoich akolitów w powody opuszczenia przez niego Calixis oraz poinformować o zawiązanym przeciw niemu spisku i podejrzeniach o udział Domu Bestii w tymże.
*'''kwiecień'''25 kwietnia: Okręt Taury "Dłoń Omnisjasza" oraz Ponury Omen opuszczają układ, kierując się w stronę Calixis.
*'''czerwiec'''30 czerwca: Ponury Omen dociera nad Przyczółek. Kapitan Gavhin, dowiedziawszy się o podjęciu jego córki przez patrol floty, atakuje przebywającą w układzie Komodor Mayę, smamemu również odnosząc rany. Przed drużyną wychodzi na jaw jego dawny zatarg z rodziną Karranche.
*'''lipiec'''24 lipca: Przy Port Wander dochodzi do pożegnania z Taurą Ishtą, która udaje się w stronę Marsa. 25 lipca: Inkwizytor Venris wysyła swoich akolitów na wrak statku kolonizacyjnego "Terra in Excelsis", by schwytali dowódcę oddziału najemników pracującego dla Domu Bestii. 29 lipca: Udaje się dorwać Primusa - człowieka wysłanego przez Dom Bestii w celu złowienia i przetransportowania na Port Wander kilku sztuk rozplenionych na wraku tyranidów. 30 lipca: Przesłuchanie Primusa pozwala agentom Venrisa zdobyć namiar na magazyn, w którym dojść ma do przejęcia ładunku przez Dom Bestii. 31 lipca: Głowa rodziny Mavhorn, pani Rhalee prosi akolitów o pomoc w odszukaniu zaginionego kuzyna, który skradzioną valkirią udał się na Port Wander. Przeszukanie jego pokoju prowadzi do odnalezienia notatek na temat "Podarunku Furbindusa" oraz napisany w nieznanym języku kod,działający na Duchy Maszyn niczym wirus. Z niejasnych powodów wirus działa również na Kaltę.
*'''sierpień'''2 sierpnia: Agenci Inkwizytora Venrisa zastawiają pułapkę na kontakt Domu Bestii we wskazanym przez Primusa magazynie. Akcja kończy się schwytaniem jednego z przedstawicieli organizacji, który trafia na przesłuchanie do Venrisa. Obecnemu w magazynie am13 udaje się zbiec. 3 sierpnia: Akolici zajmują się sprawą zaginionego członka rodu Mavhorn. 5 sierpnia: Poszlaki wskazują na wpływ artefaktu obcych na umysł szlachcica, zaś jego planem wydaje się być próba zarażenia wirusem systemów bojowych stacji. Drużyna odnajduje jego bazę, dochodzi do walki z kultystami, która na skutek oddziaływania artefaktu zmienia się w rzeź. Ostatecznie artefakt zostaje zniszczony. 6 sierpnia: Po naradzie z Inkwizytorem Venrisem podjęta zostaje decyzja o wybudzeniu Aquairre ze stazy i wydobycia z niego jak największej ilości informacji. Po krótkich negocjacjach z wyżej wymienionym akolici otrzymują sporo wiadomości na temat początków Domu Bestii w sektorze Calixis. 7 sierpnia: Lokalna przedstawiciel Ordo Xenos na Port Wander, Inkwizytor Lynette Res zleca drużynie przeniknięcie na jeden z "meczy" organizowanych przez Dom Bestii w zmiennych lokacjach i czasie oraz schwytanie dowódcy organizacji na stacji. 9 sierpnia: Korzystając z fałszywych tożsamości, akolici rozpoczynają gromadzenie informacji. 30 sierpnia: Podczas organizowanych przez Dom Bestii walk na arenie dochodzi do uderzenia sił Inkwizycji. Schwytane zostaje lokalne dowództwo organizacji, a chwała za rozwiązanie całej sprawy przypada Inkwizytor Res.
*'''wrzesień'''8 września: Na Port Wander powstaje nowe kasyno "Anielska Ikona". Udziałowcami w interesie są Kalta Ishta i Ciaphas Gavhin. 18 września: Na skutek dostarczenia dowodów obciążających porucznika floty Jeffsa następuje przetasowanie w dowództwie stacji. Miejscowi Arbites nawiązują porozumienie z dowództwem floty, co nie jest po myśli przedstawicielom wielu lokalnych organizacji przestępczych. 20 września: Rozpoczynają się zamieszki, które wraz z upływem czasu ogarniają coraz większe obszary Port Wander. 26 września: Przy stacji dokuje megatransportowiec rodziny kupieckiej Chorda. Jego kapitan usiłuje dowieść niekompetencji miejscowych władz i przejąć dowodzenie nad całością. Zamieszki przybierają na sile.
*'''październik'''20 października: W układzie zjawia się zgrupowanie floty Calixis pod dowództwem Admirała Iviusa Tertiusa Karranche. Towarzyszą im jednostki Inkwizycji, w tym pancernik "Pięść Imperatora". Kontrole nad Port Wander przejmuje Lord Inkwizytor Zerbe. 21 października: Inkwizytor Venris zostaje zatrzymany, a jego świta odesłana na Scintillę. Palatyn Rhiannon wyrusza z nimi na Iocanthos, by z godnie z rozkazami pełnić nadal swoje obowiązki. Eldarka Ish pozostaje wraz z wprowadzonym ponownie w stan śpiączki Aquairre na asteroidzie domu Mavhorn.
*'''listopad'''10 listopada: Ponury Omen dociera na Iocanthos, Rhiannon udaje się do Opactwa Świtu. 21 listopada: Omen dociera na Scintillę. Kapitan Gavhin udaje się oficjalnie zatwierdzić ważność kontraktu przewozowego, zaś akolici otrzymują od Lorda Zerbe rozkaz udania się na Malfi, gdzie mają zostac przydzieleni do służby nowemu inkwizytorowi. 22 listopada: Przebywająca w pałacu rodziny Karranche Lydia podejmuje drużynę podwieczorkiem. 24 listopada: Zarkov Venris zostaje oczyszczony z zarzutów, wciąż jednak posiada zakaz opuszczania pałacu Tricorn. 26 listopada: Siostra Flavia Nihilla oficjalnie kończy nowicjat. 28 listopada: Titus podejmuje decyzję o odwiedzeniu "rodzinnych stron", czyli podziemnych poziomów kopca Sibellus. Na miejscu okazuje się, że ciało jego siostry zniknęło z cmentarza. Dochodzenie w tej sprawie ujawnia udział jednego z kultów śmierci.
*'''grudzień'''11 grudnia: Bez wiedzy i zgody pozostałych osób decyzyjnych, Lydia Gavhin zawiera umowę z Inkwizytorem Zerbe, w wyniku czego dołącza ona do drużyny, która wraca pod rozkazy Venrisa. Jako członek rodziny Karranche Lydia jest cennym nabytkiem dla Świętych Ordos. 12 grudnia: Zgodnie z rozkazami akolici ruszają na Solomona, gdzie mają oddać się do dyspozycji Inkwizytora Silasa Marra.
=== rok 022 ===
*'''styczeń'''16 stycznia: Po dotarciu na Port Wander załoga Omenu dowiaduje się o ucieczce Aquairre, który kradnąc krążownik ze stoczni rodziny Mavhorn przedstawił się jako Sinistros - jeden z założycieli Domu Bestii. Szkody poczynione przez niego zostały zminimalizowane dzięki szybkiej reakcji Arcyprorokini, która zjawiła się tam we własnej osobie.
*'''luty'''2 lutego: Ponury Omen dociera na orbitę Solomona. Akolici spotykają się z Reynoldsem, po czym doznają traumatycznego spotkania z imperialną biurokracją podczas poszukiwania Inkwizytora Marra w budynku Sądu Kanclerskiego. 3 lutego: Na pokładzie statku powietrznego "Cygnański Męczennik" drużyna wyrusza do siedziby Gildii Żalników znajdującej sie na wulkanicznej wyspie 900 kilometrów od lądu. Ma się tam odbyć aukcja przedmiotów pozostałych po dynastii Haarloków. Nad ranem dnia następnego statek zaatakowany zostaje przez powietrznych piratów, którzy giną spektakularnie spopieleni przez Castusa. Do samego końca podróży nikt nie niepokoi psykera. 4 lutego: Akolici docierają do Domu Pyłu i Popiołu, wkrótce potem rozpoczyna się aukcja. Główną atrakcją jest Złota Wdowa - napędzane demoniczną energią urządzenie przypominające złoty posąg. Uruchomiona na potrzeby prezentacji przepowiada powrót Erasmusa Haarloka. Tuż po tym najwyższy Żałobnik Greel zabija prowadzącego aukcję Adepta Blanta, po czym żąda ofiary z obecnych wśród gości potomków Haarloka. Jako, że pojawiają się poszlaki wskazujące na Titusa i Lydię jako "potomków", rozpoczyna się wyścig z czasem. 5 lutego: Akolitom udaje się pokonać Najwyższego Żałobnika i opuścic wyspę tuż przed wybuchem wulkanu. 7 lutego: Uratowana przez drużynę lady Alicja Machenko w ramach wdzięczności zaprasza ich na elegancką kolację. W jej trakcie okazuje się, że wszyscy, łacznie z gospodynią, zostali przez nieznanych sprawców potraktowani środkiem odurzającym.
*'''marzec'''8 marca: Akolici, wraz z panią Machenko, pozbawieni ekwipunku, budzą się na arenie. ... .. . Ciąg dalszy nastąpi

Chronologia

2011-12-03T12:43:46Z

91.150.221.146: /* rok 020 */

== Milenium 41 ==
=== rok 999 ===
*'''16 marzec (203)''' Agenci [[Ariadne|Inkwizytor Ariadne]] wyruszają w pościg za flotą Czarnych Aniołów i pewnym Inkwizytorem.

*'''30 grudzień (995)''' Rozpoczyna się [[Trzynasta Czarna Krucjata]]. Armie i floty Chaosu Niepodzielnego uderzają na Bramę Cadii pod dowództwem Abbadona Niszczyciela.
== Milenium 42 ==
=== rok 019 ===
*'''styczeń''' 4 stycznia: Na [[Iocanthos]] grupa akolitów JE [[Zarkov Venris|Zarkowa Venrisa]] rozpoczyna śledztwo w sprawie zaginięcia tajemniczego ładunku skradzionego przedstawicielom Ordo Xenos. 26 stycznia: Ładunkiem okazuje się być genokrad, a odpowiedzialnym za kradzież jest osobnik określany jako [[AM13]]. Na skutek skażenia przez tyranida jednej z wiosek na Złych Ziemiach, cała okolica zostaje poddana puryfikacji.
*'''luty''' 6 lutego: Agenci Inkwizytora Venrisa na jego rozkaz docierają na [[Sepheris Secundus]], by wspomóc oddział Gwardii Imperialnej, która podczas tłumienia powstania robotników w kopalni Gorgonid trafiła na ślad tajnego kultu. 7 lutego: Badając ślady prowadzące w głąb kopalni, Akolici trafiają na fragment skrystalizowanej materii Chaosu, z której energię czerpał czarnoksiężnik Jurg - działający pod przebraniem zwykłego górnika jeden z przywódców kultu znanego jako Bractwo Zniszczenia. Kryształ zostaje zniszczony, jednak Jurgowi udaje się uciec. 8 lutego: Akolici otrzymują rozkazy uzupełniające: ich zadaniem jest pozostać na powierzchni, by zbadać pozostałości działań i ewentualne powiązania osobnika am13 na planecie oraz zweryfikować pogłoski o szerokich wpływach Bractwa Zniszczenia. 9 lutego: Korzystając z gościny barona Icrymosa - i na jego prośbę, przedstawiciele Inkwizycji rozpoczynają śledztwo w sprawie tajemniczych zgonów robotników z kopalni Fathomsound. 10-14 lutego: Na terenie Floatsom - zbudowanej na tratwach osady ponad kopalnią - zaczynają pojawiać się dziwne złudzenia optyczne, przypominające czarne słońce. 16 lutego: Jeden z domów we Floatsom zostaje zniszczony w ataku zmutowanej bestii żyjącej w wodach kopalni. Przy okazji przepadają przydatne śledztwu dowody obecne w tejże lokacji. 18 lutego: Udaje się pochwycić byłego członka Bractwa Zniszczenia. W jego organizmie akolici odkrywają cysty emanujące demoniczną mocą - zawierają one swego rodzaju zarodniki nieznanej zarazy. 20 lutego: Ze względu na trwającą wokół planety burzę w Immaterium, niemożliwe jest przesłanie informacji do przełożonego Inkwizytora. Starając się zabezpieczyć sobie ewentualną drogę odwrotu wobec narastających podejrzeń o powrocie rebelii, akolici nawiązują kontakt z załogą okrętu [[Ponury Omen]] - jedynej przebywającej na orbicie planety prywatnej jednostki. Ta zgadza się wspomóc, gdyby sytuacja tego wymagała. 21 lutego: W posiadłości barona Lavhara XVI odbywa się bal na cześć jego gościa, [[Anatolij Machenko|Anatolija Machenko]]. W jego trakcie dochodzi do pojawienia się fenomenu Czarnej Gwiazdy, oraz wybuchu rebelii prowadzonej przez czarnoksiężnika Jurga. W podziemiach pałacu akolici trafiają na komory z tyranidami, dostarczonymi baronowi przez [[AM13]]. Xenos wyrywają się na wolność i rozpoczynają rzeź w kopalni Fathomsound. Drużyna po raz pierwszy spotyka się z terminem [[Dom Bestii]]. Podczas prób wydostania się z opanowanego walkami pałacu uratowany zostaje kapitan [[Ciaphas Gavhin|Gavhin]], zaś czarnoksiężnik Jurg ginie, zanim uda mu się przywołać potężnego demona. 22 lutego: Akolici podjęci zostają przez Ponury Omen, podczas gdy na planecie rozpoczyna się rebelia na szeroka skalę.
*'''marzec'''8 marca: Po przesłuchaniach w sprawie Sepheris II odbywających się na [[Scintilla|Scintilli]], akolici otrzymują zlecenie rozwiązania sprawy tajemniczych zaginięć w Coscarli, jednym z dolnych rejonów kopca Sibellus. 9 marca: Ślady odnalezione w Coscarli wskazują na to, że ktoś modyfikuje schwytanych ludzi, hodując w nich organy podobne do tych, którymi dysponuja Astartes. Tropy wiodą do syndykatu Tantalus. 10 marca: Przedstawiciel Tantalusa, Sybas Moran, zostaje schwytany i oddany w ręce Inkwizycji, zaś prowadzącej jego laboratorium Heretek należącej do sekty Logików udaje się zbiec. 12 marca: W ramach urlopu wypoczynkowego, Inkwizytor Venris deleguje swoich akolitów do tury na należącej do Świętych Ordos stacji Tetragon. 23 marca: Agenci Venrisa docierają na stację.
*'''kwiecień'''9 kwietnia: Akolici odkrywają na stacji obecność Inkwizytor Elyssy D'Vor. Według jej słów, Tetragon skażony został obecnością demona. 10 kwietnia: Na stacji pojawiają się poszlaki wskazujące na wpływ Chaosu, któremu uległ Duch Maszyny rdzenia zarządzającego. 13 kwietnia: Swoją obecnośc na Tetragonie ujawnia Zabójca, wysłany za panią Inkwizytor, która w rzeczywistości jest ekskomunikowanym zdrajcą ze Scarus. 15 kwietnia: Akolici decydują się wspomóc Zabójcę. Dochodzi do konfrontacji z D'Vor, a następnie z demonem Khorne'a, który ginie na skutek uwolnienia przez Castusa burzy ognia.
*'''maj'''25 maja: Zakończenie misji na stacji Tetragon
*'''czerwiec'''11 czerwca: Inkwizytor Venris wysyła swoich świeżo wypoczętych agentów na Iocanthos, by wspomogli Adepta Aristarchusa w śledztwie dotyczącym dziwnych zjawisk w nowo wybudowanej katedrze. Do dyspozycji drużyny swój okręt oddaje kapitan Gavhin. 20 czerwca: Adepci docierają na [[Iocanthos]] i rozpoczynają śledztwo na ziemiach jednego z klanów Ashleen. Daje się zauważyć wzmożona aktywność miejscowych ślepych kruków. 21 czerwca: Podczas uroczystości wyświęcenia katedry w osadzie dochodzi do ataku wojowników jednego z równinnych plemion. Napastnicy wskazują oznaki zachowania charakterystyczne dla kultystów. 22 czerwca: Ashleen [[Kos'ke|Lorda Wojny Kos'ke]] opuszczają osadę, ruszając w pobliskie góry. 23 czerwca: "Śpiewająca Umarłym" [[Esha Raine]] z plemienia rządzonego przez Kos'ke wtajemnicza akolitów w historię walki Świętego Drususa z demonem znanym jako [[Ojciec Kruków]] lub Tańczący na Progu i pokonaniu go w miejscu, gdzie obecnie stoi katedra. 24 czerwca: Po powrocie do Osady agenci trafiają na rytuał odprawiany przez Aristarchusa, który omamiony przez Ojca Kruków sądził, że przyzywa swego przodka, świętego Drususa. Po śmierci Adepta demon wyrywa się na wolność w poszukiwaniu odpowiedniego ciała. 25 czerwca: Próby odparcia demona skutkują dla Eshy Raine ciężkimi ranami i w konsekwencji śmiercią. Jej wnuczka, [[Ezra Raine|Ezra]], staje się naczyniem dla Ojca Kurków. Ashleen Kos'ke decydują się przyłączyć do armii Vai [[Seth|Setha]], jednego z potężniejszych równinnych Władców.
*'''lipiec'''2 lipca: Akolici wraz z Ashleen docierają na pobojowisko pozostałe po walce armii Setha z kultystami kruczego demona. 3 lipca: Vai Seth przyjmuje drużynę oferując swoą gościnę - rozpoczyna się planowanie przeciw coraz bardziej rosnącym siłom Chaosu. Głównodowodzącym wojsk Setha okazuje się być [[Brutis]] - niegdyś generał Gwardii. 7 lipca: Zwiadowcy trafiają na pozostałości bramy, przez którą demon przywołał oddział Marines Chaosu. 14 lipca: Trwa szkolenie wojsk Vai Setha, zwiadowcy informują o oddzieleniu się od głównej armii małego oddziału. 18 lipca: Akolici, wraz z wydzieloną grupą wojowników i zwiadowców udają się w pościg za kultystami. 23 lipca: Grupa pościgowa natyka się na kolejną bramę. Tym razem ślady wskazują na przeprowadzenie przez nią pancernego pojazdu Chaosu.
*'''sierpień'''1 sierpnia: Pościg dociera na pogórze Gór Zgrzebnych. 8 sierpnia: Podczas noclegu grupa zaatakowana zostaje przez widmowe bestie. 10 sierpnia: śledząc przedstawicieli Chaosu akolici trafiają do tuneli niegdyś należących do kolonii górniczej Atropos. Na samym dnie tuneli odnajduja starozytny kompleks, w którym dochodzi do walki z Marines Chaosu i przebudzenia istoty znanej jako [[Pradawny]]. 16 sierpnia: Połączone siły Vei Setha, Sióstr Czarnego Kielicha z Opactwa Świtu oraz Braci Astartes z zakonu Strażników Burzy rozbijają armię kultystów. 26 sierpnia: Na orbicie planety zjawia się krążownik Inkwizycji [[Płomień Imperatora]].
*'''wrzesień'''2 września: Akolici w niewyjaśniony sposób odnajduja się u wejścia do kompleksu Atropos, natychmiast zostają zaatakowani przez Ojca Kruków. Udaje się go pokonać dzięki interwencji Inkwizytora Venrisa i [[Ezekiel|Justycjariusza Ezekiela]]. 6 września: Po złożeniu zeznań na pokładzie krążownika, drużyna dołącza do armii Setha, by wraz z Ashleen dotrzeć na miejsce poświęcenia ziemi pod budowę nowej katedry. 12 września: Uroczystość towarzysząca założeniu miasta [[Upadek Kruka]], poświęceniu budowy katedry oraz wyniesieniu Setha do godności arcybiskupiej. 14 września: Karczma Brutisa zostaje przeniesiona z [[Port Suffering]] do Upadku Kruka. 15 września: Akolici opuszczają Iocanthos na pokładzie Płomienia Imperatora, udając się na [[Scintilla|Scintillę]]. 29 września: [[Kalta Ishta|Kalta]] otrzymuje wiadomość o zaginięciu matki.
*'''październik'''1 października: [[Marius Hax|Lord Hax]] podejmuje kolacją adeptów oraz kapitana Gavhina. 3 października: Ponury Omen wyrusza na świat-kuźnię [[Lathes]]. 15 października: Akolici podjęci zostają gościną przez [[Yarn Pontius|Yarna Pontiusa]] - ojca Kalty. 16 października: Informacje uzyskane od Arcymaga Lathes pozwalają określić [[Wyrwy Hekatona]] jako cel podróży mającej na celu odnalezienie [[Taura Ishta|Taury Ishty]]. 17 października: Drużyna wchodzi w posiadanie serwoczaszki od tej pory znanej jako [[Phobos]].
*'''listopad'''Trwają przygotowania do wyprawy w [[Rozszerzenie Koronusa]].
*'''grudzień'''1 grudnia: podczas lotu przez Spacznię następuje seria fenomenów spowodowanych mocą podobną do tej, jaką dysponowała istota nazywająca siebie [[Pradawny|Pradawnym]]. Zachodzą także podejrzenia, że [[Lydia Gavhin]] może posiadać ukryte zdolności okultystyczne. 12 grudnia: Ponury Omen dokuje przy [[Port Wander]]. W ręce załogi trafiają dane nawigacyjne odnośnie położenia wraku krążownika [[Ścieżka Prawych]]. Potrzebnych map dostarcza Magnat Journ, Kartograf, w zamian żądając dość kłopotliwej przysługi. 29 grudnia: Zamieszkująca w układzie Furbindusa sekta Mechanicus "Synowie Thula" udziela Kalcie informacji na temat Taury Ishty.

=== rok 020 ===
*'''styczeń'''11 stycznia: Ponury Omen dociera do układu Magoros. 18 stycznia: Podczas eksploracji księżyca Magoros Secundus załoga odkrywa ruiny lokacji pozostałej po obcej rasie znanej jako Egarianie. Tam też dochodzi do konfrontacji z najemnikami pracującymi dla Wolnego Kupca Hadraka Fela oraz kosmicznymi orkami. 21 sttycznia: W pasie asteroid wewnątrz układu odnaleziony zostaje wrak Ścieżki Prawych. Na jego pokładzie dochodzi do przebudzenia demona Nurgle'a, w walce z którym ginie ponad 30 gwardzistów. Ostatecznie demon zostaje zgładzony przez Justycjariusza Ezekiela. 30 stycznia: Z ładowniami pełnymi skarbów ze Ścieżki Prawych, Omen powraca nad Przyczółek.
*'''luty'''1 lutego: Dowódca patrolu Floty Imperialnej stacjonującego tymczasowo nad Przyczółkiem, Lady Komodor Maya Karranche wydaje proszoną kolację dla kapitana Gavhina oraz akolitów. 3 lutego: Ponury Omen wyrusza do niezbadanego jeszcze układu [[Ashimy|Ashima]], który na skutek burzy w Immaterium otaczającej jego okolice był długo niedostępny dla jakiegokolwiek okrętu.
*'''marzec'''8 marca: Ponury Omen dociera do układu Ashimy. 13 marca: Między 7 a 6 planetą układu okręt wdaje się w walkę przeciwko jednostce kosmicznych orków. Wspomagany jest przez (uszkodzony już wcześniej przez Zielonych) ścigacz Eldarów w barwach Światostatku Ulthwe. Dowodząca nim [[Yorian Idrae Taleear|Arcyprorokini Yorian Idrae Taleear]] po odparciu ataku raczy wprosić się w gościnę na pokład Omenu i zaszczycić akolitów rozmową. 20 marca: Po zakończeniu wstępnego skanu układu, kapitan wydaje decyzję o zejściu na powierzchnię planety znanej jako [[Ashima Tertia|Ashima 3]]. Na miejscu przedstawiciele Imperium przyjęci zostają przez [[Chichiro Quai-Lin Lei-Bao|Wysoką Lady Gubernator Chihiro]], władczynię największej na planecie nacji. 21 marca: Zawirowania w Spaczni wyczuwane przez [[Ion Bellisarius|Nawigatora Bellisariusa]] wskazują na rychłe przybycie do układu kosmicznego wraku znanego jako Konklawe Upiorów. 23 marca: Akolici podejmują się rozwiązania sprawy miejsca, zwanego przez miejscowych "Jigoku". Zebrane przez nich informacje wskazują na wpływ działania jednej z Mrocznych Potęg. 24 marca: Istoty zamieszkujące Jigoku rozpoczynają budowę fortecy poza murami swojego miasta - kuźni. 27 marca: Nocny odpoczynek drużyny przerwany zostaje przez atak miejscowych ninja. Justycjariusz Ezekiel zapada w dziwny trans - według [[Castus|Castusa]] toczy on walkę na poziomie okultystycznym. 29 marca: Obecna na powierzchni Ashimy 3 [[Lydia Gavhin|Lydia]] twierdzi, że słyszała "głodne duchy" z jednego z księżyców planety. 30 marca: Dochodzi do spotkania z posłem Thorgaru - zamieszkującej góry feudalnego ludu, baronem Robertem z Redmillion, który oskarża mieszkańców Bao o porwanie córki księcia Magnusa. Wszystko wskazuje na działania władcy Jigoku, który chce skłócić żyjące na planecie nacje. Gdy nie skutkują próby logicznej rozmowy z posłem, [[Flavia]] wyzywa go na pojedynek. Argument siły działa dowodząc szczerości intencji drużyny, a Siostra zostaje pasowana na rycerza Thorgaru. Baron zaprasza akolitów na audiencję u księcia. 31 marca: Książę Magnus Ultris wysyła drużynę na misję, mającą na celu odnalezienie jego córki.
*'''kwiecień'''1 kwietnia: Akolici trafiają do czarnej wieży czarownika znanego jako Magus Noctis. W bibliotece zajmującej jedno z pięter odnajdują modlitewnik należący do Siostry z zakonu Krwawej Róży. Magus okazuje się byc jedynie marionetką potężniejszej siły - przed śmiercią ostrzega drużyne przed "Złotym Panem". Na szczycie wieży dochodzi do walki z Czarnym Eldarem. 2 kwietnia: W piwnicach wieży akolici odnajdują smoka. Wykonana w technologii używanej także do tworzenia imperialnych tytanów maszyna kierowana jest jaźnią psykerki skażonej obecnością demona. Po jego przepędzeniu smok decyduje się wesprzeć mieszkańców Ashimy w walce z siłami Jigoku. Odnaleziona zostaje księżniczka. 6 kwietnia: Księstwo Thorgaru obiecuje wspomóc siły Bao w walce przeciw władcy Jigoku. 10 kwietnia: Wśród przebywających na powierzchni planety gwardzistów zdarzają się tajemnicze zniknięcia. 17 kwietnia: Wysoka lady Gubernator Chihiro spotyka się z uratowanym przez akolitów smokiem. Ten przekazuje wiele pożytecznych informacji o swoim stwórcy i jednocześnie założycielu kultury Ashimy, o kulcie Złotego Cielca, jak również na temat "Kostki" - artefaktu nieznanego pochodzenia, który skaził władcę Jigoku. 18 kwietnia: Załoga Ponurego Omenu odkrywa w układzie Ashimy spore źródła promethium. W tym samym czasie zamieszkujący Jigoku kultyści rozpoczynają budowę tworu przypominającego gigantyczny ołtarz ofiarny. 19 kwietnia: Zajmowany przez akolitów pawilon gościnny staje się celem nocnego ataku skrytobójców kultu oraz demonetek Slaanesha. Castus zapada w sen, podczas którego ktoś usiłuje włamać się do jego wspomnień sprzed wyczyszczenia pamięci. 20 kwietnia: Ponury Omen wyrusza na księżyc Ashimy, gdzie odkryte zostają ślady aktywności sprzed zaledwie wieku. Na stacji zajmującej część powierzchni satelity akolici odkrywają ciała Astartes z zakonu Imperialnych Pięści i Sióstr Krwawej Róży. Rekonstrukcja wydarzeń wskazuje na walkę między sługami Imperum, z których część uległa skażeniu wpływami Mrocznych Potęg. 22 kwietnia: Drużyna akolitów, oraz wydzielona grupa gwardzistów ląduje na powierzchni Ashimy 2, by zbadać ruiny miasta, w którego centrum stoi posąg Złotego Cielca. Trafiają na pozostałości eskorty złożonej z Astartes i Sióstr, której zadaniem był transport odzyskanych przez Inkwizycję artefaktów na Świętą Terrę. W katakumbach pod posągiem dochodzi do starcia z siłami Chaosu i skażonymi Siostrami. Agenci wchodzą w posiadanie części zaginionego ładunku oraz rękawicy wykonanej w nieznanej technologii. 23 kwietnia: Na powierzchni Ashimy 3 dochodzi do buntu przeciw władzy pani gubernator. Powstanie zostaje szybko stłumione. 24 kwietnia: Akolici wcielają do swojej grupy jednego z gwardzistów, który szczególnie wyróżnił się podczas dzialań na Ashimie 2. Szeregowy Titus Nikodes oficjalnie wstępuje w szeregi sług Inkwizycji.
*'''maj'''Trwają przygotowania do walki z siłami Jigoku
*'''czerwiec'''24 czerwca: W układzie Ashimy zjawiają się siły eldarów pod dowództwem Arcyprorokini Taleear. 28 czerwca: ma miejsce walna bitwa zjednoczonych sił Ashimy, Imperium i eldarów przeciw Jigoku. Justycjariusz Ezekiel zostaje ciężko ranny. Przywódca kultystów usiłuje scalić się ze Złotym Władcą - księciem demonów Slaanesha. Używając "Kostki" Castus przywołuje Pradawnego, który odsyła Złotego Władcę do Spaczni. 30czerwca: Arcyprorokini wyjawia powody obecności Złotego Cielca na Ashimie 2 - demon został zapieczętowany przez eldarów, by utrzymywać w zamknięciu okręt-grobowiec nekronów. Po jego uwolnieniu układ stracił strażnika.
*'''lipiec'''1 lipca: Kapitan Gavhin zleca Exterminatus Ashimy 2. Niestety nie udaje się zniszczyć nekrońskiego okrętu, który opuszcza system. 3 lipca: Arcyprorokini wydaje prośbę o przyjęcie na poklad Omenu Uthweniel Irien Taleear - eldarki, której zadaniem będzie dopilnowanie działań akolitów podczas poszukiwania Taury Ishty. 4 lipca: Uśpiony do tej pory pod Jigoku, budzi się Hiroshi - założyciel dynastii na Ashimie, kapłan maszyn i psyker, scalony ze smoczym tytanem. 9 lipca: Akolici i kapitan Gavhin spotykają się z Hiroshim, by poczynić ustalenia co do polityki Imperium względem Ashimy. 13 lipca: W układzie Ashimy pojawia się Konklawe Upiorów. Ponury Omen wysyła grupę do eksploracji wraku opanowanego przez kosmicznych orków. Akolici trafiają na duchy załogi okrętu należącego do Navis Nobile, proszące o uwolnienie ich od klątwy. Przyczyna ich cierpnień leży w znajdującej się w Wyrwach Hekatona grupie systemów znanych jako "Siedem Zagład". 16 lipca: Ponury Omen opuszcza układ Ashimy.
*'''sierpień'''30 sierpnia: Nad Przyczółkiem wyłania się z burzy Immaterium Ponury Omen. Po uzupełnieniu paliwa rusza na Port Wander.
*'''wrzesień'''21 września: Ciaphas Gavhin sprzedaja prawa do wydobycia promethium na Ashimie domowi kupieckiemu Krin.
*'''listopad'''Port Wander: Trwają przygotowania do wyprawy Ponurego Omenu do Wyrw Hekatona. Scintilla: Nieznani sprawcy uderzają w agentów pracujących dla Inkwizytora Venrisa oraz osoby z jego otoczenia. Ginie między innymi Adept Sanders. Iocanthos: Zaatakowani zostają Palatyn Rhiannon i Brutis. Sprawcy pozostają nieznani.
*'''grudzień'''1 grudnia: Z przebywającymi na Port Wander akolitami kontaktuje się Adept Reynolds. 2 grudnia: Na należącej do domu kupieckiego Mavhorn asteroidzie S-914R9 drużyna spotyka się z Inkwizytorem Venrisem i Palatyn Rhiannon. Kapitan Gavhin przyjmuje ich na pokład Omenu. 7 grudnia: Przy pomocy Venrisa akolici uzyskują więcej informacji na temat odnalezionych na Ashimie 2 artefaktów. Kostur Mocy okazuje się być własnością Castusa z czasów przed wyczyszczeniem pamięci, zaś pistolety boltowe, nad którymi pieczę sprawuje Flavia należały niegdyś do Żyjącej Świętej. 15 grudnia: Omen dociera nad Przyczółek. Mieszkający na Ilisk Uczniowie Thula na prośbę Inkwizytora chętniej dzielą się informacjami na temat Taury Ishty. 16 grudnia: Kapitan Gavhin wydaje decyzję o pozostawieniu nad Przyczółkiem części gwardzistów wraz z Lydią i Khyrrem. 27 grudnia: Seria anomalii Immaterium uniemożliwia poprawny lot w stronę Wyrw. Kilkukrotnie na dolnych pokładach dochodzi do manifestacji materialnej ciemności, pochłaniającej członków załogi.

=== rok 021 ===
*'''luty'''1 lutego: Ponury Omen dociera na obrzeża Trzeciej z Siedmiu Zagład, gdzie zostaje zaatakowany przez kosmicznego Krakena. Udaje się odeprzeć atak, jednak nie bez strat w załodze i poszyciu. 3 lutego: Na powierzchni jednej z planet układu załoga odkrywa cmentarzysko okrętów oraz ślady ostrzału orbitalnego. Są tam też ruiny pozostałe po starozytnej rasie znanej jako Yu'Vath. Wysłana na planetę grupa badawcza w skład której wchodzą akolici, trafia do gniazda tyranidów. Umierająca królowa roju nie przejawia zagresywnych zachowań i pozwala im opuścić gniazdo wraz z dziwnego rodzaju kokonem. 4 lutego: Kokon okazuje się zawierać pogrążone w stazie ciało zaginionego przed 800 laty Kobrasa Aquairre. 5 lutego: Wraz z pojawieniem się ciała Aquairre na pokładzie Omenu wzmaga się aktywność duchów nawiedzających Omen od czasu wizyty na Konklawe Upiorów.
*'''marzec'''18 marca: nad Przyczółkiem zjawia się patrol Navis Nobile, który podejmuje gościną pozostawionych tam członków załogi Omenu i odlatuje z nimi w stronę Calixis. 25 marca: Po długiej i wyczerpującej podróży Ponury Omen trafia do martwego świata oznaczonego jako K-XFZ-312-1. Zostaje nawiązany kontakt z Arką Omnisjasza. 26 marca: Na pokładzie Arki dochodzi do spotkania z Taurą Ishtą, badającą pozostałości starożytnej rasy na głównej planecie układu. Udaje się uzyskac nieco więcej informacji na temat znalezionej przez Kaltę rękawicy. 28 marca: Inkwizytor Venris decyduje się wtajemniczyć swoich akolitów w powody opuszczenia przez niego Calixis oraz poinformować o zawiązanym przeciw niemu spisku i podejrzeniach o udział Domu Bestii w tymże.
*'''kwiecień'''25 kwietnia: Okręt Taury "Dłoń Omnisjasza" oraz Ponury Omen opuszczają układ, kierując się w stronę Calixis.
*'''czerwiec'''30 czerwca: Ponury Omen dociera nad Przyczółek. Kapitan Gavhin, dowiedziawszy się o podjęciu jego córki przez patrol floty, atakuje przebywającą w układzie Komodor Mayę, smamemu również odnosząc rany. Przed drużyną wychodzi na jaw jego dawny zatarg z rodziną Karranche.
*'''lipiec'''24 lipca: Przy Port Wander dochodzi do pożegnania z Taurą Ishtą, która udaje się w stronę Marsa. 25 lipca: Inkwizytor Venris wysyła swoich akolitów na wrak statku kolonizacyjnego "Terra in Excelsis", by schwytali dowódcę oddziału najemników pracującego dla Domu Bestii. 29 lipca: Udaje się dorwać Primusa - człowieka wysłanego przez Dom Bestii w celu złowienia i przetransportowania na Port Wander kilku sztuk rozplenionych na wraku tyranidów. 30 lipca: Przesłuchanie Primusa pozwala agentom Venrisa zdobyć namiar na magazyn, w którym dojść ma do przejęcia ładunku przez Dom Bestii. 31 lipca: Głowa rodziny Mavhorn, pani Rhalee prosi akolitów o pomoc w odszukaniu zaginionego kuzyna, który skradzioną valkirią udał się na Port Wander. Przeszukanie jego pokoju prowadzi do odnalezienia notatek na temat "Podarunku Furbindusa" oraz napisany w nieznanym języku kod,działający na Duchy Maszyn niczym wirus. Z niejasnych powodów wirus działa również na Kaltę.
*'''sierpień'''2 sierpnia: Agenci Inkwizytora Venrisa zastawiają pułapkę na kontakt Domu Bestii we wskazanym przez Primusa magazynie. Akcja kończy się schwytaniem jednego z przedstawicieli organizacji, który trafia na przesłuchanie do Venrisa. Obecnemu w magazynie am13 udaje się zbiec. 3 sierpnia: Akolici zajmują się sprawą zaginionego członka rodu Mavhorn. 5 sierpnia: Poszlaki wskazują na wpływ artefaktu obcych na umysł szlachcica, zaś jego planem wydaje się być próba zarażenia wirusem systemów bojowych stacji. Drużyna odnajduje jego bazę, dochodzi do walki z kultystami, która na skutek oddziaływania artefaktu zmienia się w rzeź. Ostatecznie artefakt zostaje zniszczony. 6 sierpnia: Po naradzie z Inkwizytorem Venrisem podjęta zostaje decyzja o wybudzeniu Aquairre ze stazy i wydobycia z niego jak największej ilości informacji. Po krótkich negocjacjach z wyżej wymienionym akolici otrzymują sporo wiadomości na temat początków Domu Bestii w sektorze Calixis. 7 sierpnia: Lokalna przedstawiciel Ordo Xenos na Port Wander, Inkwizytor Lynette Res zleca drużynie przeniknięcie na jeden z "meczy" organizowanych przez Dom Bestii w zmiennych lokacjach i czasie oraz schwytanie dowódcy organizacji na stacji. 9 sierpnia: Korzystając z fałszywych tożsamości, akolici rozpoczynają gromadzenie informacji. 30 sierpnia: Podczas organizowanych przez Dom Bestii walk na arenie dochodzi do uderzenia sił Inkwizycji. Schwytane zostaje lokalne dowództwo organizacji, a chwała za rozwiązanie całej sprawy przypada Inkwizytor Res.
*'''wrzesień'''8 września: Na Port Wander powstaje nowe kasyno "Anielska Ikona". Udziałowcami w interesie są Kalta Ishta i Ciaphas Gavhin. 18 września: Na skutek dostarczenia dowodów obciążających porucznika floty Jeffsa następuje przetasowanie w dowództwie stacji. Miejscowi Arbites nawiązują porozumienie z dowództwem floty, co nie jest po myśli przedstawicielom wielu lokalnych organizacji przestępczych. 20 września: Rozpoczynają się zamieszki, które wraz z upływem czasu ogarniają coraz większe obszary Port Wander. 26 września: Przy stacji dokuje megatransportowiec rodziny kupieckiej Chorda. Jego kapitan usiłuje dowieść niekompetencji miejscowych władz i przejąć dowodzenie nad całością. Zamieszki przybierają na sile.
*'''październik'''20 października: W układzie zjawia się zgrupowanie floty Calixis pod dowództwem Admirała Iviusa Tertiusa Karranche. Towarzyszą im jednostki Inkwizycji, w tym pancernik "Pięść Imperatora". Kontrole nad Port Wander przejmuje Lord Inkwizytor Zerbe. 21 października: Inkwizytor Venris zostaje zatrzymany, a jego świta odesłana na Scintillę. Palatyn Rhiannon wyrusza z nimi na Iocanthos, by z godnie z rozkazami pełnić nadal swoje obowiązki. Eldarka Ish pozostaje wraz z wprowadzonym ponownie w stan śpiączki Aquairre na asteroidzie domu Mavhorn.
*'''listopad'''10 listopada: Ponury Omen dociera na Iocanthos, Rhiannon udaje się do Opactwa Świtu. 21 listopada: Omen dociera na Scintillę. Kapitan Gavhin udaje się oficjalnie zatwierdzić ważność kontraktu przewozowego, zaś akolici otrzymują od Lorda Zerbe rozkaz udania się na Malfi, gdzie mają zostac przydzieleni do służby nowemu inkwizytorowi. 22 listopada: Przebywająca w pałacu rodziny Karranche Lydia podejmuje drużynę podwieczorkiem. 24 listopada: Zarkov Venris zostaje oczyszczony z zarzutów, wciąż jednak posiada zakaz opuszczania pałacu Tricorn. 26 listopada: Siostra Flavia Nihilla oficjalnie kończy nowicjat. 28 listopada: Titus podejmuje decyzję o odwiedzeniu "rodzinnych stron", czyli podziemnych poziomów kopca Sibellus. Na miejscu okazuje się, że ciało jego siostry zniknęło z cmentarza. Dochodzenie w tej sprawie ujawnia udział jednego z kultów śmierci.
*'''grudzień'''11 grudnia: Bez wiedzy i zgody pozostałych osób decyzyjnych, Lydia Gavhin zawiera umowę z Inkwizytorem Zerbe, w wyniku czego dołącza ona do drużyny, która wraca pod rozkazy Venrisa. Jako członek rodziny Karranche Lydia jest cennym nabytkiem dla Świętych Ordos. 12 grudnia: Zgodnie z rozkazami akolici ruszają na Solomona, gdzie mają oddać się do dyspozycji Inkwizytora Silasa Marra.
=== rok 022 ===
*'''styczeń'''16 stycznia: Po dotarciu na Port Wander załoga Omenu dowiaduje się o ucieczce Aquairre, który kradnąc krążownik ze stoczni rodziny Mavhorn przedstawił się jako Sinistros - jeden z założycieli Domu Bestii. Szkody poczynione przez niego zostały zminimalizowane dzięki szybkiej reakcji Arcyprorokini, która zjawiła się tam we własnej osobie.
*'''luty'''2 lutego: Ponury Omen dociera na orbitę Solomona. Akolici spotykają się z Reynoldsem, po czym doznają traumatycznego spotkania z imperialną biurokracją podczas poszukiwania Inkwizytora Marra w budynku Sądu Kanclerskiego. 3 lutego: Na pokładzie statku powietrznego "Cygnański Męczennik" drużyna wyrusza do siedziby Gildii Żalników znajdującej sie na wulkanicznej wyspie 900 kilometrów od lądu. Ma się tam odbyć aukcja przedmiotów pozostałych po dynastii Haarloków. Nad ranem dnia następnego statek zaatakowany zostaje przez powietrznych piratów, którzy giną spektakularnie spopieleni przez Castusa. Do samego końca podróży nikt nie niepokoi psykera. 4 lutego: Akolici docierają do Domu Pyłu i Popiołu, wkrótce potem rozpoczyna się aukcja. Główną atrakcją jest Złota Wdowa - napędzane demoniczną energią urządzenie przypominające złoty posąg. Uruchomiona na potrzeby prezentacji przepowiada powrót Erasmusa Haarloka. Tuż po tym najwyższy Żałobnik Greel zabija prowadzącego aukcję Adepta Blanta, po czym żąda ofiary z obecnych wśród gości potomków Haarloka. Jako, że pojawiają się poszlaki wskazujące na Titusa i Lydię jako "potomków", rozpoczyna się wyścig z czasem. 5 lutego: Akolitom udaje się pokonać Najwyższego Żałobnika i opuścic wyspę tuż przed wybuchem wulkanu. 7 lutego: Uratowana przez drużynę lady Alicja Machenko w ramach wdzięczności zaprasza ich na elegancką kolację. W jej trakcie okazuje się, że wszyscy, łacznie z gospodynią, zostali przez nieznanych sprawców potraktowani środkiem odurzającym.
*'''marzec'''8 marca: Akolici, wraz z panią Machenko, pozbawieni ekwipunku, budzą się na arenie. ... .. . Ciąg dalszy nastąpi

Chronologia

2011-12-03T12:42:34Z

91.150.221.146: /* rok 020 */

== Milenium 41 ==
=== rok 999 ===
*'''16 marzec (203)''' Agenci [[Ariadne|Inkwizytor Ariadne]] wyruszają w pościg za flotą Czarnych Aniołów i pewnym Inkwizytorem.

*'''30 grudzień (995)''' Rozpoczyna się [[Trzynasta Czarna Krucjata]]. Armie i floty Chaosu Niepodzielnego uderzają na Bramę Cadii pod dowództwem Abbadona Niszczyciela.
== Milenium 42 ==
=== rok 019 ===
*'''styczeń''' 4 stycznia: Na [[Iocanthos]] grupa akolitów JE [[Zarkov Venris|Zarkowa Venrisa]] rozpoczyna śledztwo w sprawie zaginięcia tajemniczego ładunku skradzionego przedstawicielom Ordo Xenos. 26 stycznia: Ładunkiem okazuje się być genokrad, a odpowiedzialnym za kradzież jest osobnik określany jako [[AM13]]. Na skutek skażenia przez tyranida jednej z wiosek na Złych Ziemiach, cała okolica zostaje poddana puryfikacji.
*'''luty''' 6 lutego: Agenci Inkwizytora Venrisa na jego rozkaz docierają na [[Sepheris Secundus]], by wspomóc oddział Gwardii Imperialnej, która podczas tłumienia powstania robotników w kopalni Gorgonid trafiła na ślad tajnego kultu. 7 lutego: Badając ślady prowadzące w głąb kopalni, Akolici trafiają na fragment skrystalizowanej materii Chaosu, z której energię czerpał czarnoksiężnik Jurg - działający pod przebraniem zwykłego górnika jeden z przywódców kultu znanego jako Bractwo Zniszczenia. Kryształ zostaje zniszczony, jednak Jurgowi udaje się uciec. 8 lutego: Akolici otrzymują rozkazy uzupełniające: ich zadaniem jest pozostać na powierzchni, by zbadać pozostałości działań i ewentualne powiązania osobnika am13 na planecie oraz zweryfikować pogłoski o szerokich wpływach Bractwa Zniszczenia. 9 lutego: Korzystając z gościny barona Icrymosa - i na jego prośbę, przedstawiciele Inkwizycji rozpoczynają śledztwo w sprawie tajemniczych zgonów robotników z kopalni Fathomsound. 10-14 lutego: Na terenie Floatsom - zbudowanej na tratwach osady ponad kopalnią - zaczynają pojawiać się dziwne złudzenia optyczne, przypominające czarne słońce. 16 lutego: Jeden z domów we Floatsom zostaje zniszczony w ataku zmutowanej bestii żyjącej w wodach kopalni. Przy okazji przepadają przydatne śledztwu dowody obecne w tejże lokacji. 18 lutego: Udaje się pochwycić byłego członka Bractwa Zniszczenia. W jego organizmie akolici odkrywają cysty emanujące demoniczną mocą - zawierają one swego rodzaju zarodniki nieznanej zarazy. 20 lutego: Ze względu na trwającą wokół planety burzę w Immaterium, niemożliwe jest przesłanie informacji do przełożonego Inkwizytora. Starając się zabezpieczyć sobie ewentualną drogę odwrotu wobec narastających podejrzeń o powrocie rebelii, akolici nawiązują kontakt z załogą okrętu [[Ponury Omen]] - jedynej przebywającej na orbicie planety prywatnej jednostki. Ta zgadza się wspomóc, gdyby sytuacja tego wymagała. 21 lutego: W posiadłości barona Lavhara XVI odbywa się bal na cześć jego gościa, [[Anatolij Machenko|Anatolija Machenko]]. W jego trakcie dochodzi do pojawienia się fenomenu Czarnej Gwiazdy, oraz wybuchu rebelii prowadzonej przez czarnoksiężnika Jurga. W podziemiach pałacu akolici trafiają na komory z tyranidami, dostarczonymi baronowi przez [[AM13]]. Xenos wyrywają się na wolność i rozpoczynają rzeź w kopalni Fathomsound. Drużyna po raz pierwszy spotyka się z terminem [[Dom Bestii]]. Podczas prób wydostania się z opanowanego walkami pałacu uratowany zostaje kapitan [[Ciaphas Gavhin|Gavhin]], zaś czarnoksiężnik Jurg ginie, zanim uda mu się przywołać potężnego demona. 22 lutego: Akolici podjęci zostają przez Ponury Omen, podczas gdy na planecie rozpoczyna się rebelia na szeroka skalę.
*'''marzec'''8 marca: Po przesłuchaniach w sprawie Sepheris II odbywających się na [[Scintilla|Scintilli]], akolici otrzymują zlecenie rozwiązania sprawy tajemniczych zaginięć w Coscarli, jednym z dolnych rejonów kopca Sibellus. 9 marca: Ślady odnalezione w Coscarli wskazują na to, że ktoś modyfikuje schwytanych ludzi, hodując w nich organy podobne do tych, którymi dysponuja Astartes. Tropy wiodą do syndykatu Tantalus. 10 marca: Przedstawiciel Tantalusa, Sybas Moran, zostaje schwytany i oddany w ręce Inkwizycji, zaś prowadzącej jego laboratorium Heretek należącej do sekty Logików udaje się zbiec. 12 marca: W ramach urlopu wypoczynkowego, Inkwizytor Venris deleguje swoich akolitów do tury na należącej do Świętych Ordos stacji Tetragon. 23 marca: Agenci Venrisa docierają na stację.
*'''kwiecień'''9 kwietnia: Akolici odkrywają na stacji obecność Inkwizytor Elyssy D'Vor. Według jej słów, Tetragon skażony został obecnością demona. 10 kwietnia: Na stacji pojawiają się poszlaki wskazujące na wpływ Chaosu, któremu uległ Duch Maszyny rdzenia zarządzającego. 13 kwietnia: Swoją obecnośc na Tetragonie ujawnia Zabójca, wysłany za panią Inkwizytor, która w rzeczywistości jest ekskomunikowanym zdrajcą ze Scarus. 15 kwietnia: Akolici decydują się wspomóc Zabójcę. Dochodzi do konfrontacji z D'Vor, a następnie z demonem Khorne'a, który ginie na skutek uwolnienia przez Castusa burzy ognia.
*'''maj'''25 maja: Zakończenie misji na stacji Tetragon
*'''czerwiec'''11 czerwca: Inkwizytor Venris wysyła swoich świeżo wypoczętych agentów na Iocanthos, by wspomogli Adepta Aristarchusa w śledztwie dotyczącym dziwnych zjawisk w nowo wybudowanej katedrze. Do dyspozycji drużyny swój okręt oddaje kapitan Gavhin. 20 czerwca: Adepci docierają na [[Iocanthos]] i rozpoczynają śledztwo na ziemiach jednego z klanów Ashleen. Daje się zauważyć wzmożona aktywność miejscowych ślepych kruków. 21 czerwca: Podczas uroczystości wyświęcenia katedry w osadzie dochodzi do ataku wojowników jednego z równinnych plemion. Napastnicy wskazują oznaki zachowania charakterystyczne dla kultystów. 22 czerwca: Ashleen [[Kos'ke|Lorda Wojny Kos'ke]] opuszczają osadę, ruszając w pobliskie góry. 23 czerwca: "Śpiewająca Umarłym" [[Esha Raine]] z plemienia rządzonego przez Kos'ke wtajemnicza akolitów w historię walki Świętego Drususa z demonem znanym jako [[Ojciec Kruków]] lub Tańczący na Progu i pokonaniu go w miejscu, gdzie obecnie stoi katedra. 24 czerwca: Po powrocie do Osady agenci trafiają na rytuał odprawiany przez Aristarchusa, który omamiony przez Ojca Kruków sądził, że przyzywa swego przodka, świętego Drususa. Po śmierci Adepta demon wyrywa się na wolność w poszukiwaniu odpowiedniego ciała. 25 czerwca: Próby odparcia demona skutkują dla Eshy Raine ciężkimi ranami i w konsekwencji śmiercią. Jej wnuczka, [[Ezra Raine|Ezra]], staje się naczyniem dla Ojca Kurków. Ashleen Kos'ke decydują się przyłączyć do armii Vai [[Seth|Setha]], jednego z potężniejszych równinnych Władców.
*'''lipiec'''2 lipca: Akolici wraz z Ashleen docierają na pobojowisko pozostałe po walce armii Setha z kultystami kruczego demona. 3 lipca: Vai Seth przyjmuje drużynę oferując swoą gościnę - rozpoczyna się planowanie przeciw coraz bardziej rosnącym siłom Chaosu. Głównodowodzącym wojsk Setha okazuje się być [[Brutis]] - niegdyś generał Gwardii. 7 lipca: Zwiadowcy trafiają na pozostałości bramy, przez którą demon przywołał oddział Marines Chaosu. 14 lipca: Trwa szkolenie wojsk Vai Setha, zwiadowcy informują o oddzieleniu się od głównej armii małego oddziału. 18 lipca: Akolici, wraz z wydzieloną grupą wojowników i zwiadowców udają się w pościg za kultystami. 23 lipca: Grupa pościgowa natyka się na kolejną bramę. Tym razem ślady wskazują na przeprowadzenie przez nią pancernego pojazdu Chaosu.
*'''sierpień'''1 sierpnia: Pościg dociera na pogórze Gór Zgrzebnych. 8 sierpnia: Podczas noclegu grupa zaatakowana zostaje przez widmowe bestie. 10 sierpnia: śledząc przedstawicieli Chaosu akolici trafiają do tuneli niegdyś należących do kolonii górniczej Atropos. Na samym dnie tuneli odnajduja starozytny kompleks, w którym dochodzi do walki z Marines Chaosu i przebudzenia istoty znanej jako [[Pradawny]]. 16 sierpnia: Połączone siły Vei Setha, Sióstr Czarnego Kielicha z Opactwa Świtu oraz Braci Astartes z zakonu Strażników Burzy rozbijają armię kultystów. 26 sierpnia: Na orbicie planety zjawia się krążownik Inkwizycji [[Płomień Imperatora]].
*'''wrzesień'''2 września: Akolici w niewyjaśniony sposób odnajduja się u wejścia do kompleksu Atropos, natychmiast zostają zaatakowani przez Ojca Kruków. Udaje się go pokonać dzięki interwencji Inkwizytora Venrisa i [[Ezekiel|Justycjariusza Ezekiela]]. 6 września: Po złożeniu zeznań na pokładzie krążownika, drużyna dołącza do armii Setha, by wraz z Ashleen dotrzeć na miejsce poświęcenia ziemi pod budowę nowej katedry. 12 września: Uroczystość towarzysząca założeniu miasta [[Upadek Kruka]], poświęceniu budowy katedry oraz wyniesieniu Setha do godności arcybiskupiej. 14 września: Karczma Brutisa zostaje przeniesiona z [[Port Suffering]] do Upadku Kruka. 15 września: Akolici opuszczają Iocanthos na pokładzie Płomienia Imperatora, udając się na [[Scintilla|Scintillę]]. 29 września: [[Kalta Ishta|Kalta]] otrzymuje wiadomość o zaginięciu matki.
*'''październik'''1 października: [[Marius Hax|Lord Hax]] podejmuje kolacją adeptów oraz kapitana Gavhina. 3 października: Ponury Omen wyrusza na świat-kuźnię [[Lathes]]. 15 października: Akolici podjęci zostają gościną przez [[Yarn Pontius|Yarna Pontiusa]] - ojca Kalty. 16 października: Informacje uzyskane od Arcymaga Lathes pozwalają określić [[Wyrwy Hekatona]] jako cel podróży mającej na celu odnalezienie [[Taura Ishta|Taury Ishty]]. 17 października: Drużyna wchodzi w posiadanie serwoczaszki od tej pory znanej jako [[Phobos]].
*'''listopad'''Trwają przygotowania do wyprawy w [[Rozszerzenie Koronusa]].
*'''grudzień'''1 grudnia: podczas lotu przez Spacznię następuje seria fenomenów spowodowanych mocą podobną do tej, jaką dysponowała istota nazywająca siebie [[Pradawny|Pradawnym]]. Zachodzą także podejrzenia, że [[Lydia Gavhin]] może posiadać ukryte zdolności okultystyczne. 12 grudnia: Ponury Omen dokuje przy [[Port Wander]]. W ręce załogi trafiają dane nawigacyjne odnośnie położenia wraku krążownika [[Ścieżka Prawych]]. Potrzebnych map dostarcza Magnat Journ, Kartograf, w zamian żądając dość kłopotliwej przysługi. 29 grudnia: Zamieszkująca w układzie Furbindusa sekta Mechanicus "Synowie Thula" udziela Kalcie informacji na temat Taury Ishty.

=== rok 020 ===
*'''styczeń'''11 stycznia: Ponury Omen dociera do układu Magoros. 18 stycznia: Podczas eksploracji księżyca Magoros Secundus załoga odkrywa ruiny lokacji pozostałej po obcej rasie znanej jako Egarianie. Tam też dochodzi do konfrontacji z najemnikami pracującymi dla Wolnego Kupca Hadraka Fela oraz kosmicznymi orkami. 21 sttycznia: W pasie asteroid wewnątrz układu odnaleziony zostaje wrak Ścieżki Prawych. Na jego pokładzie dochodzi do przebudzenia demona Nurgle'a, w walce z którym ginie ponad 30 gwardzistów. Ostatecznie demon zostaje zgładzony przez Justycjariusza Ezekiela. 30 stycznia: Z ładowniami pełnymi skarbów ze Ścieżki Prawych, Omen powraca nad Przyczółek.
*'''luty'''1 lutego: Dowódca patrolu Floty Imperialnej stacjonującego tymczasowo nad Przyczółkiem, Lady Komodor Maya Karranche wydaje proszoną kolację dla kapitana Gavhina oraz akolitów. 3 lutego: Ponury Omen wyrusza do niezbadanego jeszcze układu [[Ashima|Ashimy]], który na skutek burzy w Immaterium otaczającej jego okolice był długo niedostępny dla jakiegokolwiek okrętu.
*'''marzec'''8 marca: Ponury Omen dociera do układu Ashimy. 13 marca: Między 7 a 6 planetą układu okręt wdaje się w walkę przeciwko jednostce kosmicznych orków. Wspomagany jest przez (uszkodzony już wcześniej przez Zielonych) ścigacz Eldarów w barwach Światostatku Ulthwe. Dowodząca nim [[Yorian Idrae Taleear|Arcyprorokini Yorian Idrae Taleear]] po odparciu ataku raczy wprosić się w gościnę na pokład Omenu i zaszczycić akolitów rozmową. 20 marca: Po zakończeniu wstępnego skanu układu, kapitan wydaje decyzję o zejściu na powierzchnię planety znanej jako [[Ashima Tertia|Ashima 3]]. Na miejscu przedstawiciele Imperium przyjęci zostają przez [[Chichiro Quai-Lin Lei-Bao|Wysoką Lady Gubernator Chihiro]], władczynię największej na planecie nacji. 21 marca: Zawirowania w Spaczni wyczuwane przez [[Ion Bellisarius|Nawigatora Bellisariusa]] wskazują na rychłe przybycie do układu kosmicznego wraku znanego jako Konklawe Upiorów. 23 marca: Akolici podejmują się rozwiązania sprawy miejsca, zwanego przez miejscowych "Jigoku". Zebrane przez nich informacje wskazują na wpływ działania jednej z Mrocznych Potęg. 24 marca: Istoty zamieszkujące Jigoku rozpoczynają budowę fortecy poza murami swojego miasta - kuźni. 27 marca: Nocny odpoczynek drużyny przerwany zostaje przez atak miejscowych ninja. Justycjariusz Ezekiel zapada w dziwny trans - według [[Castus|Castusa]] toczy on walkę na poziomie okultystycznym. 29 marca: Obecna na powierzchni Ashimy 3 [[Lydia Gavhin|Lydia]] twierdzi, że słyszała "głodne duchy" z jednego z księżyców planety. 30 marca: Dochodzi do spotkania z posłem Thorgaru - zamieszkującej góry feudalnego ludu, baronem Robertem z Redmillion, który oskarża mieszkańców Bao o porwanie córki księcia Magnusa. Wszystko wskazuje na działania władcy Jigoku, który chce skłócić żyjące na planecie nacje. Gdy nie skutkują próby logicznej rozmowy z posłem, [[Flavia]] wyzywa go na pojedynek. Argument siły działa dowodząc szczerości intencji drużyny, a Siostra zostaje pasowana na rycerza Thorgaru. Baron zaprasza akolitów na audiencję u księcia. 31 marca: Książę Magnus Ultris wysyła drużynę na misję, mającą na celu odnalezienie jego córki.
*'''kwiecień'''1 kwietnia: Akolici trafiają do czarnej wieży czarownika znanego jako Magus Noctis. W bibliotece zajmującej jedno z pięter odnajdują modlitewnik należący do Siostry z zakonu Krwawej Róży. Magus okazuje się byc jedynie marionetką potężniejszej siły - przed śmiercią ostrzega drużyne przed "Złotym Panem". Na szczycie wieży dochodzi do walki z Czarnym Eldarem. 2 kwietnia: W piwnicach wieży akolici odnajdują smoka. Wykonana w technologii używanej także do tworzenia imperialnych tytanów maszyna kierowana jest jaźnią psykerki skażonej obecnością demona. Po jego przepędzeniu smok decyduje się wesprzeć mieszkańców Ashimy w walce z siłami Jigoku. Odnaleziona zostaje księżniczka. 6 kwietnia: Księstwo Thorgaru obiecuje wspomóc siły Bao w walce przeciw władcy Jigoku. 10 kwietnia: Wśród przebywających na powierzchni planety gwardzistów zdarzają się tajemnicze zniknięcia. 17 kwietnia: Wysoka lady Gubernator Chihiro spotyka się z uratowanym przez akolitów smokiem. Ten przekazuje wiele pożytecznych informacji o swoim stwórcy i jednocześnie założycielu kultury Ashimy, o kulcie Złotego Cielca, jak również na temat "Kostki" - artefaktu nieznanego pochodzenia, który skaził władcę Jigoku. 18 kwietnia: Załoga Ponurego Omenu odkrywa w układzie Ashimy spore źródła promethium. W tym samym czasie zamieszkujący Jigoku kultyści rozpoczynają budowę tworu przypominającego gigantyczny ołtarz ofiarny. 19 kwietnia: Zajmowany przez akolitów pawilon gościnny staje się celem nocnego ataku skrytobójców kultu oraz demonetek Slaanesha. Castus zapada w sen, podczas którego ktoś usiłuje włamać się do jego wspomnień sprzed wyczyszczenia pamięci. 20 kwietnia: Ponury Omen wyrusza na księżyc Ashimy, gdzie odkryte zostają ślady aktywności sprzed zaledwie wieku. Na stacji zajmującej część powierzchni satelity akolici odkrywają ciała Astartes z zakonu Imperialnych Pięści i Sióstr Krwawej Róży. Rekonstrukcja wydarzeń wskazuje na walkę między sługami Imperum, z których część uległa skażeniu wpływami Mrocznych Potęg. 22 kwietnia: Drużyna akolitów, oraz wydzielona grupa gwardzistów ląduje na powierzchni Ashimy 2, by zbadać ruiny miasta, w którego centrum stoi posąg Złotego Cielca. Trafiają na pozostałości eskorty złożonej z Astartes i Sióstr, której zadaniem był transport odzyskanych przez Inkwizycję artefaktów na Świętą Terrę. W katakumbach pod posągiem dochodzi do starcia z siłami Chaosu i skażonymi Siostrami. Agenci wchodzą w posiadanie części zaginionego ładunku oraz rękawicy wykonanej w nieznanej technologii. 23 kwietnia: Na powierzchni Ashimy 3 dochodzi do buntu przeciw władzy pani gubernator. Powstanie zostaje szybko stłumione. 24 kwietnia: Akolici wcielają do swojej grupy jednego z gwardzistów, który szczególnie wyróżnił się podczas dzialań na Ashimie 2. Szeregowy Titus Nikodes oficjalnie wstępuje w szeregi sług Inkwizycji.
*'''maj'''Trwają przygotowania do walki z siłami Jigoku
*'''czerwiec'''24 czerwca: W układzie Ashimy zjawiają się siły eldarów pod dowództwem Arcyprorokini Taleear. 28 czerwca: ma miejsce walna bitwa zjednoczonych sił Ashimy, Imperium i eldarów przeciw Jigoku. Justycjariusz Ezekiel zostaje ciężko ranny. Przywódca kultystów usiłuje scalić się ze Złotym Władcą - księciem demonów Slaanesha. Używając "Kostki" Castus przywołuje Pradawnego, który odsyła Złotego Władcę do Spaczni. 30czerwca: Arcyprorokini wyjawia powody obecności Złotego Cielca na Ashimie 2 - demon został zapieczętowany przez eldarów, by utrzymywać w zamknięciu okręt-grobowiec nekronów. Po jego uwolnieniu układ stracił strażnika.
*'''lipiec'''1 lipca: Kapitan Gavhin zleca Exterminatus Ashimy 2. Niestety nie udaje się zniszczyć nekrońskiego okrętu, który opuszcza system. 3 lipca: Arcyprorokini wydaje prośbę o przyjęcie na poklad Omenu Uthweniel Irien Taleear - eldarki, której zadaniem będzie dopilnowanie działań akolitów podczas poszukiwania Taury Ishty. 4 lipca: Uśpiony do tej pory pod Jigoku, budzi się Hiroshi - założyciel dynastii na Ashimie, kapłan maszyn i psyker, scalony ze smoczym tytanem. 9 lipca: Akolici i kapitan Gavhin spotykają się z Hiroshim, by poczynić ustalenia co do polityki Imperium względem Ashimy. 13 lipca: W układzie Ashimy pojawia się Konklawe Upiorów. Ponury Omen wysyła grupę do eksploracji wraku opanowanego przez kosmicznych orków. Akolici trafiają na duchy załogi okrętu należącego do Navis Nobile, proszące o uwolnienie ich od klątwy. Przyczyna ich cierpnień leży w znajdującej się w Wyrwach Hekatona grupie systemów znanych jako "Siedem Zagład". 16 lipca: Ponury Omen opuszcza układ Ashimy.
*'''sierpień'''30 sierpnia: Nad Przyczółkiem wyłania się z burzy Immaterium Ponury Omen. Po uzupełnieniu paliwa rusza na Port Wander.
*'''wrzesień'''21 września: Ciaphas Gavhin sprzedaja prawa do wydobycia promethium na Ashimie domowi kupieckiemu Krin.
*'''listopad'''Port Wander: Trwają przygotowania do wyprawy Ponurego Omenu do Wyrw Hekatona. Scintilla: Nieznani sprawcy uderzają w agentów pracujących dla Inkwizytora Venrisa oraz osoby z jego otoczenia. Ginie między innymi Adept Sanders. Iocanthos: Zaatakowani zostają Palatyn Rhiannon i Brutis. Sprawcy pozostają nieznani.
*'''grudzień'''1 grudnia: Z przebywającymi na Port Wander akolitami kontaktuje się Adept Reynolds. 2 grudnia: Na należącej do domu kupieckiego Mavhorn asteroidzie S-914R9 drużyna spotyka się z Inkwizytorem Venrisem i Palatyn Rhiannon. Kapitan Gavhin przyjmuje ich na pokład Omenu. 7 grudnia: Przy pomocy Venrisa akolici uzyskują więcej informacji na temat odnalezionych na Ashimie 2 artefaktów. Kostur Mocy okazuje się być własnością Castusa z czasów przed wyczyszczeniem pamięci, zaś pistolety boltowe, nad którymi pieczę sprawuje Flavia należały niegdyś do Żyjącej Świętej. 15 grudnia: Omen dociera nad Przyczółek. Mieszkający na Ilisk Uczniowie Thula na prośbę Inkwizytora chętniej dzielą się informacjami na temat Taury Ishty. 16 grudnia: Kapitan Gavhin wydaje decyzję o pozostawieniu nad Przyczółkiem części gwardzistów wraz z Lydią i Khyrrem. 27 grudnia: Seria anomalii Immaterium uniemożliwia poprawny lot w stronę Wyrw. Kilkukrotnie na dolnych pokładach dochodzi do manifestacji materialnej ciemności, pochłaniającej członków załogi.

=== rok 021 ===
*'''luty'''1 lutego: Ponury Omen dociera na obrzeża Trzeciej z Siedmiu Zagład, gdzie zostaje zaatakowany przez kosmicznego Krakena. Udaje się odeprzeć atak, jednak nie bez strat w załodze i poszyciu. 3 lutego: Na powierzchni jednej z planet układu załoga odkrywa cmentarzysko okrętów oraz ślady ostrzału orbitalnego. Są tam też ruiny pozostałe po starozytnej rasie znanej jako Yu'Vath. Wysłana na planetę grupa badawcza w skład której wchodzą akolici, trafia do gniazda tyranidów. Umierająca królowa roju nie przejawia zagresywnych zachowań i pozwala im opuścić gniazdo wraz z dziwnego rodzaju kokonem. 4 lutego: Kokon okazuje się zawierać pogrążone w stazie ciało zaginionego przed 800 laty Kobrasa Aquairre. 5 lutego: Wraz z pojawieniem się ciała Aquairre na pokładzie Omenu wzmaga się aktywność duchów nawiedzających Omen od czasu wizyty na Konklawe Upiorów.
*'''marzec'''18 marca: nad Przyczółkiem zjawia się patrol Navis Nobile, który podejmuje gościną pozostawionych tam członków załogi Omenu i odlatuje z nimi w stronę Calixis. 25 marca: Po długiej i wyczerpującej podróży Ponury Omen trafia do martwego świata oznaczonego jako K-XFZ-312-1. Zostaje nawiązany kontakt z Arką Omnisjasza. 26 marca: Na pokładzie Arki dochodzi do spotkania z Taurą Ishtą, badającą pozostałości starożytnej rasy na głównej planecie układu. Udaje się uzyskac nieco więcej informacji na temat znalezionej przez Kaltę rękawicy. 28 marca: Inkwizytor Venris decyduje się wtajemniczyć swoich akolitów w powody opuszczenia przez niego Calixis oraz poinformować o zawiązanym przeciw niemu spisku i podejrzeniach o udział Domu Bestii w tymże.
*'''kwiecień'''25 kwietnia: Okręt Taury "Dłoń Omnisjasza" oraz Ponury Omen opuszczają układ, kierując się w stronę Calixis.
*'''czerwiec'''30 czerwca: Ponury Omen dociera nad Przyczółek. Kapitan Gavhin, dowiedziawszy się o podjęciu jego córki przez patrol floty, atakuje przebywającą w układzie Komodor Mayę, smamemu również odnosząc rany. Przed drużyną wychodzi na jaw jego dawny zatarg z rodziną Karranche.
*'''lipiec'''24 lipca: Przy Port Wander dochodzi do pożegnania z Taurą Ishtą, która udaje się w stronę Marsa. 25 lipca: Inkwizytor Venris wysyła swoich akolitów na wrak statku kolonizacyjnego "Terra in Excelsis", by schwytali dowódcę oddziału najemników pracującego dla Domu Bestii. 29 lipca: Udaje się dorwać Primusa - człowieka wysłanego przez Dom Bestii w celu złowienia i przetransportowania na Port Wander kilku sztuk rozplenionych na wraku tyranidów. 30 lipca: Przesłuchanie Primusa pozwala agentom Venrisa zdobyć namiar na magazyn, w którym dojść ma do przejęcia ładunku przez Dom Bestii. 31 lipca: Głowa rodziny Mavhorn, pani Rhalee prosi akolitów o pomoc w odszukaniu zaginionego kuzyna, który skradzioną valkirią udał się na Port Wander. Przeszukanie jego pokoju prowadzi do odnalezienia notatek na temat "Podarunku Furbindusa" oraz napisany w nieznanym języku kod,działający na Duchy Maszyn niczym wirus. Z niejasnych powodów wirus działa również na Kaltę.
*'''sierpień'''2 sierpnia: Agenci Inkwizytora Venrisa zastawiają pułapkę na kontakt Domu Bestii we wskazanym przez Primusa magazynie. Akcja kończy się schwytaniem jednego z przedstawicieli organizacji, który trafia na przesłuchanie do Venrisa. Obecnemu w magazynie am13 udaje się zbiec. 3 sierpnia: Akolici zajmują się sprawą zaginionego członka rodu Mavhorn. 5 sierpnia: Poszlaki wskazują na wpływ artefaktu obcych na umysł szlachcica, zaś jego planem wydaje się być próba zarażenia wirusem systemów bojowych stacji. Drużyna odnajduje jego bazę, dochodzi do walki z kultystami, która na skutek oddziaływania artefaktu zmienia się w rzeź. Ostatecznie artefakt zostaje zniszczony. 6 sierpnia: Po naradzie z Inkwizytorem Venrisem podjęta zostaje decyzja o wybudzeniu Aquairre ze stazy i wydobycia z niego jak największej ilości informacji. Po krótkich negocjacjach z wyżej wymienionym akolici otrzymują sporo wiadomości na temat początków Domu Bestii w sektorze Calixis. 7 sierpnia: Lokalna przedstawiciel Ordo Xenos na Port Wander, Inkwizytor Lynette Res zleca drużynie przeniknięcie na jeden z "meczy" organizowanych przez Dom Bestii w zmiennych lokacjach i czasie oraz schwytanie dowódcy organizacji na stacji. 9 sierpnia: Korzystając z fałszywych tożsamości, akolici rozpoczynają gromadzenie informacji. 30 sierpnia: Podczas organizowanych przez Dom Bestii walk na arenie dochodzi do uderzenia sił Inkwizycji. Schwytane zostaje lokalne dowództwo organizacji, a chwała za rozwiązanie całej sprawy przypada Inkwizytor Res.
*'''wrzesień'''8 września: Na Port Wander powstaje nowe kasyno "Anielska Ikona". Udziałowcami w interesie są Kalta Ishta i Ciaphas Gavhin. 18 września: Na skutek dostarczenia dowodów obciążających porucznika floty Jeffsa następuje przetasowanie w dowództwie stacji. Miejscowi Arbites nawiązują porozumienie z dowództwem floty, co nie jest po myśli przedstawicielom wielu lokalnych organizacji przestępczych. 20 września: Rozpoczynają się zamieszki, które wraz z upływem czasu ogarniają coraz większe obszary Port Wander. 26 września: Przy stacji dokuje megatransportowiec rodziny kupieckiej Chorda. Jego kapitan usiłuje dowieść niekompetencji miejscowych władz i przejąć dowodzenie nad całością. Zamieszki przybierają na sile.
*'''październik'''20 października: W układzie zjawia się zgrupowanie floty Calixis pod dowództwem Admirała Iviusa Tertiusa Karranche. Towarzyszą im jednostki Inkwizycji, w tym pancernik "Pięść Imperatora". Kontrole nad Port Wander przejmuje Lord Inkwizytor Zerbe. 21 października: Inkwizytor Venris zostaje zatrzymany, a jego świta odesłana na Scintillę. Palatyn Rhiannon wyrusza z nimi na Iocanthos, by z godnie z rozkazami pełnić nadal swoje obowiązki. Eldarka Ish pozostaje wraz z wprowadzonym ponownie w stan śpiączki Aquairre na asteroidzie domu Mavhorn.
*'''listopad'''10 listopada: Ponury Omen dociera na Iocanthos, Rhiannon udaje się do Opactwa Świtu. 21 listopada: Omen dociera na Scintillę. Kapitan Gavhin udaje się oficjalnie zatwierdzić ważność kontraktu przewozowego, zaś akolici otrzymują od Lorda Zerbe rozkaz udania się na Malfi, gdzie mają zostac przydzieleni do służby nowemu inkwizytorowi. 22 listopada: Przebywająca w pałacu rodziny Karranche Lydia podejmuje drużynę podwieczorkiem. 24 listopada: Zarkov Venris zostaje oczyszczony z zarzutów, wciąż jednak posiada zakaz opuszczania pałacu Tricorn. 26 listopada: Siostra Flavia Nihilla oficjalnie kończy nowicjat. 28 listopada: Titus podejmuje decyzję o odwiedzeniu "rodzinnych stron", czyli podziemnych poziomów kopca Sibellus. Na miejscu okazuje się, że ciało jego siostry zniknęło z cmentarza. Dochodzenie w tej sprawie ujawnia udział jednego z kultów śmierci.
*'''grudzień'''11 grudnia: Bez wiedzy i zgody pozostałych osób decyzyjnych, Lydia Gavhin zawiera umowę z Inkwizytorem Zerbe, w wyniku czego dołącza ona do drużyny, która wraca pod rozkazy Venrisa. Jako członek rodziny Karranche Lydia jest cennym nabytkiem dla Świętych Ordos. 12 grudnia: Zgodnie z rozkazami akolici ruszają na Solomona, gdzie mają oddać się do dyspozycji Inkwizytora Silasa Marra.
=== rok 022 ===
*'''styczeń'''16 stycznia: Po dotarciu na Port Wander załoga Omenu dowiaduje się o ucieczce Aquairre, który kradnąc krążownik ze stoczni rodziny Mavhorn przedstawił się jako Sinistros - jeden z założycieli Domu Bestii. Szkody poczynione przez niego zostały zminimalizowane dzięki szybkiej reakcji Arcyprorokini, która zjawiła się tam we własnej osobie.
*'''luty'''2 lutego: Ponury Omen dociera na orbitę Solomona. Akolici spotykają się z Reynoldsem, po czym doznają traumatycznego spotkania z imperialną biurokracją podczas poszukiwania Inkwizytora Marra w budynku Sądu Kanclerskiego. 3 lutego: Na pokładzie statku powietrznego "Cygnański Męczennik" drużyna wyrusza do siedziby Gildii Żalników znajdującej sie na wulkanicznej wyspie 900 kilometrów od lądu. Ma się tam odbyć aukcja przedmiotów pozostałych po dynastii Haarloków. Nad ranem dnia następnego statek zaatakowany zostaje przez powietrznych piratów, którzy giną spektakularnie spopieleni przez Castusa. Do samego końca podróży nikt nie niepokoi psykera. 4 lutego: Akolici docierają do Domu Pyłu i Popiołu, wkrótce potem rozpoczyna się aukcja. Główną atrakcją jest Złota Wdowa - napędzane demoniczną energią urządzenie przypominające złoty posąg. Uruchomiona na potrzeby prezentacji przepowiada powrót Erasmusa Haarloka. Tuż po tym najwyższy Żałobnik Greel zabija prowadzącego aukcję Adepta Blanta, po czym żąda ofiary z obecnych wśród gości potomków Haarloka. Jako, że pojawiają się poszlaki wskazujące na Titusa i Lydię jako "potomków", rozpoczyna się wyścig z czasem. 5 lutego: Akolitom udaje się pokonać Najwyższego Żałobnika i opuścic wyspę tuż przed wybuchem wulkanu. 7 lutego: Uratowana przez drużynę lady Alicja Machenko w ramach wdzięczności zaprasza ich na elegancką kolację. W jej trakcie okazuje się, że wszyscy, łacznie z gospodynią, zostali przez nieznanych sprawców potraktowani środkiem odurzającym.
*'''marzec'''8 marca: Akolici, wraz z panią Machenko, pozbawieni ekwipunku, budzą się na arenie. ... .. . Ciąg dalszy nastąpi

Modyfikacje zasad

2011-11-30T17:11:52Z

91.150.221.146:

=== Ogólne ===
* '''Trafienia krytyczne''' Za wyjątkiem obrażeń typu Toxic trafienia nie obniżają żywotności poniżej zera.
* '''Tworzenie postaci - Rogue Trader''' Wszystkie postacie nie mogą mieć broni typu power/plasma jako startowej.
=== Moce Psykerów ===
http://www.myth-weavers.com/showthread.php?t=91371
=== Moce inne ===
=== Uzbrojenie i przedmioty ===
* '''Broń plazmowa''' Każda broń plazmowa za wyjątkiem Digi otrzymuje dodatkową kość obrażeń.
* '''Power field''' Cecha podnosi dodatkowo zadawane obrażenia o jedną kość.
=== Umiejętności i talenty ===
* '''Crushing Blow (T)''' Dotyczy również walki bez broni oraz bronią improwizowaną.

Strona główna

2011-10-22T12:09:49Z

91.150.221.146:

'''System''': Dark Heresy/Rogue Trader/Deathwatch

'''Początek''': listopad 2010

'''Ostatnie sesje''':
<ul>
<li> Omenowa: 21 październik 2011
<li> Szansowa: 17 październik 2011
</ul>

'''Miejsce''': Calixis([http://wh40.0f.pl/Map.html mapa])/Koronus/Gothic

== Postaci Graczy ==
{| border="0" style="text-align:center;" cellpadding="1" cellspacing="0"
|-
!width="150"|Postać!!width="75"|Gracz!!width="75"|Drużyna!!Kariera
|-
|[[Flavia Nihilla]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Omenowa||Siostra Bitwy
|-
|[[Castus]]||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Omenowa||Imperialny Psyker
|-
|[[Kalta Ishta]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Omenowa||Szumowina
|-
|[[Titus Nikodes]]||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Omenowa||Gwardzista
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|[[Ezekiel Boone]]||[[Użytkownik:Jaxa|JaXa]]||Szansowa||Rogue Trader
|-
|[[Astra Monheimer]]||[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]]||Szansowa||Nawigator
|-
|[[Kornelius Kaydan-Boone]]||Drake||Szansowa||Seneszal
|-
|<hr>||<hr>||<hr>||<hr>
|-
|Marcus||[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]||Cadiowa||Devastator Marine
|-
|[[Moira|Moira Carson]]||[[Użytkownik:Agat|Agat]]||Cadiowa||Desperado
|-
|Caim||[[Użytkownik:Kamil|Kamil]]||Cadiowa||Assault Marine
|}

== Sesje ==
[[Chronologia]]

== Miejsca ==
<ul>
<li>[[Iocanthos]]
<li>[[Scintilla]]
<li>[[Sepheris Secundus]]
</ul>

== Organizacje ==
*Adeptus Terra
**[[:Kategoria:Inkwizycja|Inkwizycja]]
**[[:Kategoria:Navis Nobile|Navis Nobile]]
**[[:Kategoria:Astartes|Astartes]]
**[[:Kategoria:Mechanicus|Mechanicus]]
**[[:Kategoria:Sororitas|Sororitas]]
*[[Dom Bestii]]
*[[Dom Machenko|Dom Machenko]]
*[[Dom Krin]]
*[[Rodzina Karranche]]

== Najważniejsi NPC ==
<ul>
<li> [[Zarkov Venris]]
<li> [[Ciaphas Gavhin]]
<li> [[Lydia Gavhin]]
<li> [[Anatolij Machenko]]
<li> [[Marius Ivius Karranche]]
<li> [[Taura Ishta]]
<li> [[Brutis|Vidicus "Brutis" Tempus]]
</ul>

== Okręty i jednostki ==
<ul>
<li> [[Stracona Szansa]]
<li> [[Ponury Omen]]
<li> [[Płomień Imperatora]]
<li> [[Dłoń Omnisjasza]]
</ul>

=== [[Modyfikacje zasad]] ===

Chronologia

2011-10-06T11:56:05Z

91.150.221.146: /* rok 019 */

Castus

2011-10-06T11:46:21Z

91.150.221.146: uaktualniona ranga

{{Postać Infobox
|name=Castus
|race=Człowiek
|gender=Mężczyzna
|px=200px
|rank=Scholar Empyrean
|player=[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]
|career=Imperial Psyker
|planet=Dane Zastrzeżone
|planettype=Mind Cleansed
|date=Dane Zastrzeżone
|age=Dane Zastrzeżone
|weight=70 kg
|height=175 cm
}}

Castus

2011-09-22T21:02:05Z

91.150.221.146:

{{Postać Infobox
|name=Castus
|race=Człowiek
|gender=Mężczyzna
|px=200px
|rank=Scholar Obscurus
|player=[[Użytkownik:Gangrel|Gangrel]]
|career=Imperial Psyker
|planet=Dane Zastrzeżone
|planettype=Mind Cleansed
|date=Dane Zastrzeżone
|age=Dane Zastrzeżone
|weight=70 kg
|height=175 cm
}}

Bal Czarnej Gwiazdy

2011-06-23T00:58:29Z

91.150.221.146:

[[Category:Przygoda]]
[[Category:Wydarzenie]]
{{Wydarzenie infobox
|name=Bal Czarnej Gwiazdy
|planet=[[Sepheris Secundus]]
|imperialdate=3142019.M42
|date=21 lutego 42019
|place=Kopalnia Fathomsound
|scenario=Bal Czarnej Gwiazdy
}}

Wydarzenia dziejące się w ramach przygody "Bal Czarnej Gwiazdy" (2 sesje)

== Podsumowanie ==

=== Rozpoczęcie ===

Na zlecenie Inkwizycji badano sprawę podejrzanych kontaktów Lavhara z [[AM-13|obiektem AM-13]]. Jednocześnie doszło do powstania sił kultu Nurgle'a pod wodzą czarnoksiężnika imieniem [[Jurg]], próby przejęcia władzy przez samego [[Lavhara XIV]] przy pomocy Xenos (por. [[Dom Bestii]]), oraz objawienia się [[Komus|Czarnej Gwiazdy]] w systemie.

=== Zakończenie i skutki ===

Adepci odnieśli poważny sukces uniemożliwiając przybycie demona mającego sterować żywymi trupami (choć zawdzięczali go w sporej części głupocie Jurga i odwlekaniu przez niego stania się Demonhostem). Dodatkowo udało się schwytać kontakt [[Dom Bestii|Domu Bestii] na planecie.

Niestety - na Sepheris Secundus trwa regularna wojna, połączona z plagą chodzących zwłok i zainfekowanych przez Xeons górników. Wydobycie zostało praktycznie całkowicie wstrzymane, gospodarka sektora otrzymała znaczny cios... wytrzymując jedynie dzięki nowym kopalniom [[Domu Machenko|Dom Machenko]] na mało znanych światach Odchłani Hazeroth.

== Raporty ==
=== Kalta Ishta ===

Przyjecie zapowiadało się na katastrofę. Jurg ze swoją armią, która z każdą chwilą nabiera siły, w dodatku zarażający kolejnych górników, a do tego jeszcze armia tyranidów wołająca posiłki. Z tego nie mogło wyjść nic dobrego. Miałam wrażenie, że idziemy na ścięcie – walczymy tylko o to jak zginiemy.
 
W dodatku wsadzili mnie w COŚ. W głowie mi się nie mieści, co Ci ludzie ze sobą robią na przyjęciach. Dwie godziny spędziłam w krynolinie, koronkach, piętnastu warstwach materiału, gigantycznym kole w którym ukryta była snajperka, mój pancerz i torba… Do tego jeszcze makijaż. Ah, jakże to inne i jakże identycznie durne.
 
Zanim się zaczęło - zabawiałam słodką gadka jakiegoś fircyka obok podczas poczęstunku. Mieliśmy ambitny plan, jednak nie zdążyliśmy go zrealizować, orkiestra poderżnęła sobie gardło niedługo po rozpoczęciu przyjęcia... i wstała. A zaraz za nią wkroczyła kawaleria na sale. Zaczęła się strzelanina i rzeź. Mogliśmy więc porzucić pozory i darowaliśmy sobie przebieranie się za obsługę. Ruszyliśmy powoli na dół szukając jakiś informacji, głównie dowodów na winę [[Lavhar XIV|Lavhara XIV]]. Szło nam to mozolnie i ciężko – musieliśmy przebijać się przez falę chodzących trupów, strażników, którzy już zdążyli się powystrzeliwać.
 
Zabraliśmy z nami naszego gospodarza i jego przyjaciela, a także ochroniarza i służącego. Ich mogło nam się udać uratować, to chociaż 4 osoby. Reszta… Nie miała wielkich szans.
 
Wszystko stopniowo robiło się coraz dziwniejsze, każda sala wypełniała się strzelającymi strażnikami. Ci królewscy strzelali do tych gospodarza pałacu, a później już wszyscy nawzajem do siebie strzelali. I pojawiły się też martwi ludzie, którzy strzelali. Kule latały, pociski latały, rozbłysk laserów. Rzeź.
 
Dotarliśmy do zejścia na dół, pilnowanej przez dwóch strażników. Nie trudno było ich przekonać, by jednak wpuścili nas dalej, skoro w zamian zabierzemy ich na górę i pomożemy przeżyć to piekło.
 
''Dłuższa chwila ciszy, uderzenie w metal.''
 
Nie udało nam się powstrzymać kolejnej fali tyranidów.
 
Spadli na dół, na domy górników, na tratwy… Nie udało nam się powstrzymać tego mechanizmu. Na szczęście z pełną formą, tym który został wprost naprzeciw nas, nie musieliśmy walczyć, zrobił to ochroniarz [[Anatolij Machenko|Anatolija Machenki]] - z tyranida została krwawa papka, chociaż za to będę mu wdzięczna. Bezczelny fircyk, twierdził, że on tylko próbował to wszystko powstrzymać, po tym jak Lavhar chciał przejąć władzę nad planetą. Niestety. Albo stety. Dołączył do nas i razem z nami zaczął się przebijać na górę. Po drodze znaleźliśmy jeszcze kilku strażników i Kapitana statku wraz ze swoim nawigatorem. Nie wyglądało to dobrze. Wspominałam już, że walczyliśmy ze zmutowanymi zwłokami, które ugryzieniem zarażały? No właśnie… Kapitan był ugryziony. Długo o niego walczyliśmy. Castus odprawiał tam te swoje dziwne mamrotania, migoczące aury, ale skurczybyk go uratował. Prawie. Odciął mu rękę.
 
Żeby tego było mało, kiedy trafiliśmy na górę, okazało się, że w Sali zostały tylko stosy trupów. Cała sala była jedną wielką gigantyczną ofiarą. Spod któregoś ze stosu wyłoniła się baronessa Kathyia XIX, którą tez niestety wzięliśmy ze sobą… Znaleźliśmy też Lavhara, który katatonicznie mamrotał, że on wcale nie chciał. Ale kula w łeb skutecznie go uciszyła, problem w tym, że nie była to nasza kula, a barona Avhana, który zaraz później poderżnął sobie gardło.
 
Nie wiem jakim cudem nie zwariowałam wtedy tam.
 
''Głośne westchnienie, po którym następuje dłuższa chwila ciszy. Głośne wciągniecie powietrza do płuc.''
 
Jurg na nas czekał na górze. A przed nim demon. Skurczybyk. Obaj właściwie. Powzięłam na cel Jurga i strzeliłam, drugi, trzeci… Flavia go jednak strąciła, kiedy zdał sobie sprawę, że nie odpuścimy, dopadniemy go. Spadł, a ja niewiele myśląc pobiegłam do niego, demon obok, rzuca muchami, rzuca klątwami, a ja biegnę do Jurga.
 
Wpakowałam mu kulę w łeb.
 
A później zaczęły się na nim pojawiać jakieś znaki. Świeciły i migotały. Niewiele myśląc wsadziłam w niego cały magazynek. Na pewno mało mu było ołowiu.
 
Zgasł.
 
''Głos się urywa jakby smutny i zmartwiony, kiedy ponownie się odzywa jest cichy i przygnębiony.''
 
Powinniśmy byli go wcześniej zabić. Byliśmy naiwni i z naszej winy zginęło tylu…
 
Suka w tym czasie zabiła strażników, którzy kryli się przed demonem. Stała za tym wszystkim. Chciała zostać nową królową. Inkwizycja ją złapała. Nawet jej współczuje. Troszkę.
 
''Nutka wesołości?''


=== Castus ===
==== Preludium - Gorgonid ====


''Czy przyszły ja wiem, jaka jest cecha wspólna przybywających w ostatniej chwili posiłków? Pewnie tak – skoro jesteś w stanie odebrać ten przekaz to zdążyłeś nieco świata poznać. Ale jako że każde pytanie wymaga odpowiedzi… Otóż posiłki nigdy nie są tym, czego je wzywający się spodziewał. Tak samo było na Sepheris Secundus.''
 
Jeśli moje wspomnienia są wyczyszczone tak dokładnie jak ostatnio, być może potrzebne będzie małe wprowadzenie geopolityczne. Planeta owa, przynajmniej kiedy na niej lądowaliśmy, była olbrzymim kompleksem kopalnianym zamieszkałym przez kilka miliardów robotników zorganizowanych w mocno zfeudalizowany system kast. Dzięki temu rozwiązaniu wyróżniała się na tle innych odwiedzonych przez nas światów wyjątkowym natężeniem biedy i zbydlęcenia. Naszym celem była kopalnia Gorgonid a dokładniej niewielki obóz wojskowy na jej obrzeżach – pozostałość po krwawo stłumionym przez Gwardię powstaniu górników. Okazało się, że niedobitki rebeliantów zbiegły w głąb tuneli zaś ścigające ich oddziały zostały zmasakrowane przez coś nienaturalnego. Przynajmniej tak brzmiało oficjalne stanowisko komisarza Nahaliusa oraz sierżanta Raynoldsa. Nawet cholera nie wiedzieli jak bliscy są prawdy.
 
Nasze przybycie, jak łatwo się domyślić, nie wzbudziło zbytniego entuzjazmu. Po pierwsze – było nas tylko troje. A oni liczyli na cały oddział. Po drugie byliśmy z Inkwizycji. A oni liczyli na Gwardię. Cholernie srogi zawód ich spotkał, jak mi się wydaje. Chcąc nie chcąc jednak – musieli współpracować. Niestety ich dotychczasowe działania ograniczyły się do zapieczętowania wrót na niższe poziomy kopalni i zabarykadowania w obozie. Nie wiedzieli co zaatakowało Gwardzistów, ile tego było, ani co tak naprawdę wydarzyło się w tunelach. Jedyną naszą nadzieją stało się kilku pojmanych jeńców. Niechaj wystarczy stwierdzenie, że równie żałosnych kreatur w życiu nie widziałem. Brudni, zarośnięci, wygłodzeni, część z nich wymagała natychmiastowej opieki lekarskiej. Rozumiem że buntowników należy karać ze wszelką surowością, ale uszkodzony materiał ciężko się przesłuchuje. Szczęśliwie, o słodka ówczesna naiwności!, jeden z pojmanych – młodzieniec imieniem Jurg, w zamian za wolność postanowił zdradzić wszystko co wie.
 
Nigdy nie popełnij błędu, który wtedy stał się moim udziałem. Pierwszą moją myślą było zapewnienie mu wiecznej wolności – poprzez szybką i bezbolesną śmierć. Gdybym wtedy posłuchał intuicji, być może wszystkie późniejsze wydarzenia nie miały by miejsca. Pozwoliłem jednak aby głupi sentyment, ten ludzki odruch, pokierował mymi działaniami. Nie logika, nie obowiązek. Powtarzam – nie popełniaj tego błędu!
 
Darowałem mu życie. Pozwoliłem, aby służył nam za przewodnika. Głupcem byłem, ot co!
 
Tyle dobrze, że zabraliśmy samych ochotników. Do tuneli zeszła nasza trójka, sierżant Raynolds, Jurg oraz kilkoro Gwardzistów, niechaj Imperator zaopiekuje się ich duszami. Z początku wszystko szło dobrze – dopóki nie natrafiliśmy na kolejne wrota. I ślady rzezi. To tutaj coś pozabijało żołnierzy z grupy pościgowej. Istoty, które tego dokonały musiały być obdarzone nadludzką siłą – wyrwane kończyny walały się w całym korytarzu. Nie odcięte, a właśnie oderwane od rozrzuconych tu i ówdzie korpusów. I jeszcze symbole… bluźniercze, wymalowane krwią i odchodami, zdobiące ściany i sklepienie, emanujące złą mocą znaki Pana Rozkładu. W tym że nie jesteśmy sami, zorientowaliśmy się dopiero gdy zginął pierwszy Gwardzista. Mutantów nie było wielu, ale zanim się z nimi uporaliśmy zdążyli nas nieco poharatać. Niestety w kilku z napastników Raynolds rozpoznał, z niemałym trudem trzeba przyznać, zaginionych członków swego oddziału.
 
Niecodzienne okoliczności wymagają niecodziennych środków. Korzystając z chwili wytchnienia wysłałem swe myśli w głąb korytarzy w poszukiwaniu kolejnych zagrożeń. Niestety, poza jedną istotą znajdującą się o kilka metrów od nas, nie byłem w stanie niczego wyczuć. Czy to skała, czy może symbole – coś blokowało moje zdolności. Ach, istota… Okazało się, że był to jeden z buntowników. Jakimś cudem ocalał z potyczki z Gwardzistami a następnie orgii obżarstwa jaką sobie urządziły mutanty, dzięki czemu dowiedzieliśmy się co tutaj zaszło. Tak jak podejrzewaliśmy, ucieczka w tunele była jedynie manewrem mającym na celu sprowokowanie pościgu. Część górników należała do tajnego stowarzyszenia zwanego Bractwem Zagłady i to oni byli prowodyrami buntu – reszta nie miała innego wyjścia niż przyłączenie się i nadzieja na szybką śmierć. Faktycznie, chyba wszystko było lepsze niż nędzna wegetacja na którą byli tu skazani. W każdym razie, ci z Bractwa zaczęli się zmieniać. W końcu przeistoczyli się w istoty, które nas zaatakowały. Tym co ich odróżniało od zwykłych górników był tatuaż na karku… Informacja z której znaczenia nie zdawaliśmy sobie wtedy sprawy.
 
Nie wiem jak innym, ale mi z każdym kolejnym krokiem coraz mocniej zbierało się na wymioty. Całe te korytarze przesiąknięte były aurą jednej z Niszczycielskich Potęg, w dodatku cały czas zbliżaliśmy się do epicentrum. Jeszcze dwa razy przyszło nam się zmierzyć z mutantami. Nikt nie zauważył kiedy odłączył się od nas Jurg, oby jego dusza cierpiała wieczne męki. Kolejni Gwardziści padli. Pamiętam młoda dziewczynę z Dzikiego Świata, która nie mogąc dalej iść postanowiła zatrzymać krążące wokół nas plugastwo. I jeszcze dzieciaka, dla którego była to pierwsza misja. W pewnym momencie po prostu padł na ziemię i zaczął się przeistaczać. Raynolds skrócił jego męki. Wtedy stanęliśmy u celu.
 
Pierwsza była znajoma fioletowo – zgniłozielona poświata bijąca zza załomu. Mrowienie na opuszkach palców i ten posmak na języku, który tak dobrze znamy. Pierwsze elementy układanki wskoczyły na swoje miejsca – ktoś umieścił w tych korytarzach skrystalizowany fragment czystego Chaosu. To stąd brały początek mutacje górników i Gwardzistów. Trzeba było zniszczyć to miejsce – jak najszybciej! Każda chwila spędzona w pobliżu tego czegoś groziła straszliwymi konsekwencjami! I wtedy zobaczyliśmy jego… Jurg unosił się tam, teraz w swej prawdziwej formie. Wykrzywiony w parodii uśmiechu, z robactwem wijącym się wokół rąk. To on stał za wszystkim co się wydarzyło w tych tunelach. Aura fragmentu Spaczni nie dość że wzmacniała jego moc, to jeszcze doskonale maskowała samą jego obecność. Na szczęście sierżant i Kalta zareagowali odruchowo – dwie wiązki granatów poszybowały łukiem w stronę czarnoksiężnika. Ledwie wpadliśmy w główny korytarz, całym systemem tuneli zatrzęsły eksplozje. To było jak głęboki oddech po długim nurkowaniu. Do tego momentu nie zdawałem sobie sprawy jak głęboko oddziaływał na nas ten kawałek Spaczni. Tak jakbym, w momencie kiedy zniknęła obecność Chaosu, nagle odzyskał dostęp do swych zmysłów. Zdążyłem jeszcze wyczuć niedalekie zawirowanie na powierzchni Immaterium – Jurg zdołał teleportować się w bezpieczne miejsce.
 
''I to w zasadzie był koniec – przynajmniej w Gorgonid. Bo, o czym opowiem ci niebawem, efekty mojej litości sprowadziły na tę planetę prawdziwe piekło.''

Zagubiony Ładunek

2011-06-22T20:30:27Z

91.150.221.146:

[[Kategoria:Przygoda]]
{{Wydarzenie Infobox
|name=Cienie nad Iocanthos
|date=?
|imperialdate=?
|planet=Iocanthos
|place=Port Suffering / Złe ziemie
|scenario=Zagubiony Ładunek
}}

== Podsumowanie ==

== Raporty ==

== Ze wspomnień Castusa ==


Ustalmy jedno – nie wierzę w przeznaczenie i na chwilę obecną to co robię wydaje mi się nieco bezsensowne. Jednakże wydarzenia ostatnich miesięcy zachwiały nieco moją pewnością, poza tym – co mi szkodzi. Jeśli moje obawy się spełnią, przynajmniej będzie szansa na to że dowiesz się kim tak naprawdę jesteśmy. Tu i teraz – nazywam się Castus. I, jeśli przeznaczenie istnieje, jestem tobą. Moja pamięć, podobnie jak twoja, została wymazana i zaczyna się jakieś pięć lat temu na pokładzie Czarnego Statku. Nie znam powodów tego zabiegu, jednakże, z tego co wiem na chwilę obecną, nie miało to związku z żadnymi zakazanymi działaniami. Jeśli zechcesz kontynuować moje poszukiwania prawdy, przyda ci się kilka wskazówek… coś o czym mogłem pomyśleć zawczasu, aby ułatwić sobie obecne zadanie, ale jak widać paranoja dawnego mnie nie sięgała tak głęboko.



Znaczenie wielu dotychczasowych wydarzeń wciąż jest dla mnie niejasne, ale liczę że właściwa perspektywa przyjdzie z czasem. Dlatego, jeśli to ma się powieść, musisz poznać całą historię. A ta zaczyna się wraz z przydzieleniem mnie inkwizytorowi Zarkovowi Venrisowi i zadaniem na planecie Iocanthos. Tam, w dziurze zwanej Port Suffering, po raz pierwszy spotkałem Zabójczynię Kaltę Ishtę oraz Siostrę Czarnego Kielicha – Flavię Nihillę. Mam nadzieję że jeszcze żyją. Szczegóły misji znała Kalta, występująca wówczas jako wysłanniczka Adeptus Mechanicus. Chodziło o odnalezienie i przejęcie (a jeśli nie będzie to możliwe - zniszczenie) ładunku skradzionego z jednego z laboratoriów. Z perspektywy czasu wiem, że nikt nie pokładał w nas zbyt wiele nadziei. Byliśmy bandą nowicjuszy wysłanych na zadupie. Tak czy inaczej – jakimś cudem udało się nam podjąć trop.

Współpraca z miejscowymi Arbites oraz krótkie śledztwo w kapitanacie portu kosmicznego (wciąż jedynego na planecie?) doprowadziły nas do Scarlet Shiv, szefowej tamtejszego półświatka. Udaliśmy się zatem do jedynej speluny w okolicy w celu przesłuchania jej… co okazało się zadaniem nieco trudniejszym niż sądziliśmy. Przede wszystkim rzeczona okazała się dwumetrowym, stupięćdziesięciokilowym babsztylem którego matka zdecydowanie za często włóczyła się sama wśród Ogrynów. Tak czy inaczej, podzieliliśmy się zadaniami i ruszyliśmy „zasięgać języka”. Flavia wystartowała do Brutisa, ex-gwardzisty i właściciela przybytku. Kalta przepytała miejscowych roboli. Ja zaś nadzorowałem całą akcję. Nigdy, NIGDY, nie próbuj miejscowego specjału. Chociaż wraz z przeniesieniem knajpy może coś się zmieniło… ale nie uprzedzajmy faktów. Z tego co dziewczyny się dowiedziały wyszło, że lokalny koloryt brał udział w przeładunku kilku skrzyń z oznaczeniami Mechanicus. Statek który je przywiózł nosił oznaczenia Domu Machenko, zaś magazyn przejściowy był własnością Scarlet. Cóż, nie zostawiało nam to zbyt wielkiego pola manewru. Na szczęście sama zainteresowana nie miała zbyt wielu oporów przed zdradzeniem lokalizacji ładunku. Panika którą udało mi się przypadkiem wywołać ujawnieniem swej mocy (dosłownie zabijali się żeby być jak najdalej ode mnie!) przekonała ją, że prościej będzie z nami współpracować niż tuszować nasze zniknięcie. Niestety część ładunku zdążyła już zmienić właściciela, ale to zostawiliśmy na później. W samym magazynie, przy niewielkiej pomocy Arbites, odzyskaliśmy trzy z czterech skrzyń. I, na Złoty Tron, dobrze że zdecydowaliśmy je otworzyć. W środku znajdowały się biokomory z jakimiś larwami – teraz już wiem, że były to młode z rasy Tyranidów. Do teraz nie wiem w jaki sposób Mechanicus weszli w ich posiadanie, liczę jednak że kiedyś i tę tajemnicę uda się rozwikłać. Wtedy również usłyszeliśmy po raz pierwszy o AM-13 – prawdopodobnie renegackim Kapłanie Maszyn, którego znakiem rozpoznawczym jest osiem mechanicznych macek wyrastających z pleców. Prawdopodobnie agencie Domu Bestii (czym by on nie był). Prawdopodobnie agencie Domu Machenko. Cóż, w tym momencie zdecydowanie więcej mamy pytań niż odpowiedzi. Być może przyszłość, o ile jakakolwiek nastąpi, przyniesie jakieś zmiany w tej materii. W każdym razie – zniszczyliśmy odzyskany ładunek i ruszyliśmy w pościg za ostatnią skrzynią. Tutaj okazała się pomocna gubernator (obecnie była) Iocanthos, Sabetha Koslov. Zaopatrzyła nas w zapasy, radio dalekiego zasięgu i cywilną Chimerę wraz z kierowcą. Ruszyliśmy w pościg za karawaną wiozącą skradzioną biokomorę.

Drogi opisywał nie będę, bo i nie ma to sensu. Brud, piach, gorąco, piach, syf, wertepy, piach, gorąco… i wszechobecny piach. Po tygodniu dotarliśmy do pogórza i pierwszych prawdziwych drzew. To właśnie tam natknęliśmy się na wioskę. Właśnie sobie uświadomiłem, że nawet nie wiem jak ona się nazywała. Ot, kolejny pryszcz na dupie Imperium. Co jednak istotne – tam po raz pierwszy miałem przebłysk naszej przeszłości – mostek jakiegoś okrętu, wraz z nami Mroczne Anioły. Pojawiła się też wizja ślepych kruków, prawdopodobnie spowodowana zmarszczkami na powierzchni Immaterium. Gdybym wtedy wiedział to co teraz, być może zwrócił bym uwagę na to oczywiste ostrzeżenie. Niewiele by to co prawda zmieniło, ale… Ech, kończąc dygresję – co odróżniało ten konkretny pryszcz od innych, które odwiedziliśmy przez te wszystkie lata to obecność otwartej biokomory oraz ciała. Rozczłonkowane, wybebeszone, rozwłóczone po całej okolicy. Dziewczyny naprawdę ciężko to przeżyły, chociaż i dla mnie widok nie był najprzyjemniejszy. Może właśnie szok spowodował że nie zauważyliśmy najważniejszego – ciał było za mało. Co zresztą wyszło na jaw wraz z nastaniem zmroku. Wtedy właśnie pojawiły się te… istoty. Zmutowane, cholernie wytrzymałe, powolne ale zdeterminowane. Okazało się jednak, że dziewczyny całkiem sprawnie radzą sobie z bronią – na tyle, żeby urządzić tam małą rzeź. Nie doceniliśmy jednak przeciwnika. Uśpił naszą czujność, zmęczył… a potem odpuścił – tylko pozornie, aby zaatakować w momencie kiedy nadzieja na przeżycie tej cholernej nocy zaczęła kiełkować. Pierwszy atak zniszczył nasz pojazd i poważnie poharatał kierowcę – po spotkaniu z mutantami i tak będącego w stanie psychicznej zapaści. Istota z całą pewnością była Obcym. Jeśli miałbym teraz zgadywać, powiedziałbym że Genokradem. Okaleczonym, noszącym ślady licznych eksperymentów… naprawdę mocno wkurzonym. Streszczając – ubiliśmy go. Ja prawie przypłaciłem to ręką, Flavii pokiereszował nogę. Po wszystkim zawlekliśmy zewłok na środek wioski i spaliliśmy. A dalej już klasycznie – przybyła jak zwykle spóźniona kawaleria, przebadali nas, poskładali do kupy, kazali o wszystkim zapomnieć. O ile wiem jeszcze przez miesiąc Siostry wypalały okolicę żeby uzyskać pewność że nic nie przeżyło. Jakiś czas później Venris wezwał nas do siebie i zakomunikował utworzenie z nas nowej komórki współpracowników Inkwizycji. Ha, jeśli moje obawy się sprawdziły to nie pamiętam już miny Flavii dowiadującej się że ma pracować z paskudnym mutantem. Szkoda trochę. Tak czy inaczej, kolejna misja którą otrzymaliśmy zawiodła nas na Sepheris Secundus do kopalni Gorgonid, niechaj Imperator zmiłuje się nad wszystkimi którzy wtedy tam pracowali.

Ale to przypomnę nam jutro.

Zagubiony Ładunek

2011-06-22T20:29:55Z

91.150.221.146:

[[Kategoria:Przygoda]]
{{Wydarzenie Infobox
|name=Cienie nad Iocanthos
|date=?
|imperialdate=?
|planet=Iocanthos
|place=Port Suffering / Złe ziemie
|scenario=Zagubiony Ładunek
}}

== Podsumowanie ==

== Raporty ==

== Ze wspomnień Castusa ==


Ustalmy jedno – nie wierzę w przeznaczenie i na chwilę obecną to co robię wydaje mi się nieco bezsensowne. Jednakże wydarzenia ostatnich miesięcy zachwiały nieco moją pewnością, poza tym – co mi szkodzi. Jeśli moje obawy się spełnią, przynajmniej będzie szansa na to że dowiesz się kim tak naprawdę jesteśmy. Tu i teraz – nazywam się Castus. I, jeśli przeznaczenie istnieje, jestem tobą. Moja pamięć, podobnie jak twoja, została wymazana i zaczyna się jakieś pięć lat temu na pokładzie Czarnego Statku. Nie znam powodów tego zabiegu, jednakże, z tego co wiem na chwilę obecną, nie miało to związku z żadnymi zakazanymi działaniami. Jeśli zechcesz kontynuować moje poszukiwania prawdy, przyda ci się kilka wskazówek… coś o czym mogłem pomyśleć zawczasu, aby ułatwić sobie obecne zadanie, ale jak widać paranoja dawnego mnie nie sięgała tak głęboko.



Znaczenie wielu dotychczasowych wydarzeń wciąż jest dla mnie niejasne, ale liczę że właściwa perspektywa przyjdzie z czasem. Dlatego, jeśli to ma się powieść, musisz poznać całą historię. A ta zaczyna się wraz z przydzieleniem mnie inkwizytorowi Zarkovowi Venrisowi i zadaniem na planecie Iocanthos. Tam, w dziurze zwanej Port Suffering, po raz pierwszy spotkałem Zabójczynię Kaltę Ishtę oraz Siostrę Czarnego Kielicha – Flavię Nihillę. Mam nadzieję że jeszcze żyją. Szczegóły misji znała Kalta, występująca wówczas jako wysłanniczka Adeptus Mechanicus. Chodziło o odnalezienie i przejęcie (a jeśli nie będzie to możliwe - zniszczenie) ładunku skradzionego z jednego z laboratoriów. Z perspektywy czasu wiem, że nikt nie pokładał w nas zbyt wiele nadziei. Byliśmy bandą nowicjuszy wysłanych na zadupie. Tak czy inaczej – jakimś cudem udało się nam podjąć trop. 
Współpraca z miejscowymi Arbites oraz krótkie śledztwo w kapitanacie portu kosmicznego (wciąż jedynego na planecie?) doprowadziły nas do Scarlet Shiv, szefowej tamtejszego półświatka. Udaliśmy się zatem do jedynej speluny w okolicy w celu przesłuchania jej… co okazało się zadaniem nieco trudniejszym niż sądziliśmy. Przede wszystkim rzeczona okazała się dwumetrowym, stupięćdziesięciokilowym babsztylem którego matka zdecydowanie za często włóczyła się sama wśród Ogrynów. Tak czy inaczej, podzieliliśmy się zadaniami i ruszyliśmy „zasięgać języka”. Flavia wystartowała do Brutisa, ex-gwardzisty i właściciela przybytku. Kalta przepytała miejscowych roboli. Ja zaś nadzorowałem całą akcję. Nigdy, NIGDY, nie próbuj miejscowego specjału. Chociaż wraz z przeniesieniem knajpy może coś się zmieniło… ale nie uprzedzajmy faktów. Z tego co dziewczyny się dowiedziały wyszło, że lokalny koloryt brał udział w przeładunku kilku skrzyń z oznaczeniami Mechanicus. Statek który je przywiózł nosił oznaczenia Domu Machenko, zaś magazyn przejściowy był własnością Scarlet. Cóż, nie zostawiało nam to zbyt wielkiego pola manewru. Na szczęście sama zainteresowana nie miała zbyt wielu oporów przed zdradzeniem lokalizacji ładunku. Panika którą udało mi się przypadkiem wywołać ujawnieniem swej mocy (dosłownie zabijali się żeby być jak najdalej ode mnie!) przekonała ją, że prościej będzie z nami współpracować niż tuszować nasze zniknięcie. Niestety część ładunku zdążyła już zmienić właściciela, ale to zostawiliśmy na później. W samym magazynie, przy niewielkiej pomocy Arbites, odzyskaliśmy trzy z czterech skrzyń. I, na Złoty Tron, dobrze że zdecydowaliśmy je otworzyć. W środku znajdowały się biokomory z jakimiś larwami – teraz już wiem, że były to młode z rasy Tyranidów. Do teraz nie wiem w jaki sposób Mechanicus weszli w ich posiadanie, liczę jednak że kiedyś i tę tajemnicę uda się rozwikłać. Wtedy również usłyszeliśmy po raz pierwszy o AM-13 – prawdopodobnie renegackim Kapłanie Maszyn, którego znakiem rozpoznawczym jest osiem mechanicznych macek wyrastających z pleców. Prawdopodobnie agencie Domu Bestii (czym by on nie był). Prawdopodobnie agencie Domu Machenko. Cóż, w tym momencie zdecydowanie więcej mamy pytań niż odpowiedzi. Być może przyszłość, o ile jakakolwiek nastąpi, przyniesie jakieś zmiany w tej materii. W każdym razie – zniszczyliśmy odzyskany ładunek i ruszyliśmy w pościg za ostatnią skrzynią. Tutaj okazała się pomocna gubernator (obecnie była) Iocanthos, Sabetha Koslov. Zaopatrzyła nas w zapasy, radio dalekiego zasięgu i cywilną Chimerę wraz z kierowcą. Ruszyliśmy w pościg za karawaną wiozącą skradzioną biokomorę.

Drogi opisywał nie będę, bo i nie ma to sensu. Brud, piach, gorąco, piach, syf, wertepy, piach, gorąco… i wszechobecny piach. Po tygodniu dotarliśmy do pogórza i pierwszych prawdziwych drzew. To właśnie tam natknęliśmy się na wioskę. Właśnie sobie uświadomiłem, że nawet nie wiem jak ona się nazywała. Ot, kolejny pryszcz na dupie Imperium. Co jednak istotne – tam po raz pierwszy miałem przebłysk naszej przeszłości – mostek jakiegoś okrętu, wraz z nami Mroczne Anioły. Pojawiła się też wizja ślepych kruków, prawdopodobnie spowodowana zmarszczkami na powierzchni Immaterium. Gdybym wtedy wiedział to co teraz, być może zwrócił bym uwagę na to oczywiste ostrzeżenie. Niewiele by to co prawda zmieniło, ale… Ech, kończąc dygresję – co odróżniało ten konkretny pryszcz od innych, które odwiedziliśmy przez te wszystkie lata to obecność otwartej biokomory oraz ciała. Rozczłonkowane, wybebeszone, rozwłóczone po całej okolicy. Dziewczyny naprawdę ciężko to przeżyły, chociaż i dla mnie widok nie był najprzyjemniejszy. Może właśnie szok spowodował że nie zauważyliśmy najważniejszego – ciał było za mało. Co zresztą wyszło na jaw wraz z nastaniem zmroku. Wtedy właśnie pojawiły się te… istoty. Zmutowane, cholernie wytrzymałe, powolne ale zdeterminowane. Okazało się jednak, że dziewczyny całkiem sprawnie radzą sobie z bronią – na tyle, żeby urządzić tam małą rzeź. Nie doceniliśmy jednak przeciwnika. Uśpił naszą czujność, zmęczył… a potem odpuścił – tylko pozornie, aby zaatakować w momencie kiedy nadzieja na przeżycie tej cholernej nocy zaczęła kiełkować. Pierwszy atak zniszczył nasz pojazd i poważnie poharatał kierowcę – po spotkaniu z mutantami i tak będącego w stanie psychicznej zapaści. Istota z całą pewnością była Obcym. Jeśli miałbym teraz zgadywać, powiedziałbym że Genokradem. Okaleczonym, noszącym ślady licznych eksperymentów… naprawdę mocno wkurzonym. Streszczając – ubiliśmy go. Ja prawie przypłaciłem to ręką, Flavii pokiereszował nogę. Po wszystkim zawlekliśmy zewłok na środek wioski i spaliliśmy. A dalej już klasycznie – przybyła jak zwykle spóźniona kawaleria, przebadali nas, poskładali do kupy, kazali o wszystkim zapomnieć. O ile wiem jeszcze przez miesiąc Siostry wypalały okolicę żeby uzyskać pewność że nic nie przeżyło. Jakiś czas później Venris wezwał nas do siebie i zakomunikował utworzenie z nas nowej komórki współpracowników Inkwizycji. Ha, jeśli moje obawy się sprawdziły to nie pamiętam już miny Flavii dowiadującej się że ma pracować z paskudnym mutantem. Szkoda trochę. Tak czy inaczej, kolejna misja którą otrzymaliśmy zawiodła nas na Sepheris Secundus do kopalni Gorgonid, niechaj Imperator zmiłuje się nad wszystkimi którzy wtedy tam pracowali.

Ale to przypomnę nam jutro.

Zagubiony Ładunek

2011-06-22T20:28:49Z

91.150.221.146:

[[Kategoria:Przygoda]]
{{Wydarzenie Infobox
|name=Cienie nad Iocanthos
|date=?
|imperialdate=?
|planet=Iocanthos
|place=Port Suffering / Złe ziemie
|scenario=Zagubiony Ładunek
}}

== Podsumowanie ==

== Raporty ==

== Ze wspomnień Castusa ==


Ustalmy jedno – nie wierzę w przeznaczenie i na chwilę obecną to co robię wydaje mi się nieco bezsensowne. Jednakże wydarzenia ostatnich miesięcy zachwiały nieco moją pewnością, poza tym – co mi szkodzi. Jeśli moje obawy się spełnią, przynajmniej będzie szansa na to że dowiesz się kim tak naprawdę jesteśmy. Tu i teraz – nazywam się Castus. I, jeśli przeznaczenie istnieje, jestem tobą. Moja pamięć, podobnie jak twoja, została wymazana i zaczyna się jakieś pięć lat temu na pokładzie Czarnego Statku. Nie znam powodów tego zabiegu, jednakże, z tego co wiem na chwilę obecną, nie miało to związku z żadnymi zakazanymi działaniami. Jeśli zechcesz kontynuować moje poszukiwania prawdy, przyda ci się kilka wskazówek… coś o czym mogłem pomyśleć zawczasu, aby ułatwić sobie obecne zadanie, ale jak widać paranoja dawnego mnie nie sięgała tak głęboko.



Znaczenie wielu dotychczasowych wydarzeń wciąż jest dla mnie niejasne, ale liczę że właściwa perspektywa przyjdzie z czasem. Dlatego, jeśli to ma się powieść, musisz poznać całą historię. A ta zaczyna się wraz z przydzieleniem mnie inkwizytorowi Zarkovowi Venrisowi i zadaniem na planecie Iocanthos. Tam, w dziurze zwanej Port Suffering, po raz pierwszy spotkałem Zabójczynię Kaltę Ishtę oraz Siostrę Czarnego Kielicha – Flavię Nihillę. Mam nadzieję że jeszcze żyją. Szczegóły misji znała Kalta, występująca wówczas jako wysłanniczka Adeptus Mechanicus. Chodziło o odnalezienie i przejęcie (a jeśli nie będzie to możliwe - zniszczenie) ładunku skradzionego z jednego z laboratoriów. Z perspektywy czasu wiem, że nikt nie pokładał w nas zbyt wiele nadziei. Byliśmy bandą nowicjuszy wysłanych na zadupie. Tak czy inaczej – jakimś cudem udało się nam podjąć trop. 
Współpraca z miejscowymi Arbites oraz krótkie śledztwo w kapitanacie portu kosmicznego (wciąż jedynego na planecie?) doprowadziły nas do Scarlet Shiv, szefowej tamtejszego półświatka. Udaliśmy się zatem do jedynej speluny w okolicy w celu przesłuchania jej… co okazało się zadaniem nieco trudniejszym niż sądziliśmy. Przede wszystkim rzeczona okazała się dwumetrowym, stupięćdziesięciokilowym babsztylem którego matka zdecydowanie za często włóczyła się sama wśród Ogrynów. Tak czy inaczej, podzieliliśmy się zadaniami i ruszyliśmy „zasięgać języka”. Flavia wystartowała do Brutisa, ex-gwardzisty i właściciela przybytku. Kalta przepytała miejscowych roboli. Ja zaś nadzorowałem całą akcję. Nigdy, NIGDY, nie próbuj miejscowego specjału. Chociaż wraz z przeniesieniem knajpy może coś się zmieniło… ale nie uprzedzajmy faktów. Z tego co dziewczyny się dowiedziały wyszło, że lokalny koloryt brał udział w przeładunku kilku skrzyń z oznaczeniami Mechanicus. Statek który je przywiózł nosił oznaczenia Domu Machenko, zaś magazyn przejściowy był własnością Scarlet. Cóż, nie zostawiało nam to zbyt wielkiego pola manewru. Na szczęście sama zainteresowana nie miała zbyt wielu oporów przed zdradzeniem lokalizacji ładunku. Panika którą udało mi się przypadkiem wywołać ujawnieniem swej mocy (dosłownie zabijali się żeby być jak najdalej ode mnie!) przekonała ją, że prościej będzie z nami współpracować niż tuszować nasze zniknięcie. Niestety część ładunku zdążyła już zmienić właściciela, ale to zostawiliśmy na później. W samym magazynie, przy niewielkiej pomocy Arbites, odzyskaliśmy trzy z czterech skrzyń. I, na Złoty Tron, dobrze że zdecydowaliśmy je otworzyć. W środku znajdowały się biokomory z jakimiś larwami – teraz już wiem, że były to młode z rasy Tyranidów. Do teraz nie wiem w jaki sposób Mechanicus weszli w ich posiadanie, liczę jednak że kiedyś i tę tajemnicę uda się rozwikłać. Wtedy również usłyszeliśmy po raz pierwszy o AM-13 – prawdopodobnie renegackim Kapłanie Maszyn, którego znakiem rozpoznawczym jest osiem mechanicznych macek wyrastających z pleców. Prawdopodobnie agencie Domu Bestii (czym by on nie był). Prawdopodobnie agencie Domu Machenko. Cóż, w tym momencie zdecydowanie więcej mamy pytań niż odpowiedzi. Być może przyszłość, o ile jakakolwiek nastąpi, przyniesie jakieś zmiany w tej materii. W każdym razie – zniszczyliśmy odzyskany ładunek i ruszyliśmy w pościg za ostatnią skrzynią. Tutaj okazała się pomocna gubernator (obecnie była) Iocanthos, Sabetha Koslov. Zaopatrzyła nas w zapasy, radio dalekiego zasięgu i cywilną Chimerę wraz z kierowcą. Ruszyliśmy w pościg za karawaną wiozącą skradzioną biokomorę. Drogi opisywał nie będę, bo i nie ma to sensu. Brud, piach, gorąco, piach, syf, wertepy, piach, gorąco… i wszechobecny piach. Po tygodniu dotarliśmy do pogórza i pierwszych prawdziwych drzew. To właśnie tam natknęliśmy się na wioskę. Właśnie sobie uświadomiłem, że nawet nie wiem jak ona się nazywała. Ot, kolejny pryszcz na dupie Imperium. Co jednak istotne – tam po raz pierwszy miałem przebłysk naszej przeszłości – mostek jakiegoś okrętu, wraz z nami Mroczne Anioły. Pojawiła się też wizja ślepych kruków, prawdopodobnie spowodowana zmarszczkami na powierzchni Immaterium. Gdybym wtedy wiedział to co teraz, być może zwrócił bym uwagę na to oczywiste ostrzeżenie. Niewiele by to co prawda zmieniło, ale… Ech, kończąc dygresję – co odróżniało ten konkretny pryszcz od innych, które odwiedziliśmy przez te wszystkie lata to obecność otwartej biokomory oraz ciała. Rozczłonkowane, wybebeszone, rozwłóczone po całej okolicy. Dziewczyny naprawdę ciężko to przeżyły, chociaż i dla mnie widok nie był najprzyjemniejszy. Może właśnie szok spowodował że nie zauważyliśmy najważniejszego – ciał było za mało. Co zresztą wyszło na jaw wraz z nastaniem zmroku. Wtedy właśnie pojawiły się te… istoty. Zmutowane, cholernie wytrzymałe, powolne ale zdeterminowane. Okazało się jednak, że dziewczyny całkiem sprawnie radzą sobie z bronią – na tyle, żeby urządzić tam małą rzeź. Nie doceniliśmy jednak przeciwnika. Uśpił naszą czujność, zmęczył… a potem odpuścił – tylko pozornie, aby zaatakować w momencie kiedy nadzieja na przeżycie tej cholernej nocy zaczęła kiełkować. Pierwszy atak zniszczył nasz pojazd i poważnie poharatał kierowcę – po spotkaniu z mutantami i tak będącego w stanie psychicznej zapaści. Istota z całą pewnością była Obcym. Jeśli miałbym teraz zgadywać, powiedziałbym że Genokradem. Okaleczonym, noszącym ślady licznych eksperymentów… naprawdę mocno wkurzonym. Streszczając – ubiliśmy go. Ja prawie przypłaciłem to ręką, Flavii pokiereszował nogę. Po wszystkim zawlekliśmy zewłok na środek wioski i spaliliśmy. A dalej już klasycznie – przybyła jak zwykle spóźniona kawaleria, przebadali nas, poskładali do kupy, kazali o wszystkim zapomnieć. O ile wiem jeszcze przez miesiąc Siostry wypalały okolicę żeby uzyskać pewność że nic nie przeżyło. Jakiś czas później Venris wezwał nas do siebie i zakomunikował utworzenie z nas nowej komórki współpracowników Inkwizycji. Ha, jeśli moje obawy się sprawdziły to nie pamiętam już miny Flavii dowiadującej się że ma pracować z paskudnym mutantem. Szkoda trochę. Tak czy inaczej, kolejna misja którą otrzymaliśmy zawiodła nas na Sepheris Secundus do kopalni Gorgonid, niechaj Imperator zmiłuje się nad wszystkimi którzy wtedy tam pracowali.

Ale to przypomnę nam jutro.

Lydia Gavhin

2011-06-07T20:01:39Z

91.150.221.146:

[[Category:Ponury Omen]]
{{NPC Infobox
|name=Lydia Gavhin
|race=Człowiek
|gender=kobieta
|obrazek=Lydia.jpg
|px=200px
|age=14 LS
|title=
|family=
<ul>
<li> [[Ciaphas Gavhin]] (ojciec)
<li> + Celia Lydia Carranche (matka)
</ul>
|org=[[Ponury Omen]]
|planet=}}

Ciaphas Gavhin

2011-06-07T20:01:16Z

91.150.221.146:

[[Category:Ponury Omen]]
[[Category:Rogue Trader]]
{{NPC Infobox
|name=Ciaphas Gavhin
|race=Człowiek
|gender=mężczyzna
|age=46 LS
|title=<ul>
<li>Kapitan
<li>Rogue Trader
</ul>
|family=
<ul>
<li> [[Lydia Gavhin]] (córka)
<li> + Celia Lydia Carranche (żona)
</ul>
|org=[[Ponury Omen]]
|planet=[[Samson IV]]}}

Flavia

2011-04-20T22:36:12Z

91.150.221.146:

{{Postać Infobox
|name=Flavia Nihilla
|race=Człowiek
|gender=Kobieta
|obrazek=Flavia.jpg
|px=200px
|rank=Militant
|player=[[Użytkownik:Agat|Agat]]
|career=Sororita
|planet=Cadia
|planettype=
|date=
|age=30
|weight=80 kg
|height=180 cm
}}