Posłaniec

[[Kategoria:Przygoda]]
{{Wydarzenie infobox
|name=Posłaniec
|planet= pomiędzy Scintilą a Malfi
|imperialdate=brak danych
|date=brak danych
|place=[[Posłaniec Makabeusza]]
|scenario=Posłaniec
}}

== Podsumowanie ==

=== Początek ===

Pierwsze spotkanie akolitów na czartystycznym statku [[Posłaniec Malfi]] lecącym pomiędzy [[Scintila]] a Malfi. 

=== Przebieg ===

Jeden z bohaterów - Liam podąża tropem swojego wroga - szefa jednego z wielkich gangów z Gunmetal, lecz nim udaje mu się go dopaść wróg zostaje znaleziony pobity na śmierć, a na jego ciele znaleziona zostaje Róża z Iocanthos. Sytuacja zagęszcza się gdy okazuje się, że w sprawę zaangażowany jest potężny heretek i że nie jest to pierwsze morderstwo z pozostawionym kwiatem...

=== Zakończenie i skutki ===

TBA

== Raporty ==

=== Spowiedź Kaznodziei ===

… Poleciałem za nim… Pewnie. Nie mogłem mu pozwolić uciec. Tym bardziej, że zabrał ze sobą Liama.. Przez ostatni rok Szpony zarobiły w chuj hajsu i załatwiły sobie dobre pozaświatowe blachy. Trudno było ich dorywać. Ale stary skurwysyn musiał w końcu użreć większy kawałek niż mógł przełknąć i zwinął interes z Gunmetal. Jego pech – moje szczęście. W końcu, myślałem sobie, będę mógł mu zapakować 9 gram w czerep… Na końcu, myślałem sobie.

Zapakowałem się na Posłańca, wielką wielokilometrową latającą trumnę. Drusus mi świadkiem, ze tylko łaska Imperatora utrzymuje to w powietrzu. Pewnie przeżyłem to tylko dzięki błogosławieństwom Xarda… Niech mu Imperator błogosławi.

Zamieszkałem w pod-statku. Tak go nazywali lokalsi. Na łeb nie lało, było co jeść i komu ryja obić. Co dzień spałem gdzie indziej, słuchałem kleryków mówiących o Imperatorze, Drussusie i świętych. Lubiłem to i dalej lubie. Nie jest to tak jak ze słuchaniem Xarda, ale prawie. I szukałem go, ale ukrył się jak mutek w wentylacji… 

Po którejś pobudce zobaczyłem nad sobą Psi Pysk, jednego z pachołków bonzów statku, ze swoimi karkami. Miał dla mnie świętą, mówiącą deskę, która powiedziała mi, że swe czujne oko zwróciło na mnie Święte Ordo. Nie wiele jeszcze wtedy wiedziałem w jakie gówno wdepnąłem. Nie… Nie żałuje. Xard powiedział mi, że do największy honor jaki takiego szczura jak ja może spotkać. I chyba miał racje. Gówno gównem… ale zbawienie zbawieniem. W końcu przez gówno do zbawienia, tak mówi pismo. A do tego Święte Ordo w swym sprycie dało mi numerek kajuty gdzie ukrywał się ten skurwysyn. Taka premia na zachętę. Nasz stary byłby zajebistym bonzo. W tydzień całe Infernum tańczyłoby do jego cymbałków.

Armata aż świerzbiła mnie w olstrze… Ale ni chuja. Na galeryjki gdzie się schował wpuszczali dopiero po południu, a wcześniej musiałem się spotkać z moim nowym gangiem. Tak mówiła święta deska Ordos, a sprzeciwiać się jej to już nie grzech… To głupota, tako rzecz pismo.

Knajpa, w której się mieliśmy się spotkać była przyjemna. Do dziś trzymam w cholewce buchniete tam łyżke i widelec. Wtedy też zobaczyłem moich towarzyszy niedoli. Deryn - Psiara w blachach – ostra laska. Nie chciałbym jej spotkać w Infernum bo, źle by to się skończyło dla mnie albo dla niej. Tu jesteśmy po jednej stronie. Anzelm – mózgowiec z czaszką i Merk - mlody kapłan Maszyn, kolejny tradycyjny wróg którego dobrze mieć po swojej stronie. Ostanie krzesło było puste… Czy to dobrze, czy źle… Wtedy jeszcze nie wiedziałem. Ugadaliśmy się i nażarli… A potem poszedłem go zabić. Deryn nie zareagowała najlepiej na moja deklaracje i razem z Merkiem poszli za mną. 

Kwadrat Starego Skurwysyna przypomniał jatkę. Jakiś skurwysyn mnie ubiegł, zajebał go, masakrując mu ryja pięściami długo i upojnie. Wkurwiłem się, bardzo, ale myśle, że bardziej zawodowo bym tego nie zrobił. Niestety nigdzie nie było Liama. Nie wiedziałem wtedy czy młody uciekł czy zabrał go kat. I jeszcze ten ćpun-kwiatek z Iocanthos, który bokser położył na Starym Szponie i zardzewiały sztylet z co zdaniem Merka pochodził z tej samej dziury. Deryn zapaliła się do śledztwa. Imperator dał jej wiarę i ochotę, ja jeszcze nie wiedziałem wtedy czy chce kata zabić, czy podziękować.

Wszystko się zaczęło gmatwać po tym jak Anzelm-mózgowiec, przyniósł zdjęcia tych co się mogli ze Starym kumać, a wśród nich heretek obwieszony plazmą jak żona starego Faldera na Dzień Drususa. A potem gówno uderzyło w wentylator…