Kalta Ishta
Z Grim Omen
| Linia 3: | Linia 3: | ||
|race=człowiek | |race=człowiek | ||
|gender=kobieta | |gender=kobieta | ||
| - | |rank= | + | |obrazek=Kalta2.jpg |
| + | |rank=Shark | ||
|player=[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]] | |player=[[Użytkownik:Pajonk|Pajonk]] | ||
| - | |career= | + | |career=Scum |
|planet=[[Lathes]] | |planet=[[Lathes]] | ||
|planettype=Forge World | |planettype=Forge World | ||
| Linia 31: | Linia 32: | ||
Może ja faktycznie zwariowałam? | Może ja faktycznie zwariowałam? | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | Kochany Tato | ||
| + | |||
| + | |||
| + | Znalazłam ją. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | Znalazłam ją w układzie, który nawet nie jest opisany. Daleko, poza granicami wszelkiego co znane. Potrafiłam ją odnaleźć chociaż myślałam, że prędzej dosięgnie nas klątwa Hekatona. To była dziwna i męcząca podróż, która zakończyła się sukcesem. | ||
| + | |||
| + | Nadal targają mną emocje kiedy o tym myślę. Ledwie chwile temu się z nią rozstałam. To wszystko było niebywale trudne. Sądziłam, że dowiem się czegoś, że z mojego życia zniknie ogromna ilość tajemnic i pytań. Zamiast tego pojawiło się ich jeszcze więcej. | ||
| + | |||
| + | Teraz wiem przynajmniej, że jestem wasza córką z krwi i kości, nie było w tym żadnej sztuczki ani ukrytego zamiaru. Choć chyba niecelowo, część istoty mamy przeniosła się na mnie… Reszty dokonało przeznaczenie, które potrafiło odnaleźć mnie nawet tu – na zadupiu Imperium. Ale dzięki temu mogłam ją odnaleźć, mogłam ją poznać. Teraz wiem, jak bardzo Cie kocha i jak bardzo chciałaby by to wszystko wyglądało inaczej. Ale rozumiem, że dokładnie tak jak ja musi podążać pewną ścieżką. | ||
| + | |||
| + | Nie wiem Tato czy kiedyś sobie z tym poradzę. Czuje się bardziej zagubiona, choć szczęśliwsza. Wiem, że tam w Imperium, a nawet poza nim, jest Ona, i pomoże mi kiedy będę tego potrzebować. Ochroniła mnie już tyle razy. Ciekawe czy kiedyś przyjdzie mi spłacić dług? | ||
| + | |||
| + | My mamy się dobrze. Udało nam się po 2 latach zakończyć misje. Myśleliśmy, całkiem naiwnie jak się okazało, że nie wrócimy spokojnie na stare śmieci. Oto na granicy Imperium spotkaliśmy naszego Inkwizytora – Venrisa. Ucieka ścigany przez pół władnych Calixis. Nie wiem skąd we mnie była ta naiwność, że urwiemy się odnajdziemy mamę i wrócimy, a wszystko będzie dobrze. Los jak zwykle spłatał nam figla, dlatego teraz de facto musimy się wkradać z powrotem na teren Imperium. To dziwne. | ||
| + | |||
| + | Mama obiecała nam pomóc, dlatego nie ściągniemy na siebie Lethes, ale co z całą resztą sektora… Nie wiadomo. | ||
| + | |||
| + | Nie martw się jednak. Dam sobie radę. Jak zawsze. W końcu teraz jestem silniejsza. | ||
